25-04-08

Zo ver weg en toch even zo dichtbij.

Ik staar over het water van de zee. De nog laagstaande zuiderse zon, recht voor me, fronst de huid van mijn gezicht. Nu, in de late ochtend, is het zicht hier op deze rots op zijn mooist en voelt de warmte van de vroege zonnestralen op je lichaam zo heerlijk. Ik geniet. Achter mij tekenen de bergen van het binnenland zich mooi af tegen de staalblauwe lucht. Links van mij gaat het uitnodigende goudgele strand naadloos over in de kustlijn. De zee is vlak en wordt afgelijnd met een haarscherpe horizon. Hier en daar doet een zacht briesje wat rimpeltjes op het wateroppervlak verschijnen. Het licht van de zon weerkaatst op het spiegelgladde water en zorgt voor een verblindende schittering alsof er duizenden diamanten in de zee drijven. 

Het lijkt of ik alleen ben op deze aarde. Er zijn wel mensen in de omgeving, maar ze zijn ver weg. Ik hoor ze niet. Het enige wat ik hoor is de stille zee en het geklots van het rustig deinende water tegen "mijn" rots. Het gekrijs van een overvliegende zeemeeuw verstoort af en toe deze allesoverheersende stilte.  Vlak voor mij, is het water zo helder, dat ik enkele vissen kan zien zwemmen.

Ik geniet van al dat natuurschoon en besef wat voor een gelukkig mens ik wel ben en hoe gelukkig ik me op dit moment wel voel. Alles wat ik wou bereiken in mijn leven, heb ik bereikt en dat in goede gezondheid en met weinig of geen tegenslagen. Al op zeer vroege leeftijd realiseerde ik me hoe kort het leven wel is en sindsdien probeer ik er zoveel mogelijk van te genieten, wat andere mensen er ook van denken.

Maar ..... hoe gelukkig ik me momenteel ook voel, er is iets wat er mankeert om het plaatje compleet te maken. Mijn gedachten dwalen af naar iemand die nu duizenden kilometers ver van mij is, naar mijn lieve Sindy. Moest zij hier met mij op vakantie zijn dan weet ik zeker dat ik hier niet alleen op deze rots zou zijn. Ze zou achter mij komen zitten, haar armen om mijn middel slaan en me knuffelen en liefkozen. Geen woorden, nee, gewoon genieten zonder iets te zeggen. Oh lieve schat van me, wat zou ik graag hebben dat je hier nu bij me was. Wat zou ik je graag voelen, jouw warme billen tegen de mijne, jouw borsten op mijn rug, jouw adem in mijn nek, jouw haren over mijn schouders, jouw tongstrelingen aan mijn oor. Hmmmmmmm, we zouden zo genieten van elkaar en van de heerlijk aanvoelende zonnestralen op onze lichamen die ons nog "heter" zouden maken dan we al zijn. Schat ik voel je, ik voel je echt en het voelt zo .... zo ..... ja, je weet wel hoe het voelt hè lieveke.

Ooit wil ik hier echt op deze rots met jou zijn en wanneer we dan in het zonnetje in mekaars armen liggen en over het azuurblauwe water kijken, dan zullen onze gedachten afdwalen naar dit moment toen we zo ver van elkaar waren en toch even zo dicht bij elkaar.

Ik mis je mijn lief knuffelmieke en ik hou van je.

 

 

Commentaren

Wat zou ik ook zo graag bij je zijn schat.

Gepost door: Sindy | 26-04-08

Jij brengt gevoelens in mij naar boven, iets waar ik altijd over droomde.
Een man die precies weet hoe ik denk, wat ik voel , waar ik mee kan praten, open en eerlijk is, iemand op wie ik vertrouwen. Een zielsverwant.
Het lijkt wel of de tijd sistaat, dat het een eeuwigheid duurt, voordat jij weer voor mij staat.
Een eeuwigheid voor ik je weerzie. Een eewigheid voordat ik je weer in mij armen kan sluiten.
Mijn hartje gaat weer eens tekeer, wanneer ik je weer eens hoor of zie. Je stem klinkt dan ook door mijn hoofd, telkens als ik weer spreken wil.
Elke aanraking geeft mij een warm gevoel. Ieder lach die ik van je zie laat me weer zweven; zweven naar een volgend doel.
Dat is waar ik op wachtte, iemand zoals jij aan mijn zij, iemand die echt gaat voor mij.

Gepost door: ikke | 26-04-08

Aan F. Toezn ik je gisteren daar zag staan, had ik zo graag mijn armen om je heen willen slaan.
Even een lekkere knugffel geven, even een heerlijk moment beleven.
We zijn niet zoveel alleen, er zijn altijd mensen om ons heen. Onze liefde is geheim, we moeten altijd en eewig voorzichtig zijn.
Ik mis je zo en verlang naar jou. Dromen van het moment dat ik ke kan laten voelen hoeveel ik om je geef.

Gepost door: boostie | 26-04-08

Ik hoop ook dat er eens een moment zal komen dat we niets meer te verbergen hebben, dat we gewoon kunnen doen tegen elkaar ...ook waar anderen bij zijn. Samen eens gaan eten, uit winkelen gaan,.....
Niets zou ons er dan van weerhouden om elkaar vast te nemen en te knuffelen.

Gepost door: sindy | 27-04-08

Sindy

als je ooit eens behoefte hebt om te praten , kunnen we gerust eens een keertje afspreken. Mij zou het zeker wel eens goed doen om met iemand te praten in gelijke situatie. groeten boostie

Gepost door: boostie | 27-04-08

Het zou mij ook goed doen Boostie om er met iemand te kunnen over praten , maar toch ben ik er een beetje bang voor. Echt niemand weet het van 'ons', geen vriendin, geen collega,... niemand. Ik heb zelfs al eens gezegd tegen Ron wanneer ik het er soms een beetje moeilijk mee heb van naar een psychologe te gaan of zo. Gewoon van met iemand onafhankelijk te kunnen praten over hoe ik me voel.
groetjes Sindy

Gepost door: sindy | 28-04-08

Het werd een prachtige dag, waar we nog lang van zullen nagenieten.

Gepost door: sindy | 04-05-08

De commentaren zijn gesloten.