19-05-08

Whow, wat een prachtig stukje natuur.

Ik mag niet klagen de laatste dagen; het is nog geen week geleden dat ik samen met Sindy in haar eigen bed gelegen heb en vandaag hebben we mekaar al opnieuw ontmoet, en wat voor een ontmoeting. We wisten op voorhand nog niet juist wat we zouden doen, maar omdat het mooi en warm weer was, zouden we in de geburen van één van onze afspreekplaatsen, een rustig plekje in de vrije natuur zoeken, eventueel dicht bij een rivier of een vijver.

Daar aangekomen, hebben we wat rondgewandeld maar vonden niet direkt wat we zochten, tót we op het punt stonden van dan toch maar naar ons vertrouwde motelletje te rijden; We zaten nog maar net terug in mijn auto toen ik een zijstraatje opmerkte waar enkel fietsers in mochten. Achteraan in dat schijnbaar doodlopend weggetje zag ik alleen maar bomen, struiken en groen. "Willen we dat eens proberen schat, dat ziet er niet slecht uit hè?"  

Wij terug uit de auto, onze spullen gepakt en zo onopvallend mogelijk dat straatje in. Hoe verder we stapten, hoe groener, hoe rustiger en hoe mooier het landschap werd. En dan begrijp ik plots waarom het hier zo groen en rustig is. Een beetje verder zie ik de oevers van een rivier, de "......". Whowwwwww, wat een prachtig stukje natuur. Hebben wij vandaag weer even geluk zeg. Terwijl Sindy zich op een bank met uitzicht op het water zette, keek ik even rond en het duurde niet lang vooraleer ik wist waar we zouden gaan liggen. Het is dikwijls niet eenvoudig om in de natuur een geschikte plaats te vinden waar je als koppeltje lekker kan vrijen zonder dat anderen het kunnen zien, maar hier werd het als het ware op een schoteltje aangeboden. Ik weet niet wat het is met Sindy maar heel vaak heb ik het gevoel dat wij geholpen worden door iets of iemand. Soms is het echt te mooi om waar te zijn, wat ons overkomt. Elke keer opnieuw denk ik dan, het zal wel weer toeval zijn, maar die toevalligheden blijven maar duren.

Een hemels plekje was het, niet zover verwijderd van de rivieroever, hoogstaand gras, hier en daar wat bloemetjes; op het toegangspadje na, volledig omgeven door dichte struiken, bomen en water, en ondanks het water toch geen muggen en ook geen netels, kortom "ideaal". Omdat we in de zon zaten, hadden we het wel vrij warm, maar dat namen we er heel graag bij. We zagen op de oever af en toe één of meerdere fietsers passeren, maar tussen die oever en ons plekje bevonden zich voldoende al goed in bladstaande loofbomen en struiken om onopgemerkt te kunnen blijven, tenminste dat dachten we toch.

Commentaren

Het is zeker niet altijd gemakkelijk om een geschikte plaats te vinden waar je elkaar kunt ontmoeten zonder het risiko gezien te worden.
Ik haat het om altijd verstoppertje te moeten spelen.

Gepost door: Anouck | 20-05-08

Juist terug van een weekje 'zakenreis'. Dat is natuurlijk het voordeel als je minnaar ook je collega is. Het heeft natuurlijk ook wat nadelen, en de risiko's dat het uitkomt zijn iets groter, maar wij moeten tenminste geen weken wachten om elkaar te zien. Iedere dag zien wij elkaar, soms kort soms lang. Maar vorige week gebeurde het ondenkbare en werden we samen naar een symposium gestuurd. Ik moet jullie natuurlijk niet vertellen hoe zalig dat was......zo'n weekje alleen met zijn tweeën.

Gepost door: Myriam | 20-05-08

Vertel eens wat meer over je weekje samen Myriam!

Gepost door: Sindy | 21-05-08

Myriam, een hele week elke nacht samen in hetzelfde bed !!!??? Dat moet onvoorstelbaar zalig zijn, pffffffffff, ik ben echt jaloers op jou. Ik denk dat ik Sindy dan niet meer zou willen "afgeven". Met één nacht met haar zou ik al ongelofelijk tevreden zijn, maar ik vrees dat we daarvoor eerst moeten scheiden.

Gepost door: Ron | 22-05-08

idd het was zalig, maar het is terug afkicken hoor thuis. Tijdens de dag hadden we wel ons werk, maar s'avonds zo samen dineren en s'nachts naar enkanders kamer sluipen ....het heeft toch wel iets!

Gepost door: Myriam | 22-05-08

De commentaren zijn gesloten.