07-06-07

 Een masturberende man.

Wanneer ik met mijn hand opnieuw onder haar rok ga, voel ik onmiddellijk haar schaamhaartjes. Ze zal een string aanhebben, dacht ik, want het lijkt alsof ze helemaal geen slip draagt. Voorzichtig beweeg ik mijn trillende vingers een beetje verder naar beneden tot ik haar vlezige schaamlippen voel. Ze zijn groot, veel groter dan die van Els. Als ik mijn wijs- en middenvinger ertussen laat glijden, voel ik dat ze helemaal nat zijn. Amai, Sindy moet echt wel heel geil zijn! Ik vind haar clitje en speel ermee. Wat een zalig gevoel. Wie had dat ooit gedacht, dat dit me nog zou overkomen. Ik masseer zachtjes haar binnenste schaamlippen en haar genotsknobbeltje en ik zie aan haar ogen dat ze er echt van geniet.

Maar het duurt niet lang of achter ons zien we plots een man die langzaam, veel te langzaam, voorbij wandelt terwijl hij ons blijft aanstaren. Ik haal ogenblikkelijk en onopvallend mijn hand onder Sindy haar rok vandaan maar we blijven zitten zoals we zaten en doen alsof we gewoon met mekaar zitten te praten. Van zodra ik denk dat hij uit mijn gezichtsveld is verdwenen, fluister ik "dat zal die naakte man van daarnet toch niet geweest zijn zeker".

Plots overvalt mij de gedachte dat we misschien op een soort afspreekplaats voor homo's terecht gekomen zijn. We blijven stil zitten zonder al te veel bewegingen te maken en zonder aanstootgevende dingen te doen, hopende dat we zo snel van deze man zouden verlost geraken. Maar van zodra ik dacht dat we er vanaf waren, zegt Sindy me "nu staat die man daar nog en hij is precies met zijn piemel aan het spelen".

Hij was inderdaad daar enkele meters verder blijven staan en had zich een beetje verdoken opgesteld. En wat nog erger is, hij komt terug dichterbij, passeert ons opnieuw  en gaat nu zodanig achter ons staan dat het lijkt alsof het zijn bedoeling is dat we hem zouden zien. Ik durf hem niet recht aan te kijken maar zie vanuit een ooghoek dat hij aan het masturberen is. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik hier van moet denken of wat ik hiermee moet aanvangen. Blijf ik gewoon zitten en doe ik of ik er niks van merk of sta ik recht en jaag ik hem weg of ....... Lang hoef ik er niet over na te denken want wanneer ik enkele seconden nadien opnieuw mijn blik op hem wil richten, is hij al verdwenen.

Onze appetijt naar sex is ondertussen volledig verdwenen, althans bij mij toch. We blijven daar nog een even zitten, strelen en kussen mekaar nog een beetje en keren dan terug huiswaarts. Die man hebben we niet meer teruggezien. 

Commentaren

Ik heb er lang over getwijfeld of ik wel zou reageren maar ik heb de knoop doorgehakt om het bij deze toch maar te doen. Jaren geleden had ik op dezelfde manier als Els gereageerd. Tot op het moment dat mijn man bekende dat hij een relatie had met een vrouw en dat hij overwoog om mij en de kinderen te verlaten.Dat kwam voor mij als een complete verrassing en ik had dit helemaal niet zien aankomen. Na vele gesprekken,ook samen met een therapeut dacht ik dat alles terug oké was. Maar nu jaren later besef ik dat ik hem dat eigenlijk maar moeilijk kan vergeven en dat ik het beu ben om mezelf weg te cijferen voor hem en mijn gezin. De dag dat ik Ron leerde kennen was een relatie beginnen het laatste van mijn gedachten. Maar al na onze eerste gesprekken voelde ik me zo goed bij hem,precies ofdat wij elkaar al jaren kenden.Hij geeft mij het gevoel dat ik terug 'iets 'beteken. Ik ben zeker niet naïef en weet dat hij nooit zijn gezin zal verlaten voor mij maar ik geniet van de momenten die we samen beleven zoals hij ook doet.

Gepost door: Cindy | 11-06-07

De commentaren zijn gesloten.