13-06-07

 Haar benen vol netelbeten.

We zijn eind juni 2006. Eén van de volgende dagen heb ik een vrije dag en moet Sindy niet gaan werken. Haar man en mijn vrouw moeten op die dag wel naar hun werk dus tijd om weer een afspraak te maken. Het is altijd een heel geregel om mekaar te kunnen zien maar dat hebben we er graag voor over. Eén ding staat vast, naar die vijver, waarvan we vermoeden dat het een ontmoetingsplaats van homo's is, gaan we niet meer naartoe. Het had wel iets spannends, maar we voelden ons daar toch niet volledig op ons gemak en we wilden nu toch wel eens ongestoord met mekaar kunnen vrijen.

Toevallig moest ik die dag in de geburen zijn van Sindy's woonplaats en ik vroeg haar of ze ginder geen geschikt plaatsje wist. Ze zei dat ze wel eens een toertje met haar fiets ging maken om zulk een plekje te zoeken. De avond voor die bewuste dag liet ze me weten dat het haar gelukt was. Het had haar wel wat moeite gekost maar niet zo ver van waar ze woont, had ze een rustig plekje gevonden in een veld. Ze zei dat haar benen wel vol met netelbeten stonden maar dat Erik er nog niets van had gemerkt.

Ik was opgelucht en blij en kon amper wachten om haar te zien. Had ik toen die avond geweten wat me de volgende ochtend allemaal te wachten stond, dan zou ik zeker geen oog dicht gedaan hebben die nacht. We zouden mekaar redelijk vroeg in de ochtend ontmoeten in een afgelegen straat van een dorpje. Sindy zou er met haar fiets naartoe rijden en ik met de auto.Van daaruit zouden we dan te voet verder wandelen naar dat veld.

De dag die komen gaat, zou opnieuw een onvergetelijke en heel bijzondere dag in mijn leven worden.

 

De commentaren zijn gesloten.