25-04-08

Zo ver weg en toch even zo dichtbij.

Ik staar over het water van de zee. De nog laagstaande zuiderse zon, recht voor me, fronst de huid van mijn gezicht. Nu, in de late ochtend, is het zicht hier op deze rots op zijn mooist en voelt de warmte van de vroege zonnestralen op je lichaam zo heerlijk. Ik geniet. Achter mij tekenen de bergen van het binnenland zich mooi af tegen de staalblauwe lucht. Links van mij gaat het uitnodigende goudgele strand naadloos over in de kustlijn. De zee is vlak en wordt afgelijnd met een haarscherpe horizon. Hier en daar doet een zacht briesje wat rimpeltjes op het wateroppervlak verschijnen. Het licht van de zon weerkaatst op het spiegelgladde water en zorgt voor een verblindende schittering alsof er duizenden diamanten in de zee drijven. 

Het lijkt of ik alleen ben op deze aarde. Er zijn wel mensen in de omgeving, maar ze zijn ver weg. Ik hoor ze niet. Het enige wat ik hoor is de stille zee en het geklots van het rustig deinende water tegen "mijn" rots. Het gekrijs van een overvliegende zeemeeuw verstoort af en toe deze allesoverheersende stilte.  Vlak voor mij, is het water zo helder, dat ik enkele vissen kan zien zwemmen.

Ik geniet van al dat natuurschoon en besef wat voor een gelukkig mens ik wel ben en hoe gelukkig ik me op dit moment wel voel. Alles wat ik wou bereiken in mijn leven, heb ik bereikt en dat in goede gezondheid en met weinig of geen tegenslagen. Al op zeer vroege leeftijd realiseerde ik me hoe kort het leven wel is en sindsdien probeer ik er zoveel mogelijk van te genieten, wat andere mensen er ook van denken.

Maar ..... hoe gelukkig ik me momenteel ook voel, er is iets wat er mankeert om het plaatje compleet te maken. Mijn gedachten dwalen af naar iemand die nu duizenden kilometers ver van mij is, naar mijn lieve Sindy. Moest zij hier met mij op vakantie zijn dan weet ik zeker dat ik hier niet alleen op deze rots zou zijn. Ze zou achter mij komen zitten, haar armen om mijn middel slaan en me knuffelen en liefkozen. Geen woorden, nee, gewoon genieten zonder iets te zeggen. Oh lieve schat van me, wat zou ik graag hebben dat je hier nu bij me was. Wat zou ik je graag voelen, jouw warme billen tegen de mijne, jouw borsten op mijn rug, jouw adem in mijn nek, jouw haren over mijn schouders, jouw tongstrelingen aan mijn oor. Hmmmmmmm, we zouden zo genieten van elkaar en van de heerlijk aanvoelende zonnestralen op onze lichamen die ons nog "heter" zouden maken dan we al zijn. Schat ik voel je, ik voel je echt en het voelt zo .... zo ..... ja, je weet wel hoe het voelt hè lieveke.

Ooit wil ik hier echt op deze rots met jou zijn en wanneer we dan in het zonnetje in mekaars armen liggen en over het azuurblauwe water kijken, dan zullen onze gedachten afdwalen naar dit moment toen we zo ver van elkaar waren en toch even zo dicht bij elkaar.

Ik mis je mijn lief knuffelmieke en ik hou van je.

 

 

18-04-08

Al maanden geen tongzoen meer.

Ik heb Els al maanden niet meer intiem gezoend ondanks het feit dat ik altijd wel van tongzoenen gehouden heb. Het gebeurde vroeger ook al maar sporadisch, omdat Els niet van tongzoenen houdt, maar nu is de zin ook bij mij volledig verdwenen.  Hoe het komt, weet ik eigenlijk niet goed. Zelfs als we seks hebben voel ik niet de behoefte om haar te kussen. Ik denk dat ik haar dan zelfs niet "wil" kussen. Sindy zegt dat ze het nog wel doet, en graag doet, met Erik. Maar bij hen is de situatie helemaal anders. Sindy kust ontzettend graag, in tegenstelling tot mijn vrouw, die mij nooit uit zichzelf een tong zal draaien. Daarom vermoed ik dat Els het helemaal niet doorheeft dat ik haar bewust niet meer intiem kus. Misschien is ze er zelfs blij mee en heeft ze het liever zo.   

Ik zou wel eens willen weten in hoeverre ze vermoedt dat er meer aan de hand is en dat ze me verdenkt van het hebben van een affaire. Het is alweer een hele tijd geleden dat we hierover nog gepraat hebben en ik heb geen zin om het onderwerp terug op te rakelen. Vragen worden er niet gesteld. En moest ze vragen beginnen stellen, dan vraag ik me af in welke mate ik ze nog ontwijkend zou beantwoorden. Ik vrees er een beetje voor dat ik op zulke momenten wel eens te eerlijk zou kunnen antwoorden met alle gevolgen vandien. Misschien dat Els juist daarom geen vragen stelt, uit schrik de verkeerde antwoorden te krijgen. Het kan toch niet zijn dat ze er niets van merkt.  Mijn gedrag moet de laatste twee jaar op sommige vlakken toch veranderd zijn.

Toen we een paar dagen geleden naast mekaar in bed lagen en seks hadden, kwamen bovenstaande bedenkingen in me op. Maar uit niets kon ik afleiden dat ze iets vermoedde. Els gedroeg zich perfect normaal alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Ze was lief voor me; uit haar woorden en de intonatie van haar stem kon ik afleiden dat ze zich gelukkig voelde; en zoals gewoonlijk moest ik niet veel moeite doen om haar te doen klaarkomen. Even voor ikzelf een orgasme kreeg en mijn gezicht vlak bij het hare was, voelde ik de drang om Els te kussen maar iets in mij hield me tegen en ik heb het niet gedaan.    

 

11-04-08

"Zulke grote borsten heb ik niet."

Weet je hoe Sindy reageerde nadat ze het vorige "blog-stukje" gelezen had?

" Heb jij een foto genomen van jouw piemel in mijn mond !!!??? Verbaasd"

Ik ben in de lach geschoten toen ik het las en heb nog een hele tijd erna hier thuis mijn lach moeten inhouden telkens ik er opnieuw aan dacht .  Maar ik heb haar onmiddellijk gerustgesteld dat de foto allang verwijderd was omdat het toch geen mooie was. 

Sindy wou ze dus allemaal zien maar omdat het er zoveel waren, heb ik het mezelve wat gemakkelijker gemaakt door een hele resem foto's die minder goed waren of waarvan ik dacht dat zij ze sowieso niet goed ging vinden, direkt de prullenmand in te kieperen. Uiteindelijk bleven er nog een vijftiental over. Omdat ik echt graag had dat Sindy de foto's niet alleen "niet overdreven expliciet" zou vinden maar ook "mooi", heb ik geprobeerd ze een erotisch tintje te geven. Uren heeft het geduurd vooraleer ze klaar waren. 

Wat ik stilletjes hoopte, gebeurde ook: Sindy vond ze niet alleen mooi maar  ook "onherkenbaar". "Dan heb je er geen bezwaar tegen dat ik ze op onze blog zet ?" vroeg ik. "Euh ... niet allemaal hè" antwoordde ze. "Jij mag kiezen schat" zei ik.

Van sommige foto's kon Sindy moeilijk geloven dat die van haar waren. Nochtans had ik de originele niet vervormd, enkel hier en daar wat bijgesneden en met de kleuren, het contrast en de helderheid wat geëxperimenteerd. Van eentje was ze zelfs zeker dat die niet van haar was maar van mijn vrouw. "Zulke grote borsten heb ik niet" zei ze.

Sindy heeft me dus de toelating gegeven om sommige van haar naaktfoto's online te zetten, alleen twijfel ik nu zelf of ik het wel zou doen.

02-04-08

Naaktfoto's.

De laaste keer dat we mekaar zagen, zo' n twee weken geleden, had ik mijn fototoestel meegebracht, weliswaar na instemming van Sindy. Ik had al wel eens enkele naaktfoto's van haar genomen maar het was al weer een hele tijd geleden en mijn "fotodrang" was opnieuw zo sterk dat ik er niet aan kon weerstaan.  Omdat de tijd die we samen zijn altijd te kort is, had ik haar beloofd dat het niet lang zou duren, hooguit een kwartiertje, en dat de "poses" al in mijn hoofd zaten.  En als het dan toch te lang zou duren, moest ze me maar proberen te verleiden. Sindy vond het goed maar ze wilde wel alle foto's eerst zien voor ik ze mee naar huis nam en ze had ook graag dat we vóór de fotosessie eerst samen een doucheke namen; ze vreesde er namelijk voor dat ze het anders niet zou volhouden, mij gedurende 15 minuten niet  kunnen aanraken.

Nadat we mekaars geile lichaam hadden ingezeept en afgespoeld terwijl we mekaars gretige tongen proefden, nam ik mijn camera en begon foto' s te nemen terwijl Sindy nog onder de douche stond.  Heerlijk was het om dat naakte glimmende lichaam met al zijn natte rondingen te aanschouwen. Opgewonden als ik was, had ik toch enige moeite om niet toe te geven aan mijn seksuele driften en te blijven fotograferen, zeker toen Sindy verleidelijk voor mij op het bed ging zitten en me overal begon aan te raken en te strelen.

"Kom, nu is het genoeg" zei ze na een tijdje. Ik had er geen flauw benul van hoeveel tijd er ondertussen voorbij was gevlogen, maar er stonden wel een zestigtal foto's op mijn camera. "We zullen ze straks wel even bekijken," zei ik al glimlachend, "als er nog wat tijd overschiet tenminste."

Tijdens onze vrijpartij, toen zij mijn piemel in haar mond had, kon ik het niet laten om stiekem even mijn camera te nemen en snel een fotootje te maken. Ik twijfel er trouwens aan of ze dit wel gemerkt heeft.

Uiteindelijk heeft Sindy die dag geen enkele foto gezien omdat de tijd ontbrak, maar ik besloot haar te verrassen ...................