08-07-09

Shit, het gras is weg!

In plaats van de "normale" door ons gekende fietsroute te volgen, sloegen we direkt een zijwegje in waar we beiden nog niet geweest waren. Vermits geen van ons een fietskaart bij had, was het een beetje fietsen met de natte vinger en hopen dat we vroeg of laat terug op een bekend punt toekwamen. Ondanks het feit dat het vakantie was, was het onderweg zeer rustig en kwamen we zo goed als geen mensen tegen. Misschien bleven de meesten wel binnen omwille van de hoge temperaturen. Toen we op een lang stuk rechte weg temidden van een wijds veldenlandschap reden, vroeg ik Sindy van even te stoppen. Ik had zo'n zin om haar te kussen en omdat er in de verste verte geen levend wezen te bespeuren viel, was dit een gelegenheid om mekaar eens lekker uitgebreid vast te pakken. Hmmm ... wat smaakten haar lippen en haar tong heerlijk!

Even later stopten we opnieuw op een zandweggetje aan de achterkant van een rij huizen, om wat te drinken dit keer. Maar ik had niet alleen dorst, ik had ook honger, honger naar dat poesje van Sindy. Ik pakte haar langs achter vast, kuste ze, tilde haar kleedje op en liet mijn hand in haar slipje glijden. Maar op het moment dat ik met de toppen van mijn vingers haar schaamlippen aanraakte, duwde ze me van haar weg en zei ze al lachend: "Nee schat, hier niet!" Ik wist het wel dat de kans relatief groot was dat iemand ons zou kunnen zien, maar ja, wat dan nog. Maar ik was toch blij dat ik haar behaarde kutje had kunnen voelen, ook al was het maar voor heel even.    

Naarmate we langer aan het fietsen waren en onze lichamen plakkeriger werden van het zweet, kregen we, en dan vooral "ik", meer en meer last van die vervelende dazerikken. Eerst was er eentje of twee of drie, maar op den duur leken er overal dazen te vliegen en waren het er soms wel een stuk of twintig tegelijk die heel graag op mijn armen en benen wilden gaan zitten. Vooral in de geburen van een maisveld bleken die beesten zich op te houden en vermits we het ene maisveld na het andere passeerden, waren de "daasvrije-momenten" schaars en begon ik te vrezen dat we vandaag misschien wel eens geen vrijplekje in de natuur zouden vinden. 

Op den duur vonden we terug aansluiting met onze vertrouwde fietsroute en we besloten van het plekje op te zoeken waar we al eens een paar keer gevreeën hadden. Misschien waren er daar geen dazerikken. Maar wat bleek toen we daar aankwamen ... dat al het gras afgemaaid was. Shit, het hoge gras, of wat er ook stond, dat ons normaal beschermde tegen de blikken van toevallige voorbijgangers, was weg. Wat nu? ...

 

03-07-09

Te heet om te vrijen?

Deze week hadden we direkt na de middag afgesproken want Sindy moest 's morgens nog naar de kapper. Zij zou met haar auto naar ons afspreekpunt komen, ik met de fiets. Ik had haar die morgend nog een paar pikante mailtjes gestuurd om haar al wat op te winden, of misschien beter gezegd, haar nog wat meer op te winden. In die mailtjes vertelde ik haar onder andere wat ik allemaal bij haar zou doen maar ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat die dingen ook echt zouden gebeuren. Om de spanning er nog wat in te houden, ga ik dus niet vertellen wat er in die berichtjes stond.

Het was broeierig heet die dag en wolken waren er in de verste verte niet te zien. Onderweg op de fiets was ik verschillende scenario's aan het bedenken om straks met Sindy te kunnen vrijen. We zouden zeker niet naar een motel gaan, daar was het veel te mooi weer voor en trouwens ook veel te heet. Bij haar in de auto zou het ook veel te warm zijn, ze heeft trouwens geen airco, dus moesten we wel ergens in de natuur een plekje weten te vinden en dan nog in de schaduw. Ik wist dat het niet simpel zou worden temeer omdat het vakantie was en het druk was op de fietswegen en omdat ik wist, of beter gezegd, omdat ik dacht dat Sindy zonder fiets zou komen. We zouden dus waarschijnlijk met de auto ergens een plaatsje moeten gaan zoeken, maar waar?

Maar net toen ik bijna op onze afspreekplaats toekwam en nog diep in gedachten verzonken, naar een oplossing aan het zoeken was, gebeurde er iets totaals onverwachts. Enkele meters voor mij zag ik daar plots mijn schatje op de fiets komen aangereden. Wat een aangename verrassing! Eigenlijk is haar auto veel te klein voor die fiets maar ze had aan iemand hulp gevraagd om die er uit te halen. Enfin, nu dat we allebei over een fiets beschikten, maakte het vinden van een "vrijplek" zeker een stuk gemakkelijker en bovendien konden we het combineren met een gezellig fietstochtje. 

Sindy zag er weer stralend uit. Ze had dat nieuwe kleedje aan dat ze nog maar pas gekocht had en dat ik, tussen haakjes, al had zien hangen in de winkel nog voor zij het gekocht had, toen ik met mijn vrouw gaan winkelen was. Els zou er niet mee staan denk ik maar bij Sindy leek het alsof het voor haar was gemaakt. Het eerste wat ik haar zei was: "Schat, durft gij met zó een decolleté alleen te fietsen!? Hebt gij geen schrik om verkracht te worden?" Je had het moeten zien, die decolleté van haar terwijl ze zo lichtjes voorovergebogen op haar fiets zat. Ik dacht dat ze zelfs geen BH onderaan had maar bij nader toezien bleek ze toch een bikinietje te dragen. Ik moest direkt denken aan al die fietsende mannen die ons zouden kruisen en wat die zouden denken. Een uur of twee later zou blijken hoe "sommige" mannen denken wanneer ze een vrouw zoals Sindy tegenkomen als die schijnbaar alleen aan het fietsen is ...