08-06-08

"En daar, daar achter die boom? ..."

Nog maar enkele dagen na onze laatste ontmoeting aan die rivier, bood zich alweer een nieuwe gelegenheid aan om af te spreken en dit keer zelfs een hele dag. En opnieuw voorspelden ze mooi en warm zomerweer. Ons geluk bleef maar duren. Al vroeg in de ochtend was ik weg op de fiets. Hardnekkige wolken belemmerden de beloofde zonnestralen en ondanks het feit dat ik goed doorfietste, had ik het toch echt koud. Maar naarmate ons afspreekpunt dichterbij kwam, brak het wolkendek langzaam open en beloofde het toch een zonnige dag te worden. En of het een zonnige dag werd!

Sindy kwam met de auto en zou haar fiets meebrengen. In de verte zag ik iemand mijn richting uit fietsen en ja hoor, het was mijn schatje. Zoals altijd straalde ze weer en wat zag ze er sexy uit met haar luchtig zomerjurkje en diep gedecolleteerde bloesje. We gaven mekaar een vluchtig kusje en fietsten naar haar auto, waar we haar fiets zouden achterlaten. Als ik zo naast Sindy fiets, kan ik het niet laten van voortdurend naar haar te kijken en haar gezicht of haar haren aan te raken. Ze kan dan zo verleidelijk naar me lachen.   

We wilden allebei maar één ding en dat was zo snel mogelijk in mekaars armen liggen en de liefde bedrijven.  Dus gingen we onmiddellijk op zoek naar een geschikt "liefdesnestje". We kenden de omgeving hier een beetje, omdat we hier al eens een paar keren waren geweest, maar een plekje in de natuur, waar je van zegt "dat  is het", hadden we hier nog niet gevonden.  De vorige dagen had ik al wat huiswerk gemaakt en meende ik een interessante plaats gevonden te hebben dicht aan een rivier, maar toen we daar aankwamen, bleek het vol met netels te staan. 

Dan maar verder gewandeld tot Sindy plots opmerkte: "en daar, daar achter die boom in dat veld? ..." De zon was ondertussen volop aan het schijnen en een beetje schaduw zou welkom zijn. Het plekje dat Sindy aanwees leek me wel interessant; het was een stuk verwijderd van het veldweggetje waarop we aan het wandelen waren en die laagstammige boom zou voor schaduw en beschutting kunnen zorgen. Daarenboven lag het eigenlijk in een veld dat omgeven was met prikkeldraad zodat de kans zeer klein was dat iemand zou passeren. 

Eerst nog even rondgekeken of er niemand te zien was, dan vlug naar dat veld, prikkeldraad over en achter die boom ons zo klein mogelijk gemaakt alsof we dekking moesten zoeken voor een kogelregen .... 

Commentaren

Iets zeggen of niet?
Mijn situatie thuis wordt steeds weer wat moeilijker. Eric doet alsof er geen vuiltje aan de lucht is , maar meer en meer groeien wij uit elkaar. Praten doen we nog amper met elkaar en ook tijd vrijmaken voor elkaar zit er niet meer in. Eric is nooit geen prater geweest en ik vrees als ik er iets wil aan veranderen dat ik de eerste stap zal moeten zetten. Ik besef wel dat zolang ik een relatie heb met Ron , dat ik niet al mijn energie kan steken in het 'redden' van mijn huwelijk. En ik ben er ook nog niet uit of ik dat wel wil eigenlijk. Moest ik met Ron breken zou ik er zeker niet gelukkiger op worden. Eric zal nooit veranderen, zal altijd even egoistisch blijven en ik zal er nooit in vinden waar ik op zoek naar ben en hetgeen ik nu gevonden heb bij Ron. Maar alles opbiechten is natuurlijk zo'n grote stap hé. Ik weet het echt niet.

Gepost door: Sindy | 09-06-08

Sindy meisje... zo herkenbaar!
Het is inderdaad niet simpel en een echte kopbreker! Biecht je op, tja dan zijn de gevolgen gekend denk ik, alhoewel: het kan zijn dat Eric het een plaats geeft binnen jullie huwelijk en niet wil scheiden.
Anderzijds blijf je in een tweestrijd verwikkeld: overgelukkig met Ron en ongelukkig met Eric... Wat moet je doen? Dat is zo persoonlijk hé. Mijn ervaring zal nooit kunnen uitbloeien tot wat jij en Ron hebben maar sowieso denk ik ook altijd eerst aan mijn kids. Zolang die klein en jong zijn zou ik ze graag laten opgroeien in het gezin waar de papa en de mama voor hen gekozen hebben. Ik cijfer mezelf hier graag voor weg... alhoewel ik dikwijls het 'commentaar' krijg dat ik daarvoor niet meer gerespecteerd zal worden dan dat ik nu die drastische stap zou zetten.
Sindy: goed nadenken, goed overwegen en vooral blijven praten met Ron, da's belangrijk!
't Beste voor je...

Gepost door: astrid | 09-06-08

idd ik vind het al heel goed dat ik veel met Ron kan praten hierover. Hij begrijpt mij ook denk ik, maar toch sta je er thuis alleen voor hé. Aan de ene kant wil ik een open gesprek met Eric over ons huwelijk en Ron er niet direct in betrekken. Maar ik vrees dat als hij vraagt of ik iemand anders heb dat mijn ogen de waarheid zullen zeggen. Mijn huwelijk is niet zo geworden door Ron....het was al zo voor ik hem leerde kennen maar toen kon ik er nog mee leven . Maar nu weet ik wel beter, en voel ik me gelukkig als ik bij Ron ben. Iemand veranderd in de loop der jaren hé en ik ben niet meer dat 16 jarig meisje van toen die verliefd werd op Eric. Maar dat wil hij precies niet onder ogen zien.

Gepost door: sindy | 09-06-08

hallo sindy,

'k vroeg me af: hoe gaat het met je? misschien heb je al gepraat met eric, geheel onverwacht? misschien ook niet...
in ieder geval: ik denk aan je!

groetjes,

Gepost door: astrid | 11-06-08

Hallo Astrid,
kreeg juist een berichtje van Ron...."Ze hebben je iets gevraagd op de blog"
Ik heb idd gisteren een gesprekje gehad met Eric. Ron is niet ter sprake gekomen en ik vond dat dit eigenlijk ook niet hoefde ( hij zal ook wel een beetje opgelucht zijn want het geeft toch altijd extra spanningen voor de ander als bij de ene de relatie is uitgekomen)
Ik heb gewoon aangekaart dat ik vind dat we meer en meer uit elkaar aan het groeien zijn en dat ik me niet zo gelukkig voel op dit moment. Hij was zich van geen kwaad bewust en viel totaal uit de lucht!
Voelen mannen dat dan niet aan ....als er iets veranderd is, er wordt amper nog gepraat, heel weinig intimiteit, enz.
Ik snap dat niet zo goed. Ik heb voorgesteld, maar vind dit frustrerend dat dit altijd van mijn kant moet komen (is al jaren zo), om wat meer tijd voor elkaar te maken . Eens een dagje zonder de kinderen ertussenuit, misschien een weekendje,....Hij vond het een goed idee maar ik vrees dat er niets zal gebeuren vooraleer ik met een voorstel op de proppen kom. Ik wil ook eens verrast worden!

Gepost door: sindy | 11-06-08

Oh maar ik heb geduld hoor: als je niet direct antwoordt dan kom ik later nog eens piepen! Ik snap wel dat je hier niet constant kunt rondfladderen.
Mijn bedenking hé bij jullie gesprekje: misschien, héél misschien is Eric zijne frank wel gevallen en verrast hij je toch binnenkort... of anders gaat het zijn gewone gangetje verder. Maar ik vraag mij af, en dat komt omdat ik net in dezelfde thuissituatie zit (al heb ik dan geen vriendje meer), of je het op prijs zou stellen als Eric je verrast, je in de watten legt, je soigneert zoals het hoort.
Kijk, ik maakte mijn man jaren geleden datzelfde 'verwijt' (ik bedoel het niet negatief hoor!!!) en hij maakte meer tijd voor me vrij, en we deden meer dingen samen: oa trakteerde hij mij op een verrassingsweekend zonder de kinderen. En eerlijk: ik kon er niet zo echt van genieten omdat ik telkens aan 'mijn vriend' dacht... Noem het gerust straf of erg, maar het was zo!
Ik vermoed wel dat je man het aanvoelt dat het wat 'kabbelt' tussen jullie 2 maar misschien vindt hij het goed zo en kan hij ermee leven. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat jou gevoelens en emoties niet tellen!!!
Misschien gaan zijn ogen nu open Sindy...
In ieder geval: geniet van je tijd samen met Ron! Die is goud waard!
Dada,

Gepost door: astrid | 11-06-08

Astrid, ben jij vroeger dan ook nog vreemdgegaan? Want als ik het goed begrijp is je vraag naar meer aandacht van je man al een tijdje geleden en toen had je ook een 'vriend'.
Mijn vraag aan Eric, is gewoon om terug wat meer dingen samen te doen, om het terug wat leefbaarder te maken. De verliefdheid zal wel nooit meer terugkomen, en het gevoel dat Ron mij geeft kan hij me ook niet geven, maar zo kan het wel niet verder. Ik zie Ron ook maar af en toe en ik wil de periodes ertussen ook wat aangenamer maken . Zodat ik me weer wat gelukkiger voel.

Gepost door: Sindy | 13-06-08

Sindy

Ik heb momenteel ook een buitenechtelijke relatie en ik begrijp je maar al te goed.
Momenteel twijfel ik ook heel erg en vrees dat ik ook een beslissing zal moeten nemen. Het gaat nu terug beter met mijn man en ik denk er aan een einde te maken aan de relatie met mijn vriend. Alleen is dit heel pijnlijk en moeilijk. Maar ik moet aan mijn gezin denken. Met hen moet ik verder, met mijn minnaar is dit bijna onmogelijk.

Gepost door: Ann | 13-06-08

Vroeger had ik een 'vriend', waar ik een heel speciale relatie mee had: we konden alles aan mekaar kwijt, we waren er voor mekaar, we kusten, we streelden, maar we hebben nooit gevreeën... En dat komt omdat hij bedrogen werd en nooit niemand hetzelfde leed wou aandoen. Wat we hadden was zo bijzonder maar dat is voorbij. Hij moest los van mij, ik kon hem niet blijven 'claimen'. Ik wou dat hij met zijn leven verder ging en geloof me of niet: tot op den dag van vandaag lukt het hem niet... maar da ligt nie meer aan mij hoor!
Dus om een antwoord te geven op je vraag Sindy: was dit vreemdgaan? Emotioneel wel... fysiek niet...

Ann,
Het leven is soms lastig hé! Denk maar goed na vooraleer je beslissingen neemt. Laat je verstand spreken en niet je hart, hoe moeilijk dat ook mag zijn.
In ieder geval: ik wens je het allerbeste,

Groetjes!

Gepost door: astrid | 13-06-08

Astrid
Ik heb een heel intense band met mijn vriend maar ik probeer me beetje per beetje los te maken. De relatie met mijn vriend duurt al een tijdje. We zien elkaar niet zo vaak maar hebben wel dagelijks contact. Ik kan niet meer leven met feit dat ik moet liegen tegen man en kids. Maar daar tegenover staat dat ik mijn vriend mijn enige steun en toeverlaat is. Ik wil hem niet kwijt maar zeker ook mijn gezin niet !
Zo'n dubbel leven kan ik niet meer aan. Het brengt veel te veel stress met zich mee.

Gepost door: Ann | 13-06-08

Astrid,dat is juist de reden waarom wij zo goed bij elkaar passen.
Zowel emotioneel als fysiek begrijpen wij elkaar zo goed. Hij is niet alleen mijn minnaar maar ook 'mijn beste vriend' aan wie ik alles kwijt kan.

Gepost door: sindy | 13-06-08

De commentaren zijn gesloten.