27-11-08

1ste erotische filmpje van Sindy.

Op algemene aanvraag Knipogen zal ik dan toch maar vertellen wat er op dat filmpje van Sindy stond. Laat me eerst even zeggen dat drie jaar geleden, vóór dat Sindy mij kende, geen haar op haar hoofd er aan gedacht zou hebben van zelfs maar een blote borst te tonen voor de webcam. Ze wou en zou dit absoluut niet doen, zelfs niet voor haar eigen man, zei ze toen. En nu drie jaar later krijg ik zelfs een filmpje van haar dat ze zelf met haar eigen camera opgenomen heeft en waarvan ik zeker was dat ze er in al haar intimiteit op te zien zou zijn. Hoe een mens kan veranderen in de loop der jaren of misschien beter gezegd, hoe een ander persoon je leven kan beïnvloeden.

Het was eigenlijk niet één filmpje maar een zevental stukjes film dat er op het geheugenkaartje stond. Op de eerste twee was Sindy zelf niet te zien, enkel een zwart licht doorzichtig bodytje, zwarte nylon kousen en zwarte schoenen met hakken. De boodschap drong onmiddellijk tot me door: daar zou ze seffens in te zien zijn. En inderdaad, in de twee volgende stukjes laat ze me eerst genieten van haar sexy kuiten en van haar billen waarvan enkel de bovenste vijf centimeter bloot zijn. Van haar bodytje krijg ik alleen het onderste strakspannende stukje te zien dat haar kutje verbergt. Dan rolt ze langzaam haar kousen naar beneden, doet  haar schoenen uit en trekt ze vervolgens heel langzaam haar kousen over haar tenen. Hmmmm ... het lijkt wel of ze een cursus verleidingstechnieken heeft gevolgd. Opnieuw laat ze mij haar benen bewonderen. Maar ik wou meer, ik wou haar kutje zien en kon amper wachten om het volgende filmpje te openen.

En alsof ze het wist wat ik nu graag wou zien, zet ze zich neer op de vloer voor de blijkbaar op de grond staande camera en opent ze haar benen. Ik kan nu het grootste deel van haar strakke kanten bodytje zien maar niet haar gezicht noch haar borsten. Met één hand achter haar rug ondersteunt ze haar bovenlichaam. Met de andere hand begint ze zachtjes over haar vulva te wrijven. Ook de schaamhaartjes die uit het bodytje komen piepen, worden gestreeld. Dan trekt ze haar slip wat meer opzij zodat ik bijna heel haar behaarde schaamheuvel kan bewonderen. Ze gaat door met strelen en wrijven en haar vingers vinden nu ook haar schaamlippen. Ze bevochtigt haar vingers en doet nu een frontale aanval op haar clitje. Aan de gretigheid van haar bewegingen te zien, moet ze opgewonden zijn, heel opgewonden. Ze steekt even haar middenvinger diep in haar kut en gaat dan weer door met het verwennen van haar clitje, en nog eens, en nog eens ... En dan ... dan stopt het filmpje. Snel naar het volgende ...

Op het laatste filmpje zit ze in ongeveer dezelfde houding maar nu helemaal naakt. Ik kan opnieuw alleen haar onderbuik zien. Nog heviger als in het vorige filmpje verwent ze haar kut. Ik hoor nu ook haar ademhaling. Ik hoor ze genieten. Ze kreunt, eerst zachtjes maar geleidelijk luider en intenser. En dan plots, knijpt ze haar billen dicht en ontploft ze, met een harde en korte "OOOhhh" ... The End. 

"1ste erotische filmpje van Sindy" heb ik dit blog-stukje getiteld. Ja, misschien is er al een tweede Knipogen.

        

24-11-08

Daar zat ik dan, tussen mijn 2 vrouwen.

Ik denk dat ik maar niet ga vertellen wat er juist op dat filmpje van Sindy staat. Er is waarschijnlijk toch zo goed als niemand voor geïnteresseerd en ten tweede veronderstel ik dat de lezers die er wel interesse voor zouden kunnen hebben, de mannen namelijk, serieus in de minderheid zijn op deze blog en dit laatste is misschien nog te zacht uitgedrukt. Ik merk ook dat ik hier op deze blog begin achter te lopen op de gebeurtenissen. We hebben mekaar redelijk veel gezien en er is zoveel gebeurd de laatste dagen dat ik het niet kan bijhouden met schrijven. Dus beste lezers en liefste Sindy, ik ga jullie spijtig genoeg niet alles van de voorbije dagen kunnen vertellen, toch zeker niet in detail, maar ik denk wel dat dit maar tijdelijk is.

Sindy en ik hebben nog maar pas een saunabezoek achter de rug, geen privésauna maar een openbare. Opnieuw een heel ondeugende en spannende dag met als hoogtepunt iets wat je amper voor mogelijk houdt. Ik was daar met mijn vrouw en Sindy was alleen gekomen. Toen ik me na een saunabeurt naar de rustruimte begaf, zag ik dat Els en Sindy daar in een zetel een boekje aan het lezen waren maar dat er slechts één zetel tussen hun beiden was. Links van mijn vrouw kon ik niet gaan zitten want daar zat al iemand dus moest ik wel tussen Els en Sindy gaan zitten. Pfffff .... en daar zat ik dan, tussen mijn twee vrouwen. Stel je even voor, links van jou zit je vrouw of je man die van niets weet en ook niets vermoedt, rechts van jou zit je minnares of je minnaar .... Een heel apart gevoel was het. Minuten lang heb ik bewust genoten van deze toch unieke en heel bijzondere situatie. 

Weet ge wat me altijd opvalt in zo'n openbaar saunacomplex? Dat de vrouwen er in hun blootje allemaal zo gewoon en normaal uitzien en niet zoals "in de boekjes" en de reklamespots. Er loopt soms wel eens een mooi figuurtje rond die de ideale maten benadert, lange benen, strak rond kontje, stevige borsten (zonder siliconen) en geen buik maar dit gebeurt zeer zelden. Bij deze raad ik iedere vrouw, die complexen heeft over haar lichaam, aan van eens een publieke sauna te bezoeken om te kunnen zien hoe de meeste vrouwen er naakt uit zien: geen ideale maten, niet slank, geen strak kontje, geen stevige borsten en wel een buik. Wellicht kom je tot de constatatie dat het allemaal nog niet zo erg gesteld is met je eigen lichaam.

Toen Sindy voor mij de opgietsauna uitwandelde, viel het me aan haar poep op dat ze merkelijk verdikt was. Ze heeft zo al een stevige kont en ik heb dat wel graag, een stevige ronde kont, maar nu schrok ik er toch van en ik nam me voor er iets van te zeggen zodra ze thuis was.  Buiten aan het zwembad zag ik dat ook haar buikje niet meer zo plat was als weleer. Haar mascara was helemaal uitgelopen en haar anders zo mooie kapsel zag er nu uit alsof ze door een stortbui gelopen was. Maar toen ik in het zwembad diep in haar stralende oogjes keek, smolt ik opnieuw en dacht ik "zelfs als ze eruit ziet als een verzopen kip (sorry schatjeKnipogen) met te dikke poep en teveel buik, zie ik haar nog graag; dit moet echte liefde zijn."         

17-11-08

5 november 2008: een memorabele dag.

Voor de tweede keer komt de band "Live" op het podium en dit keer met het prachtige liedje "Overcome". Carl Huybrechts roept "Pak diegene die je graag ziet vast en dans mee op deze wondermooie slow."  Al bij de eerste tonen lopen de rillingen over mijn rug. Wat zou ik nu graag mijn Sindytje vastpakken en er in het midden van de gang mee dansen. Ik ben zeker dat zij nu op dit moment net hetzelfde denkt. Pffff ... misschien komt ooit het moment wel dat wij hier inderdaad samen staan te slowen. Maar ook zonder mijn lieveling tegen me aangedrukt, geniet ik volop van dit heerlijke stukje muziek.

De kers op de taart wordt gebracht door Jim Kerr en de "Simple Minds". Het is niet de eerste keer dat ik ze live bezig zie maar telkens opnieuw word ik er toch door "ingepakt" en ontroerd. Vooral het unieke gitaarspel van Charlie Burchill gaat me door merg en been. De "gasten" zijn merkbaar ouder geworden maar daarvan is aan hun performance niks te merken. Als ik eraan denk dat Sindy ze voor de eerste keer ziet, krijg ik een krop in de keel en springen de tranen me in de ogen. Bij het liedje "Belfast child" dat samen met Shinead O' Connor wordt gezongen, krijg ik het helemaal, kippevel over heel mijn lichaam.

Wauwww, wat een goeie proms dit jaar. Woensdag 5 november 2008: een memorabele dag, en niet alleen voor Sindy en mij maar voor gans de wereld. Vandaag heeft Amerika immers zijn eerste zwarte president gekozen. Binnen duizend jaar, als ik al lang dood zal zijn, zal deze dag toch nog altijd in de geschiedenisboeken staan .... een raar gevoel. Het enige spijtige aan vandaag is dat ik Sindy niet vlugger gevonden heb tijdens de pauze, maar binnen enkele maanden krijgen we een herkansing, nietwaar lieveke Knipogen ... ra ra ra ...

De dag nadien hebben wij mekaar een uurtje kunnen zien, in mijn auto ergens op een dorpspleintje tussen andere auto's. Na die bijzondere en spannende dag gisteren "moest" ik haar vandaag gewoon zien en even kunnen voelen. Eindelijk konden we mekaar terug "normaal" aanraken en kussen. En het bleef niet bij kussen alleen. Sindy had wel opnieuw een broek aan, dezelfde van gisteren trouwens, maar toch wilde ik dit keer haar kutje even voelen. Wat gisteren niet kon, moest vandaag gebeuren. Ondanks het feit dat er mensen in de omgeving rondliepen, voelde ik mij lekker ontspannen en het leek wel of de buitenwereld me niet kon schelen. Het leek er zelfs op dat wij onzichtbaar waren in onze auto.

Ik wriemelde mijn hand in haar broek en daarna in haar slipje. "Schattttt, wat ben jij nat zeg!" Ze glimlachte even maar al snel verdwenen de lachhoekjes om haar mond en werd de blik op haar gelaat strakker wanneer ik haar clitje begon te masseren. Ze duwde mijn hand nog wat lager. "Ga eens in mijn kutje schat." Zo diep ik kon stak ik mijn middenvinger in haar kletsnatte vagina om daarna dan weer met haar clitje te spelen. Zelf perste ik mijn benen samen en genoot zo ook van haar genot. Ik voelde mij zo ontspannen dat ik op een bepaald moment zelfs mijn ogen gesloten heb en zodoende de omgeving letterlijk en figuurlijk volledig uit het oog verloor. Sindy moet heel geil geweest zijn, want het duurde niet lang voor ze klaar kwam, en al zittend in een auto op een openbare plaats is dit toch niet zo vanzelfsprekend. "Ik had willen roepen, " zei ze, "maar heb me ingehouden."

Wat we gisteren beiden vergeten waren, hebben we nu wel gedaan, namelijk dat geheugenkaartje met dat erotisch filmpje uitgewisseld. Hmmmmmm ..... wat ben ik curieus. 

13-11-08

Een erotisch filmpje van Sindy.

Het tweede deel van de proms is nog maar pas begonnen wanneer me plots te binnen schiet dat ik iets vergeten ben. "Oh nee, het is niet waar hé, ik ben dat kaartje vergeten te vragen aan Sindy. Hoe is dat nu mogelijk, en Sindy heeft er zelf ook niks over gezegd! Maar ja, wat wil je, met al die commotie, ze zal daarjuist even hard van haar melk geweest zijn als ik. Verdomme toch, en ik was er al zolang naar aan het uitkijken. Daarstraks dacht ik er nog aan, toen ik ze in haar portemonnee zag rommelen, daar zou ze het kaartje insteken."

Enkele weken geleden had ik me voorgenomen van Sindy te verrassen met een filmpje over mezelf. Geen gewoon filmpje maar ééntje waarop ik naakt zou te zien zijn in mijn badkamer. Ik zette mijn fototoestel in filmstand op de lavabo, kleedde mij voor de lens uit, ging dan onder de douche staan en waste me zoals ik dat anders zou doen. Maar voor ik terug uit de douche stapte, heb ik rechtstaand nog wat met mijn piemel gespeeld zodat zij hem zou kunnen zien groeien van slappe toestand naar een volledige harde erectie. Met mijn stijve lid vooruit heb ik me dan langzaam afgedroogd en nog steeds voor de camera heb ik me dan afgetrokken boven het wc. Het filmpje heb ik op een USB stickje gezet en bij onze volgende ontmoeting aan haar bezorgd.

Het vervolg laat zich raden. Natuurlijk zou ik zelf ook heel graag zo'n filmpje van haar hebben. Ze had me beloofd van er ééntje te maken tijdens mijn afwezigheid in België. Ik wist zelfs op welke dag ze het zou doen, maar toen ik terug thuiskwam, bleek dat ze dan toch niet gedaan had.  Op die bewuste dag had ze eerst heel deze blog herlezen om in de stemming te komen maar ze werd er niet terug opgewonden van. Het waren eerder emotionele gevoelens en gevoelens van geluk die haar overspoelden. Omdat ze zich bovendien niet goed voelde bij de situatie, heeft ze het niet gedaan. 

Vorige dinsdag, de dag voordat wij naar de Proms zouden gaan, zou ze enkele uurtjes alleen thuis zijn en zou ze tijd hebben voor een filmpje. Ik wou echter op zeker spelen en juist voor ze het filmpje zou maken, vorige dinsdag om 13u., lanceerde ik het  blog-stukje "Erotiek in het sportpaleis" in de hoop dat ik Sindy hiermee zodanig zou kunnen opwinden, dat de drempel om het filmpje te maken, wat zou verlagen. En het is gelukt. Ze zou het misschien sowieso gedaan hebben, ook zonder het verhaaltje gelezen te hebben, maar ik ben er zeker van dat het een extra stimulans geweest is. Die avond nog, vertelde ze me dat ze een verrassing voor mij had. "Een verrassing? Nee schatje, niet echt een verrassing, ik weet goed genoeg waarover je het hebt Knipogen, daarvoor ken ik je veel te goed, maar ik ben er wel reuzeblij mee." Sindy zou het geheugenkaartje met het filmpje meebrengen naar het sportpaleis en het dan tijdens de pauze aan mij overhandigen.

Niet dus. Blijkbaar waren we daarjuist tijdens onze korte ontmoeting allebei zodanig van slag, dat we er niet aan gedacht hebben. "Och Ron, maak je er niet druk over. Misschien zie ik Sindy morgen al terug."

09-11-08

Ik zie haar ... wat een opluchting!

Wanneer ik bij één van de drankverdeelpunten aankom, zie ik daar geweldig veel mensen tegen mekaar geplakt staan. Ik realiseer mij dat het onbegonnen werk is om in die mensenmassa Sindy proberen te vinden maar ik realiseer me ook dat deze situatie wel ideaal was geweest voor ons, om ons tussen die massa te wringen. Na enkele minuten wat rondgekeken te hebben, houd ik het voor bekeken en ga ik terug naar mijn plaats. Daar zie ik nog steeds geen Sindy. Pffff .... echt moedeloos word ik ervan. Dit kan nu toch niet waar zijn dat ik hier straks naar huis zal gaan zonder ook maar één glimp van mijn schatje opgevangen te hebben.

Net op het moment dat ik op het punt sta van naar beneden te gaan kijken, naar die bewuste rij waar Sindy zou moeten zitten, zie ik haar ... pppfffffffff ... een diepe zucht .... wat een opluchting. En nu begrijp ik onmiddellijk waarom het zo moeilijk was om haar te herkennen. Haar kapsel is een stuk donkerder dan normaal. Ze had wel gezegd dat ze nog naar de kapper ging maar niet dat de kleur van haar haar veranderd was. En ze draagt een broek, geen rok Knipogen. Ik weet niet of ze mij al heeft gezien. Ze gaat naar beneden, terug naar haar plaats. Oei, verder naar beneden dan ik gedacht had. Stom. Verdomme toch, ik ben kwaad op mezelf maar toch ook heel blij. Ik blijf rechtstaan zodat ze me goed zou kunnen zien. Allé schat, kijk naar boven, kijk naar boven alstublieft. Ja, ze kijkt, ze kijkt naar mij, ze ziet me. Ik blijf haar aanstaren zodat ze weet dat ik haar zeker gezien heb. Wat nu. Els is juist even naar het toilet maar ik kan niet weg want ik moet op haar handtas passen, shit. Misschien werkt Sindy's vrouwelijke intuitie wel en beseft ze dat ik niet weg kan. Ik blijf rechtstaan en zie dat ze iets uit haar portemonnee pakt. Ze zal ook wel een smoesje moeten verzinnen tegen haar vriendin om voor de tweede keer van haar zitplaats weg te kunnen. Ja ja, ze komt, ze komt naar boven. Wat moet ik doen, waar blijft Els. Mijn brein werkt op volle toeren. Denk na Ron. Ik kan onmogelijk weg zonder die handtas en met die handtas evenmin. Sindy verdwijnt uit mijn zicht in één van de gangen rond het sportpaleis. Lang mag het niet meer duren want dat komt Sindy terug. 

Daar is ze, daar is Els. Ppffff ... Dit is mijn kans. Het is nu of nooit, maar hoe. Mijn verstand aarzelt geen seconde en zegt "Ik ga nog eens rap even naar het toilet hè Els." En weg ben ik. En geen 5 seconden te vroeg want net op het moment dat ik die gang opwandel, bots ik bijna letterlijk tegen Sindy, die al op de terugweg was. Ik pak haar arm beet en mompel "draai terug". Ik hoop dat Els niks gezien heeft. Enkele tellen later staan we daar dan allebei in die gang met hier en daar slechts enkele mensen. Ik ben zenuwachtig, vanzelfsprekend, maar toch voel ik me plots ontzettend goed in mijn vel en heb ik het gevoel dat ik de situatie onder controle heb. En terwijl we elkaar glimlachend in de ogen kijken, gebeurt er iets waarvan we beiden achteraf dachten dat we het misschien gedroomd hadden: we komen dichter bij elkaar en in het midden van die gang en in het zicht van al die mensen geven wij mekaar spontaan een kusje op de mond alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik kan niet beschrijven hoe gelukkig ik me voel. Komt het doordat ik haar al enkel weken niet meer gezien heb? Of is het te wijten aan het feit dat ik Sindy dan uiteindelijk toch nog gevonden heb? Ik weet het niet. Maar nu ik hier samen met haar ben, voel ik mij de gelukkigste man ter wereld. Het gevoel dat me overvalt, is het gevoel dat ik ook had toen ik een hele tijd geleden even met haar alleen was in die stoomdouche. Deze vrouw hoort bij mij. Ik hoor bij haar. Ik zie deze vrouw echt graag. Het klopt niet dat wij elkaar hier in het geheim maar even kunnen zien. Wij horen bij elkaar te zijn, altijd, elke dag en elke nacht.

We bewegen een beetje zenuwachtig naast mekaar uit schrik dat mensen ons zouden zien, maar toch kunnen we enkele woorden uitwisselen, en even laat ik mijn hand langs haar bil glijden. Hmmmmmm, zalig. Ik heb er wel van gedroomd maar had eerlijk gezegd nooit verwacht dat we zelfs iets tegen mekaar zouden kunnen zeggen vandaag, laat staan mekaar kunnen kussen. Mijn geluk kan niet op. En er is meer, er is bij mij van seksuele opwinding totaal geen sprake en daar ben ik blij om. Ik heb niet de behoefte om te voelen of ze een slipje aanheeft, ik heb ook niet de behoefte om in haar kruis te tasten en haar natte kutje te voelen. Het enige wat ik voel is pure liefde. 

Sindy raakt me nog even aan, zegt dat ik er heel knap uitzie en verdwijnt dan terug in de zaal. Even later doe ik hetzelfde en ga braafjes terug naast mijn vrouw zitten. Ik hoop dat ze het niet aan mijn ogen gezien heeft, hoe overgelukkig ik wel ben. Even komt er een schuldgevoel in mij op, ze moest eens weten ... Maar het verdwijnt even snel als het gekomen is. De pauze is gedaan. Nu ga ik pas voor de volle 100 procent kunnen genieten van het muziekspektakel en onze favorieten de "Simple Minds" moeten nog komen. Wat kan het leven toch mooi zijn ...          

06-11-08

Geen Sindy te zien in het sportpaleis.

Vanmorgen werd ik wakker om 6u. Ik was vannacht pas om 1u. in mijn bed gekropen en had graag nog een uurtje verder geslapen maar van zodra mijn ogen open gingen, kon ik de slaap niet meer vatten. De gebeurtenissen van gisterenavond hadden zoveel indruk op mij gemaakt en vulden mijn hoofd; de adrenaline vloeide opnieuw door mijn lichaam. 

Enkele uurtjes voor ik naar de Night of the Proms zou vertrekken, vroeg Sindy op MSN of ik ook zo opgewonden was. Ze liet het libido-icoontje met het tweede hoogste cijfer "4" zien. Ik was ook wel opgewonden maar niet seksueel. Mijn maag lag helemaal overhoop van de zenuwen.

Wanneer mijn vrouw en ik bij onze zitplaatsen toekomen, is het sportpaleis al redelijk goed volgelopen en ik begin dadelijk naar Sindy te zoeken. Minuten lang zit ik te turen naar de zitplaatsen waar Sindy ongeveer zou moeten zitten. Maar de afstand tussen onze rijen is groot, groter dan ik had verwacht en ik zie geen Sindy. Iedereen die mijn rij passeert, observeer ik. Misschien is ze er nog niet. Op de radio had ik gehoord dat er een lange file stond. Misschien zit ze nog in de file. Zou ik naar beneden gaan? Nee, ik durf niet met mijn vrouw naast mij. Ik zie nog altijd geen Sindy, hoe ik ook mijn best doe. Binnen 5 minuten zal het licht uitgaan en zie ik niks meer. Ik word stillaan wanhopig. Dit kan toch niet waar zijn. Ze moet hier toch ergens zijn. Waarom zie ik haar niet. Schat waar ben je!?  

De lichten van het sportpaleis gaan uit. Pppfffffffff ... ik voel mij niet goed en kan me moeilijk concentreren op wat er rond mij gebeurt. Ik had gisteren nochtans tegen Sindy gezegd dat we onze gevoelens voor elkaar niet mochten laten primeren maar dat we vooral moesten proberen te genieten van de muziek, het spektakel en de sfeer en tijdens de pauze zouden we dan wel zien wat ervan komt . Maar ik heb het er nu zelf heel lastig mee. Het duurt verschillende minuten eer ik uiteindelijk dan toch mijn gedachten een beetje kan verzetten en de tonen van de muziek in mijn hoofd kan laten binnendringen. De ouverture van 1812 van Tsaikovski laat me mijn zorgen volledig vergeten en ik geniet terug met volle teugen, niet alleen van de magistrale vertolking van het il novecento orkest maar eveneens van het licht- en videospektakel en de de gierende vuurpijlen die door de zaal worden geschoten tijdens de overdonderende slotfase. Wowwww. Helemaal uit de bol ga ik met de rockgroep "Live" en hun krachtige openingsnummer "dolphins cry". Het is de eerste keer dat ik ze "live" bezig zie en ze overtreffen bij mij alle verwachtingen. Wat een "band" en wat een stem heeft die zanger Ed Kowalczyk. Met het liedje "I alone"  wordt het eerste deel van de proms mooi en stevig afgesloten.

Tijd voor de pauze. Alle hens aan dek nu. Nu komt het erop aan. Ogen open houden en heel goed kijken, links en rechts, want Sindy kan zowel langs links als langs rechts van onze blok naar boven komen. De meeste mensen onder ons staan recht en lopen massaal de trappen op. Het zal nog wel even duren eer Sindy voorbijkomt want zij zit waarschijnlijk helemaal onderaan. Tientallen mensen worden vluchtig maar degelijk gescand door mijn blik. En ze blijven maar komen. Maar nog altijd geen Sindy. Zou ik ze dan toch nog gemist hebben? Pppffffffff ... Als de mensenstroom naar boven bijna is gestopt, en er onderaan in het blok bijna niemand meer te bespeuren is, ga ik ervan uit dat ik opnieuw niet goed genoeg gekeken heb en ga ik ze zoeken. Ik vraag aan Els wat ze wil drinken en stap naar de bar, tenminste één van de zovele bars ...

     

04-11-08

Erotiek in het sportpaleis.

Zoals ik jullie al verteld heb, gaan Sindy en ik morgen naar de Night of the Proms. Het verhaaltje dat volgt is eigenlijk voor Sindy bedoeld en wou ik oorspronkelijk als een mailtje naar haar versturen en wel om een speciale reden. Ik heb haar laten weten wanneer het dit blog-stukje wordt gepubliceerd maar ze weet niet waarover het gaat. De bedoeling is namelijk om haar nu, dinsdag 4 november om 13u., wanneer ze dit leest, in een hoge staat van seksuele opwinding te brengen (4 of 5 op mijn libidoschaal). Waarom ik dit wil doen en waarom nu, zal ik waarschijnlijk in één van de volgende stukjes onthullen.

Dus mijn lieve schat, laat me je de volgende minuten meevoeren in mijn erotische fantasie en ik hoop dat je slipje er kletsnat van wordt. Wie weet, wordt deze fantasie woensdagavond wel werkelijkheid.

Een twintigtal zitplaatsen rechts onder mij zie ik Sindy naast haar vriendin enthousiast meedoen op het ritme van de muziek. Speciaal voor mij heeft ze haar lange mooie blonde haren los over haar schouders laten hangen. Wat zou ik ze nu graag aanraken. Stond ik maar vlak achter haar, dan zou ik mijn armen rond haar lende slaan en haar stevig tegen me aandrukken. Dan zou ik mijn hoofd op haar schouders kunnen laten rusten, haar lekker ruikende haren tegen mijn gezicht kunnen voelen, haar wang strelen met de mijne. Ik zou moeite hebben om mijn tranen te bedwingen en je weet wel waarom schat.

Mijn vrouw staat naast me maar ik zie haar niet. Ik zie alleen Sindy. Daar beneden staat mijn schat, de vrouw van mijn dromen, en rond haar duizenden mensen die plezier maken, meezingen en dansen. Maar de muziek hoor ik soms amper. Ik heb dit al zolang willen doen maar nu het zover is, kan ik maar aan één ding denken, aan mijn Sindy. Mijn gedachten dwalen verder af en langzaam maar zeker maakt een erotische spanning zich meester van mijn lichaam. Zou ze haar slipje thuis gelaten hebben zoals ik het haar gevraagd had? Of zou ze het in haar handtas hebben gestoken? Misschien dat ze toch niet durfde om natte plekken in haar rok te vermijden. Toch wil ik het te weten komen. Het duurt niet zolang meer eer het pauze is en om iets te gaan drinken, moet ze dan wel naar boven komen langs de gang die de scheiding vormt tussen de twee blokken waarin we zitten. Ik ga aan Els vragen wat ze wil drinken en  juist op het moment dat Sindy mijn rij passeert, zal ik het dan voor haar gaan halen. Ik zal vlak achter Sindy gaan lopen, en haar proberen aan te raken. Ik wil haar ruiken, ik wil haar voelen, desnoods alleen een stukje kleding. 

Van zodra we in de ruimte arriveren waar de toog staat en waar het volk gewoonlijk redelijk dicht op mekaar gepakt staat, wachtend om hun bestelling te kunnen doorgeven, zal ik zo dicht tegen haar gaan staan dat ik mijn hand tegen haar poep kan drukken. Zo zal ik kunnen voelen of ze een slipje aanheeft. En als het enigszins mogelijk is, zal ik in haar kruis tasten, door haar rok heen, misschien zelfs onder haar rok gaan om met mijn vingers even haar natte ongeschoren kutje te kunnen voelen. Hmmmmmmmmm, wat zou dat heerlijk zijn! Ik weet dat je nat gaat zijn schat maar ik wil het ook voelen en nadien wil ik je geilheid ook ruiken en proeven aan mijn vingers.

Ik hoop dat je even los komt van je vriendin terwijl je naar het toilet gaat. Ik ga je zo onopvallend mogelijk volgen en als het even kan trek ik je mee in de trappenhal en zal ik je kussen op je mond en heel even jouw tong proeven. Hmmmmm, schat toch, wat zou ik je graag even kunnen vastpakken en diep in die verlangende piepertjes van jou willen kijken. Wat zou ik graag je lippen even willen beroeren met mijn lippen en jouw lekkere tong willen voelen tegen de mijne.

Carl Huybrechts kondigt twintig minuten pauze aan. Het is zover. Mijn hart begint te kloppen in mijn keel. Het doet zelfs een beetje pijn. De lichten van het sportpaleis worden ontstoken. Iedereen maakt aanstalten om van zijn plaats te vertrekken. Ik zie Sindy naar boven kijken. Zou zij even zenuwachtig zijn als ik? Ja, ze komt, ze komt naar boven ...