17-06-07

 Vrijen in het veld (1).

Vrijdagochtend 30 juni 2006. Ik weet nog precies welke dag het was omdat de dag ervoor Rock Werchter van start was gegaan. Terwijl we aan de vooravond van de grote vakantie staan en massa's jongeren op de stoffige wei van Werchter zich klaarmaken om de hitte te trotseren en naar de eerste optredens van die ochtend te gaan kijken, beleef ik de dag van mijn leven. 

Zoals afgesproken rijd ik met de auto al vroeg in de ochtend richting Sindy.  Wanneer ik bijna op mijn bestemming ben, zorgen plaatselijk zeer druk verkeer en een omleiding er echter voor dat ik waarschijnlijk niet alleen te laat ga komen maar dat ik ook niet zeker meer weet waar ik juist moet zijn. Ik bel Sindy op met mijn gsm en vertel haar waar ik juist in de file sta. Al fietsend zegt ze dat ze bijna op onze afspreekplaats is maar dat ze me tegemoet zal fietsen. En inderdaad, even later, juist wanneer de file begint op te lossen, zie ik haar in de verte komen aanrijden.  Ik volg haar enkele honderden meters en parkeer de auto dan naast de weg. Ik geef haar een vluchtig kusje op de mond en zonder tijd te verliezen wandelen we onmiddellijk verder.

Het is al het eerste veldweggetje dat uitkomt op deze weg dat we inslaan. Er staan wel een paar huizen maar het lijkt een zeer rustige omgeving waar weinig of geen leven te zien is. Hopelijk blijft het zo want het is nog vroeg in de ochtend. De hoge bomen die het wandelpaadje wat verduisteren en de vrij dichte begroeiing ernaast geven me een behaaglijk gevoel en ik voel de "filestress" van daarnet zo uit mijn lichaam stromen.

Rechts naast het veldweggetje ligt een veld maar tussen het eigenlijke veld en het weggetje is er nog een strook groen die begroeid is met onkruid maar vooral ook met netelstruiken. Wanneer Sindy me het plekje aanwijst dat ze de dag ervoor ook al eens bezocht had met haar fiets, begrijp ik dadelijk waarom de benen van het arme schaap zo vol met netelbeten staan.      

De commentaren zijn gesloten.