06-09-08

Een halve nacht met tweestrijdige gevoelens.

In één of ander week- of maandblad  heb ik nog maar pas gelezen dat een goede vrijpartij niet lang kan duren, zeker geen uren. Wel, men moet mij dan maar eens uitleggen wat daar juist mee wordt bedoeld want daar begrijp ik helemaal niets van. Enkele dagen geleden hebben Sindy en ik opnieuw enkele uurtjes bij elkaar kunnen zijn in ons motelletje. Twee uur aan een stuk hebben we gevreeën en hoe ! De beste seks die je je kan inbeelden, en moest ik niet tijdig weggemoeten hebben, waren we vast en zeker nog doorgegaan. Achteraf bekeken lijkt het alsof we een hele dag met elkaar bezig geweest zijn en stel ik mij de vraag of ik het wel zou doen, een verslag hiervan in deze blog schrijven. Omdat ik denk dat ik er weken mee bezig zou zijn, houd ik het voorlopig op een mailtje dat ik van Sindy kreeg de dag nadien. 

Goeiemorgen lieve schat, ik heb gisterenavond nog 2 prachtige mailtjes gelezen en ik werd er zowaar een beetje emotioneel van.
Toen ik het eerste had gelezen, kreeg ik een beetje een schuldig gevoel t.o.v Els. Ik zag jullie samen in gedachten genieten, lekker eten, wandelen, zij ontroerd en blij omdat je haar zo steunde en ik kreeg echt een gevoel van, ik mag daar niet tussenkomen !!!! Jullie komen zo goed overeen, vormen één team eigenlijk ...........pfffffffffff.
Ik wist toen niet of ik het tweede wel wou lezen want ik zou er de hele nacht mee bezig zijn. Maar ik was te nieuwsgierig en heb het toch gedaan
Toen jij beschreef wat 'wij' samen hebben en hoe goed en intens dat allemaal is en hoe gelukkig je je daarbij voelt ....pffff dan kreeg ik de traantjes in mijn ogen. Schat ik hoop dat dit ook voor altijd mag blijven duren want ik zie je zo ontzettend graag.

Ik heb dus wel een halve nacht met mijn gevoelens in een tweestrijd gezeten....

Commentaren

Ron en Sindy...
Wat lees ik jullie verhalen zo graag...
Ik dacht, ik hoopte dat ik ook zo'n zalige dingen zou beleven: ik leerde iemand kennen, het klikt zo ontzettend goed! We belden, smsten, mailden... en vorige week spraken we af.
HEERLIJK! HEMELS! ZALIG! INTENS!
We genoten van mekaar, we streelden, we zoenden hevig en we vrijden... lang en warm.
's Middags moesten we afscheid nemen, hij naar huis, ik naar 't werk. Ik stuurde hem smsjes... 'k Hoorde echter niet direct iets terug. Tot ik dat ene mailtje ontving: hij heeft wroeging en schuldgevoelens, hij kan het niet direct plaatsen en vraagt tijd. Ik begrijp hem wel, echtwaar. Dit is 'ons' herkenningspuntje Sindy: jij voelt je zo tegenover Els, ik voel me zo tegenover zijn vrouw.
Maar ik heb ook pijn. 'k Beweer niet dat ik me gebruikt voel, absoluut niet! Maar ik had het graag samen met hem 'verwerkt' en erover gepraat. Had ik geweten dat onze zoentjes daar aan de voordeur de laatste gingen zijn (want daar vrees ik voor...)... ik mag er niet aan denken!!!!
Bijna 4 dagen heb ik niks van hem gehoord en nu kan ik nie meer. Dit pakt zoveel van mijn energie want geloof me: ik HEB een serieuze boon voor die man.
Ik zat een ganse voormiddag te piekeren: mail ik hem of niet? Respecteer ik zijn wil om nie gestoord te worden of stuur ik toch maar een klein mailtje met hoe ik me erbij voel... Ik mailde... En ik hoop op een antwoordje... Want dit doet godverdomme veel pijn!

Geniet maar van elkaar Ron en Sindy, ik gun het jullie zo van harte!!!!!!

An

Gepost door: an | 08-09-08

Ik voel ontzettend met je mee An. Ik kan me perfect voorstellen hoe je je moet voelen. Ik weet natuurlijk niet hoelang jullie elkaar al kennen maar ik zou er toch ook niet mee kunnen leven dat alles ophoudt met een mailtje! Als er echt gevoelens tussen jullie waren kan je toch zoiets bespreken onder 4 ogen. Je moet dan natuurlijk wel zijn keuze respecteren maar ik vind toch dat hij je zoiets persoonlijk mag vertellen.....dus ik zou hem een mailtje sturen moest ik jou zijn!
groetjes sindy

Gepost door: Sindy | 08-09-08

Hey dag Sindy,
Bedankt voor je antwoordje, 't doet deugd.
Ik heb hem idd gemaild... en gisterenavond nog eens gesmst (omdat ik weet dat dat bij hem altijd kon en mocht).
Ik vertelde hoe slecht dat ik me voel bij gans de situatie en dat ik echt misselijk word bij de gedachte dat ik hem misschien nooit meer zou horen. Ik kwam al huilend thuis gisterenavond bij mijn kinderen (mijn man was nog op 't werk)... 'k Heb mij er met een smoesje proberen uit te praten maar ik ben zo diep ongelukkig dat ik niks anders kon dan huilen.
Hij mailde terug hoor... Hij heeft nog steeds wroeging en hij stort zich nu ten volle in zijn job. Weet je: enerzijds heb ik zo'n grote schuldgevoelens naar hem toe want ik zadel hem toch met een serieus probleem op zo te horen en dan denk ik: had ik maar nee gezegd maar anderzijds had ik dan nooit die fantastisch zalig warme vrijpartij met hem meegemaakt... Dit is nog een voorbeeldje van pure tweestrijd Sindy!
Nu zullen velen zeggen dat ik maar op de blaren moet zitten... Tja, misschien hebben ze wel gelijk?!
In ieder geval: hij liet weten tijd nodig te hebben voor zichzelf, en ik respecteer dat! Ik blijf hopen dat hij me op een dag spontaan smst of belt maar eerlijk gezegd vrees ik ervoor...

Liefs, An

Gepost door: an | 09-09-08

hoi sindy en Ron
F heeft dit weekend een heel zwaar ongeval gehads en ligt in coma ik weet niet of hij het haalt ik heb het gehoord van klanten van hem, ik voel me zo kut wil bij hem zijn maar ik weet niet waar hij is en inj welk land want hij was in tjechie op vakantie met vriednen.
Ik hoorde net dat hij het misschien zelfs niet zal halen ; ik ga kapot en ik mag niks laten blijken.

Gepost door: boostie | 10-09-08

Boostie,
Amaai wat een hel!!! Zeker voor hem!!! Kun je via die mensen niks meer te weten komen? Als ze weten dat hij er zo slecht aan toe is weten ze misschien wel meer!
Ik zou mijn licht proberen op te steken hoor.
In ieder geval: sterkte...

Gepost door: an | 10-09-08

Ik weet al wat meer. Hij heeft geen ongeval gehad maar is aangevallen door jongeren. Ze hebben hem vooral op het hoofd geraakt. Zijn vrieden hebben hem gevonden en hebben hem dan narrd de mobilhome gedaan. De volgende dag hebben ze hem laten liggen omdat hij wou rusten, maar later had hij veel overgegeven en was hij nietmeer bij zijn positieven en hebben ze besloten dat ze terug naar belgie kwamen , op de terug weg sprak hij wartaal en hadden ze door dat het misschien wel eens een zware hersenschudding zou zijn zijn? Zijn vrouw heeft hem dan later naar de spoed gedaan, hij heeft een hersenletsel en word in een kunstmatige coma gehouden om de pijn te onderdrukkeN. Of hij hier iets aan over gaat houden weet men nog niet. Zijn toestand is stabiel. Ja zo noemen ze dat he. Maar ik ben tot bij hem geraakt, veel moed ziekenhuis in en gewoon recht naar die kamer gewandeld, heb zijn hand vstgehouden , kusje gegeven en hem tegen hem gepraat heel even maar, uiterlijk zie je niks geen schrammetje. Hoe dit allemaal gaat uitdraaien en hoe het ons gaat lopen weet ik niet. En daar wil ik ook niet aandenken en ik zal als het zover is
voor zijn herstel en toekomst de juiste beslissing moeten nemen en tevens een heel moeilijke beslissing
Ik ga hem sebiet weer opzoeken als ik binnengeraak natuurlijk . Knuffel geven en dan werken als het lukt He

Gepost door: boostie | 11-09-08

Ik wens je ontzettend veel sterkte Boostie. Het moet verschrikkelijk zijn hoe je je voelt en bij niemand terecht kunnen met je verdriet.
Ik mag er niet aan denken moest er Ron iets overkomen . Ik zou het ten eerste al niet weten want daarvoor wonen wij te ver uit elkaar, alleen op een dag niets meer van hem horen......ppppffff verschrikkelijk.
veel sterkte

Gepost door: sindy | 12-09-08

Hij is wakker , slaapt nog altijd heel veel en krijgt hele zware pijnstllers, en is heel versuft natuurlijk zijn kamer is volledig geblindeerd. Ben bij hem geweest , hij praatte soory kan geen bezoek ontvangen en viel toen direct versuft weg, maar wat wzs ik blij even zijn stem te horen en ze klont gewoon maar hij heeft een bloedklonter, hersensplinters en hersenkneuzing, dus voor de toekomst is allles zeer onduidelijk, maar ik kreeg een raar gevoel toen ik de kamer uitging, alles komt goed , ik voel het en ik kreeg een gerust gevoel over mij, ik ga enkele dagen niet naar hem, een vriend houd me op de hoogte.
Kapot ga je eraan , ik mag er niet aandenken dat hij er niet meer zou zijn, als dit het einde is het zij zo , zijn gezondheid en zijn leven gaan voor alles want ik zie hem zo graag.

Gepost door: boostie | 12-09-08

De commentaren zijn gesloten.