20-12-08

Dans met mij.

Gisteren kreeg ik een mailtje van Sindy waarin ze vertelde dat ze al heel de morgen naar hetzelfde liedje aan het luisteren was "dans met mij" uit Marco Borsato's nieuwste CD. Toen ze in de auto zat, rolden de traantjes uit haar ogen. Dit gaat echt over ons schat, zei ze. Dus waarschijnlijk gaat het ook over de meeste van jullie. Ziehier de tekst, spijtig dat jullie de muziek niet kunnen horen.

Niets dan de stilte hier nu om ons heen
Voor de dag begint heb ik je even voor mij alleen
Ik pak je vast en druk je dicht tegen me aan
en ik dans met jou.
Straks neemt de zon je zeker met zich mee
Nog heel even en dan deelt het leven ons weer in twee
Dus ik geniet zolang je hier nog bij me bent
en ik dans met jou
En ik beloof je uit het diepste van mijn hart......
Ik hou van jou

Commentaren

ik hou van jou...hoort eigenlijk niet bij de tekst schat, maar heb ik er zelf bij verzonnen:)

Gepost door: sindy | 20-12-08

Ik merk dat jij ook dikwijls verdriet hebt in deze 'minnaressenrol' Sindy. Het doet toch pijn als je zoveel van iemand houdt en dat je daar niet voortdurend kan bij zijn, je leven niet mee kan delen? Misschien dat het op den duur wel een gewoonte wordt of dat mannen daar beter mee omkunnen dan vrouwen maar ik had daar toch genoeg van en heb met mijn vriend gekapt. Hopelijk hou ik het vol want ik mis hem en hij doet alle moeite van de wereld om de draad weer op te nemen. Uiteindelijk is die emotionele onstabiliteit toch allesbehalve een gezonde situatie?
Ik denk toch dikwijls dat het gemakkelijker is om een minnaar of minnares te hebben waar je geen gevoelens voor hebt: louter vriendschap, goed overeen komen en goed kunnen babbelen, elkaar wel aantrekkelijk vinden maar zonder liefde, enkel spannende seks en erotiek, gewoon fun. Maar de grens naar verliefdheid wordt hierbij wel te gemakkelijk overschreden.

groetjes

Gepost door: Sheila | 22-12-08

De commentaren zijn gesloten.