14-02-08

Valentijn: wat een circus !

Jongens, wat een commercieel circus is me dat tegenwoordig, dat opgeblazen gedoe rond Valentijnsdag. Ik denk elk jaar, nu kan het niet erger meer maar zoals het er dit jaar aan toe gaat, zo heb ik het nog nooit meegemaakt. Het lijkt hier in Vlaanderen wel een soort "prinsjesdag", met dat verschil dat het geen oranje vlaggetjes zijn maar rode hartjes. Zelfs verkeerslichten worden niet meer gespaard. Niets is er nog van dat originele intieme feest van vroeger voor de "echt" verliefde koppeltjes overgebleven. Het lijkt wel of iedereen iets "moet" kopen voor zijn partner (en/of aanverwanten) of er nu liefde mee gepaard gaat of niet.  Ik heb medelijden met de mensen die in deze dagen en vooral dan vandaag lang in hun auto moeten zitten en niets anders kunnen doen dan naar de radio luisteren; echt om onozel van te worden.

Toen ik gisteren op het nieuws hoorde dat het vandaag superdruk zou worden in de "Rendez-vous" hotelletjes en dat ook de privé-detectives overuren zouden moeten kloppen, was ik al blij dat Sindy en ik vandaag geen kans hadden om naar ons motelletje te gaan.

Valentijn, valentijn, valentijn .... wat ben ik blij dat ik zeer spoedig dat woord weer een klein jaar niet meer te horen zal krijgen.  

07-02-08

Fotootjes met haar webcam.

Gisteren vroeg ik Sindy op MSN of ze het al eens geprobeerd had van fotootjes van zichzelf te maken met haar webcam. Ze antwoordde dat ze de webcam ging zoeken en het seffens eens zou proberen.

"Ik daag je uit," zei ik "om te proberen om mij te verleiden en op te winden en toch zo weinig mogelijk bloot te laten zien."

Het duurde niet lang eer ik de eerste mail "met bijlagen" ontving. Spannend ... "Enkele probeerseltjes" was hij getiteld. Maar nooit had ik gedacht dat die "probeerseltjes" me zo van mijn stuk zouden brengen. Vijf fotootjes van haar gezicht kreeg ik te zien, maar wat voor foto's! Ze zag eruit alsof ze naar het een of ander feest moest gaan, mooi geschminkt, lippenstift op haar lippen, wat ze zelden of nooit doet, en haar haren, die prachtig waren gekapt - ze was gisteren trouwens naar de kapper geweest - hingen verleidelijk over haar schouders. Kortom, ze zag er verbluffend uit en ik voelde heel mijn lichaam warm worden. Opnieuw kreeg ik die bevestiging van: ja, wat zie ik deze vrouw graag; dit is de vrouw waar ik de rest van mijn leven mee wil delen. 

Wanneer ik Sindy vertelde dat ik helemaal ondersteboven was van haar probeerseltjes en dat ze er toch zo goed uitzag op die foto's, antwoordde ze dat ze het zelf ook vond dat ze er zo goed uitzag. En ze voegde eraan toe dat er in het grootwarenhuis waar ze juist was gaan winkelen zelfs een man zo hard naar haar aan het gapen was, dat die een winkelrek omver liep. 

"Zou je zo elke dag een fotootje van mij willen ontvangen schatje ?" vroeg ze me al glimlachend. "Wat een stomme vraag !" dacht ik en schreef ik ook.

En weet je wat ze me nog zei ?

"Dit zijn maar enkele probeerseltjes, wie weet wat komt er nog allemaal."  Knipoog

02-02-08

Mijmeren over een toekomst samen.

We hebben elkaar vandaag weer kunnen zien. Veertien dagen was het alweer geleden, veel te lang als je het mij vraagt maar het is niet altijd simpel om alles zo stiekem te moeten doen.
Ik slaap altijd vrij onrustig de nacht ervoor. Ik lig dan te woelen in mijn bed en stel me duizend en één vragen: Zal er niets tussengekomen zijn? Zie ik er goed uit? ......
Alle onzekerheden vervliegen wanneer ik Ron in zijn auto zie zitten op ons afgesproken plaatsje.
Zo verliefd kijkt niemand naar me en ik smelt. Ach, wat zie ik deze man graag, besef ik iedere keer. Uren kunnen we in elkaars armen liggen zonder seks te hebben, gewoon genieten van elkaars warmte, strelingen, lieve woordjes, .....
Mijmeren over een toekomst samen, het lijkt toch zo mooi en onwaarschijnlijk.....maar tegelijkertijd zover weg.

Sindy