05-10-09

Hij likte aan zijn eigen ...

"Zijt ge weer met uw vibrator aan het spelen schatteke?" vroeg Sindy me toen ze de hoorn afnam. Het was een heerlijk gevoel, die vibrator tegen mijn penis terwijl ik haar stem hoorde en gelijktijdig haar gezicht en die man zijn overmaatse lul op mijn computerscherm kon zien. Sindy's ogen vertelden me hoe geil ze wel was. Ze deed haar broek uit, vervolgens haar slip en richtte dan haar webcam wat naar beneden zodat ik enkel nog haar onderbuik en billen te zien kreeg. Ze opende haar benen en begon met haar kutje te spelen. Mmmmmm ... Ik kon haar gezicht niet meer zien maar wist dat ze onafgebroken naar die man zijn stijve penis bleef kijken en jongens, wat wond me dat mateloos op! Er werd niet veel gezegd aan de telefoon. We luisterden naar mekaars gekreun met het constante gezoem van mijn vibrator op de achtergrond.

"Ik heb mijn beide handen nodig schat, ik leg in hè" zei ze plots. En zo verdween de klank en was er enkel nog beeld. Met de ene hand trok Sindy haar schaamlippen wat open en met de andere masseerde ze haar genotsknobbeltje en liet ze af en toe één of twee vingers diep in haar kut verdwijnen. Ik vroeg me af of ze nu enkel over die man zijn pik aan het fantaseren was en hoe ze die pijpte en neukte of dat ze ook aan "mijn" piemel dacht. Ik hoefde het niet te weten. Ik genoot met volle teugen van het schouwspel en ergens ver in mijn achterhoofd speelde ik al met de gedachten van een triootje. 

Met haar beide handen tussen haar samengedrukte billen kwam ze klaar. Even nadien richtte ze haar webcam terug op haar gezicht en ze lachtte en pufte. Het was alsof ze zei: amai, wat was dat! Ondertussen was er nog ne gast bijgekomen op die camsite. Deze had nóg een grotere lul dan die andere. Echt niet te doen! Ik maakte Sindy er attent op. En toen gebeurde er iets waarvan je denkt dat het alleen in verhalen gebeurt en heel zelden eens in een pornofilm maar nu gebeurde het vlak voor mijn neus in real time en dan nog wel juist op het moment dat Sindy ook aan het kijken was. Wat een chance! Die gast buigt zijn hoofd voorover en steekt toch wel zijn eikel in zijn mond zeker! Weliswaar niet helemaal maar je kon hem er toch duidelijk aan zien "slabberen". Mijn eigen trots is nu ook niet van de kleinsten maar wat ik nu zag kan ik met de beste wil van de wereld niet. En ik kan het weten want ik heb het ooit, in mijn jongere jaren, meer dan eens geprobeerd. En welke man heeft daar nog nooit van gedroomd, van zichzelf eens te kunnen pijpen.

Sindy's ogen werden heel groot en vielen bijna uit haar oogkassen van verbazing. "Gebeurt dit echt?" hoorde ik haar denken. "Kriebelt het nog schatje?" vroeg ik haar. "Nee nee, het jeukt niet meer" antwoordde ze, en al spottend vervolgde ze "binnen een kwartiertje opnieuw hè." "Ben jij nog bezig?" vroeg ze. Mijn vibrator stond inderdaad nog steeds aan en ook mijn fantasie draaide op volle toeren. "Ik moet mijn kindjes van de school gaan halen lieveke, amuseer je nog hè." En weg was ze. De wijzer op mijn libidoschaal stond ondertussen op stand "5", de hoogste stand en ik "moest" klaarkomen. Ik rende naar het toilet, haalde mijn piemel uit mijn broek en met één hand leunend tegen de muur trok ik me al rechtstaand af boven het wc. Een geweldig zalige en luidruchtige ontlading was het gevolg. Ik verschoot van mezelf dat ik zoveel lawaai maakte. Terwijl het zaad uit mijn penis gutste, beelde ik me in dat ik klaarkwam in Sindy's mond en dat zij het gretig inslikte ... Pppfffffffffff.   

Commentaren

Nu wil ik helemaal weten waar dat was hè, dit mag je ons niet onthouden.........

Gelijk oversteken? Vertel ik er ook een.....

Gepost door: Anne | 05-10-09

Allez, Ron, beetje lenigheidsoefeningeskes doen hé, kan je dat ook ;-)

Alleen al voor die circusattractie moet je ons nu wel de naam van die site laten weten hé :-)

Kus
V

Gepost door: Vero | 05-10-09

Mogen we dat hier wel plaatsen? Is toch reclame dan he, en ook nog eens helemaal gratis.....

Gepost door: Anne | 06-10-09

google even , sex webcam chat en je vind misschien zowel honderden links, veel plezier

Gepost door: jo met de banjo | 06-10-09

Jo,
das toch niet echt wat wij bedoelen, ik heb eens gezocht, maar vind alleen site met dames waar mee gechat kan worden. Wat ik zoek is een site waar ik zelf kan kiezen om mijn cam aan te zetten, en daar zou ik dan ook andere moeten kunnen zien als ze dat willen.

Zelf klep ik geregeld op zo`n site, reuze spannend, en meestal lopen de gesprekken ook nog eens heel leuk, van sexueel tot serieus, wat je wil.

Dus nogmaals, ik weet er een, wie volgt?

Gepost door: Anne | 06-10-09

www.flirtmee.nl, enkel je nick ingeven en je leeftijd en je kan van start gaan, nogmaals veel plezier

Gepost door: jo met de banjo | 07-10-09

www.sexcameras.nl

Gepost door: jo met de banjo | 07-10-09

Vero en Anne,
Nu heb je er toch al twee hé! Laat maar eens weten of ze de moeite zijn.
En wat die van mij betreft (die site dan) ... je weet dat ik toch zó graag plaag hè ;-)

Gepost door: Ron | 07-10-09

Dat zou voor mij ook een oplossing zijn: mezelf kunnen pijpen!

Gepost door: mark | 07-10-09

Pas op dat je geen hernia oploopt hé marc:)

Gepost door: sindy | 07-10-09

ferm gerief hoor luc:)

Gepost door: sindy | 07-10-09

Ron!!!

Ik wil niet geplaagd worden, want dan doe ik mee, ik heb er ook een, flirtmee is niet echt mijn ding, daar schuiven de teksten te snel voorbij voor mij, en prive gaan zitten met iemand hoef ik niet. Die ander zal ik eens zien, kende hem nog niet, goed van Jo om ons deze te geven, en Jo, voor jou heb ik er een, verdien je wel, maar ik zet hem niet hier, ik plaag Ron nu even terug..............hahaha

Gepost door: Anne | 07-10-09

hm ik word niet echt warm van die flirtmee... hopelijk is er nog wat beters te vinden.:-)

Gepost door: Stijn | 07-10-09

www.sexcameras.nl, nee das ook niet wat ik zoek, zal ik iedereen maar eens naar chattijd.nl sturen, kan je zelf kiezen wie er zijn cam aan zet.
Ik zit daar vaak, overdag liefst, moet erbij zeggen dat er veel fake is, maar mag de pret niet drukken dacht ik zo.
Laten jullie weten wat je er van vindt?

Ron, graag nu jij ook zeggen welke site jullie kennen, ik ben toe aan wat nieuws...........

Ow, nog steeds geen foto`s.......wel heerlijke ochtens gehad........

kus

Gepost door: Anne | 08-10-09

Allez vooruit ik zal de eerste 3 letters al geven sè: cam... ;-)

Gepost door: Ron | 08-10-09

Snik..........Ron, daar kan ik niks mee, jij plaagt ons

Zo komen er geen foto`s bij jou hoor, voor wat hoort wat hè

Gepost door: Anne | 08-10-09

ik ben ook eens gaan kijken op "flirtmee" wat mij opviel is dat er tegen 20 mannen maar 1 vrouw stond. Zijn wij dan echt zo veel geiler?

Gepost door: Mark | 09-10-09

heb men schatteke weer gezien, en het was weer ZAAAAAAAAAALIG !!!! Wat kan het leven soms toch mooi zijn. Nu terug in de realiteit en hopen dat de week weer snel voorbij is. Pfff.
Een fijn weekend voor iedereen !! x

Gepost door: Astrid | 09-10-09

toe Ron... zou je ons zo voor 't weekend geen plezierke doen?

Gepost door: anneke | 09-10-09

Pleeeeeeeeeeeessssssssss.......

Gepost door: Anne | 09-10-09

lieve Ron,
da's niet meer plagen hé...allez toe Sindy, jouw karakter is beter, volgens mij...

Gepost door: anneke | 09-10-09

Hebben jullie het nu nog niet gevonden!?

Gepost door: Ron | 09-10-09

Zal ik de dames uit hun lijden verlossen: achter Ron's eerste 3 letters komt denk ik nog "fuze.com"...

Er is overigens voor de dames meer te halen als voor ons mannen...

Have fun!

Gepost door: Jeroen | 09-10-09

Ah Jeroen ook al een liefhebber zie ik:)
idd veel ruimer aanbod voor de vrouwen onder ons...hihi

Gepost door: sindy | 12-10-09

"Me",
Heb je gebroken met je minnaar? Hoe komt het? Vertel ...

Gepost door: Ron | 12-10-09

Ik heb het voorbije weekend deze blog ontdekt en al heel veel delen "verslonden".
Zo heel veel herkenbaarheid, zelfs soms in details. Het laat mijn soms fel opkomende doemgedachten maar heel kleintjes lijken gewoon al door te weten dat ik niet de enige ben met al de bijgaande gevoelens.
Ron en Sindy, alsook de anderen, bedankt voor jullie open reacties.

Een nieuwe, meelezende blogfan,
leeanne

Gepost door: leeanne | 12-10-09

Welkom op de blog Leeanne.
Nog veel leesplezier en aarzel niet om jouw verhaal of alles wat je kwijt wil, hier neer te schrijven.
Groetjes,
Ron.

Gepost door: Ron | 13-10-09

Ja Ron, ik heb gebroken met mijn minnaar :-( De eerste jaren waren fantastisch en ik kon mij optrekken aan onze zalige momenten samen maar nu heb ik daar niet meer genoeg aan.
De momenten dat ik niet bij hem kan zijn, kan ik niet meer genieten. Ik leef gewoon van date tot date en tussendoor zitten mijn gedachten ook bij hem. En ik weet dat hij toch nooit zijn vrouw zal verlaten (de kinderen, het financiële, de miserie,... je kent het).
Het doet enorm veel pijn maar ik heb de knoop doorgehakt want zo kan/wil ik niet verder leven. Mijn gezin verdient ook meer aandacht en dat lukte mij niet meer om die ten volle te geven.
Ik heb gezien dat ik nog mails van hem gekregen heb. Hij begrijpt mijn standpunt maar het lijkt toch moeilijk voor hem om mij los te laten.
We slaan er ons wel doorheen, het moet wel!
groetjes

Gepost door: me | 13-10-09

Veel sterkte ME,
ik besef hoe moeilijk het voor je moet zijn, maar ik begrijp je wel. Heb ook wel moeilijke momenten daaromtrent maar sla mij er tot nu toe nog altijd doorheen.
groetjes sindy

Gepost door: sindy | 13-10-09

me, ik begrijp jou ook, en dat is het volgende waar ik over na ga denken. Als ik dadelijk op me zelf woon weet ik dat ik meer wil, als ik met hem niet breek ga ik wegkwijnen, hele dagen wachten tot hij tijd heeft voor mij. Dir odet nu al zeer, te weten dat ik stop dan, maar het alternatief is dat ik de onzichtbare minnares wordt, en daar heb ik geen zin aan.
Wij zien elkaar nu een half jaar, en ik heb er nu al verdriet van, zie hem zo graag dat ik snel moet besluiten wat ik wil, eer ik helemaal verloren ben.
Dat is het nadeel van een minnaar, hij was altijd eerlijk, en omdat ik nog getrouwd was, geen probleem mee.

Heel veel sterkte met je keuze, ik hoop die wijsheid ook snel te hebben.

Gepost door: Anne | 13-10-09

Ron, dank je voor de welkomsgroet.

Me en Anne, ook ik deel jullie gevoel.
Het kan de situatie, hoe hemels die ook is,
bij momenten ondraaglijk zoniet onleefbaar maken. Daarom heb ik mijn minnaar(ik blijf het een dubbelzinnig woord vinden, nu juist een week geleden, gevraagd afstand te houden.

Me,mocht het enigszins een troost zijn, je bent dus niet alleen met je verdriet.

Anne, ik verondersel ook dat je nog meer met dit gevoel zal af te rekenen krijgen eens je
alleen zal wonen.

Dit gevoel groeide bij mij mee met alle andere
gevoelens.
Ik heb het tijdens onze relatie, die bijna drie jaar duurde, meermaals als alibi gebruikt om onze relatie te beëindigen.
Zelfs tot mijn eigen ergernis, maar een gevoel kan je zomaar niet bedwingen.
Na een reactie van hem was er echter nooit veel nodig om mij doen terug te krabbelen.
Bij momenten kwam dat soms ook wel over als een "onvolwassen" houding van mij, maar ik kan
daar echt ook geen verklaring aan geven, het is iets dat sterker dan mezelf is.
Vorige week was er een aanleiding, (ene die heel sterk aanleunt bij je in deze blog beschreven nare droom, Ron) waarbij dit toch
wel tweestrijdige gevoel weer eens de bovenhand nam en ik dus (weer maar eens) mijn conclusie trok. Echter nu wordt mijn verzoek wel beantwoord en blijft het dus al een week stil langs zijn kant. Mijn onrust groeit naarmate de dagen in stilte verstrijken, maar tergelijkertijd tracht ik mijn leven weer in "balans" te brengen, zoals het was voor hij er in verscheen. Ook ik zit, zoals velen onder ons, in een toch wel harmonieus huwelijk.
Dat het woord "harmonieus" voor sommige allicht ironisch zal klinken, laat ik in het midden. Maar om het simpel te zeggen, ik en zelfs mijn man, hebben in geen geval te klagen.
Dito geval bij mijn minnaar, zij het daar ietske anders wegens zijn gemis op sexueel gebied. Dat alles zwaar kan wegen, niettegenstaande de onbeschrijfelijke mooie (toch wel kortstondige) momenten er zijn, kan volgens mij niet echt de bedoeling zijn.
Uit ondervinding en ook na het lezen van enkele verhalen hier, stel ik vast dat een vrouw veel meer last heeft van dit gevoel dan een man. Een man kan de situatie beter plaatsen terwijl het bij een vrouw precies toch steeds weer die tegenstrijdige gevoelens opwekt.
Enfin, ik heb het hier maar even van me afgeschreven zodat Me en Anne weten dat ze niet alleen zijn en misschien in de hoop ergens van nog iemand herkenning te horen.
Ik heb een tekst over mijn gevoelens opgeslegen en mocht er interesse zijn wil ik die hier als open brief posten. Als inzage in 't hart van een "minnares"
Waarschijnlijk zullen veel "leken" hier geen
genade kennen, we doen het ons immers zelf aan, maar volgens mij, uitzonderingen exclusief, betreft het hier dan minder passioneel-gevoelige mensen. En een minnaar
zonder passie is......

leeanne



Vorige week

Gepost door: leeanne | 13-10-09

Ron, dank je voor de welkomsgroet.

Me en Anne, ook ik deel jullie gevoel.
Het kan de situatie, hoe hemels die ook is,
bij momenten ondraaglijk zoniet onleefbaar maken. Daarom heb ik mijn minnaar(ik blijf het een dubbelzinnig woord vinden, nu juist een week geleden, gevraagd afstand te houden.

Me,mocht het enigszins een troost zijn, je bent dus niet alleen met je verdriet.

Anne, ik verondersel ook dat je nog meer met dit gevoel zal af te rekenen krijgen eens je
alleen zal wonen.

Dit gevoel groeide bij mij mee met alle andere
gevoelens.
Ik heb het tijdens onze relatie, die bijna drie jaar duurde, meermaals als alibi gebruikt om onze relatie te beëindigen.
Zelfs tot mijn eigen ergernis, maar een gevoel kan je zomaar niet bedwingen.
Na een reactie van hem was er echter nooit veel nodig om mij doen terug te krabbelen.
Bij momenten kwam dat soms ook wel over als een "onvolwassen" houding van mij, maar ik kan
daar echt ook geen verklaring aan geven, het is iets dat sterker dan mezelf is.
Vorige week was er een aanleiding, (ene die heel sterk aanleunt bij je in deze blog beschreven nare droom, Ron) waarbij dit toch
wel tweestrijdige gevoel weer eens de bovenhand nam en ik dus (weer maar eens) mijn conclusie trok. Echter nu wordt mijn verzoek wel beantwoord en blijft het dus al een week stil langs zijn kant. Mijn onrust groeit naarmate de dagen in stilte verstrijken, maar tergelijkertijd tracht ik mijn leven weer in "balans" te brengen, zoals het was voor hij er in verscheen. Ook ik zit, zoals velen onder ons, in een toch wel harmonieus huwelijk.
Dat het woord "harmonieus" voor sommige allicht ironisch zal klinken, laat ik in het midden. Maar om het simpel te zeggen, ik en zelfs mijn man, hebben in geen geval te klagen.
Dito geval bij mijn minnaar, zij het daar ietske anders wegens zijn gemis op sexueel gebied. Dat alles zwaar kan wegen, niettegenstaande de onbeschrijfelijke mooie (toch wel kortstondige) momenten er zijn, kan volgens mij niet echt de bedoeling zijn.
Uit ondervinding en ook na het lezen van enkele verhalen hier, stel ik vast dat een vrouw veel meer last heeft van dit gevoel dan een man. Een man kan de situatie beter plaatsen terwijl het bij een vrouw precies toch steeds weer die tegenstrijdige gevoelens opwekt.
Enfin, ik heb het hier maar even van me afgeschreven zodat Me en Anne weten dat ze niet alleen zijn en misschien in de hoop ergens van nog iemand herkenning te horen.
Ik heb een tekst over mijn gevoelens opgeslegen en mocht er interesse zijn wil ik die hier als open brief posten. Als inzage in 't hart van een "minnares"
Waarschijnlijk zullen veel "leken" hier geen
genade kennen, we doen het ons immers zelf aan, maar volgens mij, uitzonderingen exclusief, betreft het hier dan minder passioneel-gevoelige mensen. En een minnaar
zonder passie is......

leeanne



Vorige week

Gepost door: leeanne | 13-10-09

Bedankt Leeanne en de rest, ik zou graag die tekst eens lezen. Het doet idd deugd dat je weet dat er nog mensen in deze situatie zitten.
groetjes

Gepost door: me | 14-10-09

en zijn we nog niet aan de 100.000, het is mar voor de foto's hé

Gepost door: mark | 14-10-09

Hey Leeanne,

Bedankt voor je verhaal, altijd fijn om het met iemand te delen he :-)
Goeie moed nog

Gepost door: Stijn | 14-10-09

ja, veel moed leeanne!

Gepost door: Mark | 15-10-09

Door jullie verhalen te lezen krijgt Ron schrik dat ik ook eens op een punt ga komen waarop ik deze situatie niet meer aankan! Denk idd dat een man hiermee veel gemakkelijker kan omgaan dan een vrouw. Zou het niet kunnen voorstellen alleen te wonen en steeds te wachten tot hij tijd heeft voor mij.

Gepost door: sindy | 16-10-09

Sindy, ik begrijp volkomen wat je bedoelt. Ik zit zelf ook al een hele tijd te overwegen om ermee te stoppen omdat het allemaal te emotioneel aan het worden is. Ik zie mijn schatteke enorm graag, maar er is voor ons gewoonweg geen toekomst. Anderzijds geniet ik van elk moment dat ik bij hem kan zijn. PPPPFFFFF. De toekomst zal wel raad brengen denk ik dan maar.

Gepost door: Astrid | 16-10-09

Het zal zeker de periode van het jaar zijn? Ik ben ook op het punt gekomen dat ik er meer dan genoeg van heb. Ik heb mijn best gedaan om mijn vriend los te laten maar hij komt altijd maar terug, alsof we aan elkaar geplakt blijven. Maar mijn gezin verdient meer dan ik nu geef.
Ik wens jullie veel succes en ik hoop dat ik er ooit helemaal vanaf geraak want het lijkt wel een verslaving te zijn.

groetjes
Sheila

Gepost door: Sheila | 16-10-09

Het lijkt idd op een verslaving waar je nooit helemaal van verlost geraakt. Soms ben ik kwaad op mezelf dat ik niet wat sterker kan zijn en hem meer van me af kan zetten. Nu is hij met vakantie en moet ik wel afstand nemen. Maar het is niet gemakkelijk:)

Gepost door: sindy | 19-10-09

Ron is met vakantie en alles valt hier stil...kan toch niet?

Gepost door: anneke | 21-10-09

Nee, dat mag niet gebeuren! Hij heeft zelfs al de foto's klaargezet voor de 100 000 te vieren:)
Nu moet ik wel eerlijk toegeven dat ik ook niet elke dag het blogje volg sinds hij weg is want dan denk ik teveel aan hem en kan ik mijn knopje moeilijk omdraaien:)

Gepost door: sindy | 21-10-09

ja moet je knopje niet omdraaien maar spelen met dat knopje en foto's van maken....

Gepost door: lekkere jan | 22-10-09

Jan,
het fysieke 'knopje' gebruik ik wel hoor, alleen het mentale staat op off:)

Gepost door: sindy | 22-10-09

Ik lees al n tijdje stilletjes met jullie mee en het zou bijna tot op de letter ook mijn eigen blog kunnen zijn. Vaak kom ik hier als ik het even moeilijk heb... en dan vind ik hier bij jullie de troost en het vertrouwen dat het allemaal de moeite waard is. Dank je daarvoor x

Gepost door: Marie | 23-10-09

markvgl@hotmail.com ik denk dat er veel mensen zijn zoals U hoor Marie, en door het lezen van deze blog zijn er ook veel die een minnaar/minnares zouden willen hebben.

Gepost door: mark | 23-10-09

Ben blij Marie dat deze blog voor jou af en toe een steun betekent. Voor mezelf eigenlijk ook wel....wanneer ik het ff moeilijk heb dan lees ik een stukje. Herinneringen komen dan weer terug aan de zalige momenten die we al hebben meegemaakt en droom ik van deze die ongetwijfeld nog zullen volgen.
Hoeveel mensen zouden er zo'n verborgen leven hebben? Ik denk eerlijk gezegd vrij veel:)
Geniet van het weekend en van elkaar.
groetjes sindy
cindy09@live.be

Gepost door: sindy | 23-10-09

Gek hoe je zo gelukkig (Mark, het is echt een aanrader ;-)) en tegelijk soms zo ongelukkig kan zijn (Sindy, ik denk dat wij elkaar perfect begrijpen). Ik denk wel dat het voor een man anders is, maar daarom niet makkelijker hoor. Het is een fantastische combinatie van echte liefde, pure passie, onbeschrijflijke erotiek maar ook af en toe heel veel traantjes niet te kunnen zijn bij diegene van wie je zoveel houdt... Wij zijn ook allebei getrouwd met kinderen (hij gelukkiger dan ik), maar bellen elkaar dagelijks. En gelukkig is er ook nog zoiets als een webcam. We wonen ver van elkaar maar hij kent me beter dan wie ook ter wereld. De sex is vaak virtueel maar onwaarschijnlijk lekker en als we elkaar zien, dan zijn we niet te stoppen. Grappig te lezen dat we niet de enigen zijn die de sauna onveilig maken ;-). Ik zou hem voor geen geld ter wereld willen missen.... Fijn weekend!

Gepost door: Marie | 23-10-09

Ik ben toch heel bang voor de gevolgen nadien hoor Marie. Ik ben wel blij voor je dat je echt kunt genieten in je leven. Leuk weekend allemaal.

Gepost door: Mark | 23-10-09

Ik heb ongeveer hetzelfde verhaal meegemaakt een tijdje geleden. Door omstandigheden kwam er een einde aan, en het heeft veel miserie gegeven, maar ik zou het zo opnieuw met beide handen vastpakken.
't Is leuk, intiem, geil, je haalt er troost, energie, warmte uit, en een mens kan niet zonder.

Gepost door: Stijn | 23-10-09

Hallo allemaal,

Ik heb enthousiast hier eerder geschreven, maar ben op het punt beland dat ik heel erg twijfel aan alles, maar vooral vreselijk boos ben op me zelf. Mijn minnaar is geweldig, de seks is een droom, maar nu ik bezig met mijn scheiding ben begint het me allemaal te veel te worden. Hoe ziet mijn toekomst eruit, als ik met hem doorga?
Ik zou dan leven voor de ( gestolen) momenten dat hij bij mij kan zijn, ik ben zo bang nu dat ik straks mijn leven zit te wachten, en klaarsta zodra hij tijd heeft.
Wil ik dit? Mijn hart schreeuw JA !!
Maar mijn verstand bestijdt dit, en in mijn hoofd is het oorlog nu, begin eraan onderdoor te gaan merk ik. Ik huil veel, krijg niks meer gedaan, en zal snel een besluit moeten nemen.
Mijn scheiding heeft niks te maken met mijn minnaar, hij heeft mij nooit iets beloofd, en ik verwachtte er verder niks van.
Het hebben van een minnaar naast mijn huwelijk was makkelijker dan dat ik straks alleen ben, en dat is moeilijk dit nu al te zien. Er zal een tijd komen dat ik hem niet meer wil zien, en alleen dit nu al te weten maakt dat ik het vreselijk vind.
Ik wil snel nu met hem hier over praten, kom er alleen niet uit.
Betekend dit dat er naast de passie die wij voelen nog iets anders is? Ik durf het niet hardop te zeggen, wil het niet, en sta het niet toe. Voel me zo schuldig, maar ook boos....op mezelf. Dit had ik dus niet verwacht toen wij elkaar die eerste keer beminden.
Toch wil ik mijn verstand nu voorrang geven, der is gewoon niks tussen ons behalve geweldige passionele momenten.

Ik heb geen verwachtingen naar hem toe, maar het beeld dat ik heb over mijn toekomst maakt dat ik een eind aan ga maken aan onze verhouding, ik wil gewoon niet op hem wachten, mijn agenda plannen naar zijn vrije tijd.

Moeilijk allemaal hè, wat is wijsheid………….

Gepost door: Anne | 25-10-09

Hey Anne,

Ik denk ook dat het beter is in de eerste plaats aan jezelf te denken, je scheiding te verwerken en dan verder te kijken. En een leven als eeuwig wachtende, dat wil niemand denk ik. Uiteindelijk zal je een echte relatie willen met iemand.
Maar dat is natuurlijk allemaal makkelijk gezegd he :-).
Mijn verhaal is helemaal anders dan het jouwe, maar ik weet wel wat het is om met iemand te moeten breken.
Goeie moed in ieder geval.

Gepost door: Stijn | 25-10-09

Ik leef erg met je mee Anne. Ik begrijp volkomen hoe je je moet voelen. Het is denk ik ook niet vol te houden steeds alleen te moeten wachten tot je minnaar ff tijd voor je heeft....hoe goed de relatie tussen jullie beiden ook is. Op momenten dat hij bij je is voel je je reuze maar wanneer hij weer vertrekt naar zijn gezin en je alleen achterblijft voel je je klote. Midden in een scheiding zitten, hoewel je er zelf voor gekozen hebt, blijft een mentaal belastende periode. Kies voor jezelf Anne, probeer je plaatsje terug te vinden als alleenstaande vrouw en met jezelf in het reine te komen. Wanneer je er zelf klaar voor bent kan er plaats zijn voor je minnaar ....ook al hebben jullie misschien geen toekomst samen. Ik denk wanneer je er te gevoelsmatig mee bezig bent dat je dan niet genoeg afstand kan nemen en niet tevreden kan zijn met die gestolen momenten. Denk dan vooral aan jezelf!
groetjes sindy

Gepost door: sindy | 26-10-09

Ik ben ook twee maal minnares geweest. Een heerlijke tijd, jammer dat er een eind aankwam. Mocht de gelegenheid zich nog eens voordoen, ik zou er onmiddellijk opnieuw aan beginnen.Ik mis de spanning en de passie, het leven is eigenlijk maar saai zonder.
Veel geluk aan iedereen die het wel nog kan beleven.

Gepost door: Isabelle | 26-10-09

Ik herken elk gevoel dat jullie hier neerschrijven. Toch spreek ik niet graag over mijn 'minnaar' want dat klinkt zo hol. Bij mij gaat het vooral over de mentale klik die we kunnen maken, alles te kunnen delen met elkaar en er zijn als de ander je nodig heeft. Gewoon graag samen zijn. Dat er daarnaast ook fantastische sex bij komt is natuurlijk mooi meegenomen. Wij zien elkaar heel erg weinig, soms maar een keer om de 2 maanden of zo. Toch voelt het alsof hij de liefde van mijn leven is............ of ben ik naïef??

Gepost door: Marie | 26-10-09

Marie,
ik ben eigenlijk niet helemaal akkoord met je. Er voor elkaar zijn wanneer de ander je nodig heeft....is toch moeilijk hoor. Ok ik kan altijd mijn verhaal kwijt maar niet op het moment zelf. Een minnaar is niet altijd bereikbaar hé, zeker niet wanneer hij ook nog een gezin heeft.

Gepost door: sindy | 27-10-09

Nog 2 dagen sé, ik ben aan het aftellen:)
En nee hij heeft niet gebeld! Ik had het ook niet verwacht want Ron heeft zelden of nooit zijn gsm mee. We zijn daar ook heel voorzichtig mee, geen sms-jes....ook waneer hij gewoon thuis is.

Gepost door: sindy | 27-10-09

Hoi Sindy, Jaaaa ik begrijp wel wat je bedoelt hoor. Wij zijn wel fervente sms-ers. Hij heeft een secret gsm dus altijd sms-baar en ik pas heel goed op mn tellen en hij weet ook wanneer hij me wel en niet kan sms-en. Als er dan echt iets is, dan komt er altijd wel een korte reactie of indien mogelijk een belletje of mailtje... maar soms is het ook erg lastig hoor. Ik denk dat er ook een verschil zit in het hebben van een minnaar omwille van sex en spanning, dan wanneer, zoals ik dat bij jullie ook lees, er echt liefde in het spel is. Ik kan me niet inbeelden dat ik, als dit fout zou lopen, volgend jaar gewoon een andere minnaar zou nemen... jij wel? Ik blijf ook geloven dat de liefde uiteindelijk altijd overwint..... ik kan het gewoon niet anders zien :-). Succes voor je laatste daagjes geduld!

Gepost door: Marie | 27-10-09

Hallo Marie,
nee een andere minnaar kan ik me ook niet inbeelden:) Ron lacht er soms wel mee en zegt dat ik nu ik eenmaal weet hoe alles met een ander kan zijn ,dat ik moest het uit zijn tussen ons wel op zoek zou gaan naar een andere minnaar:)
Ik kan me toch moeiljk voorstellen dat er zo'n tweede dekseltje voor mij rondloopt.

Gepost door: sindy | 28-10-09

Volgens mij is Sindy haar dekseltje op wereldreis, Ron is weg en alles valt hier stil... op die manier krijgen we nooit die veelbesproken foto's te zien

Gepost door: anneke | 29-10-09

Hallo iedereen,
Ik ben terug en zo te zien net op tijd om op de kaap van de 100.000 een foto van Sindy te kunnen plaatsen. Tussen haakjes, het zal voorlopig maar één foto zijn en geen fotó's zoals Sindy een paar dagen geleden liet uitschijnen.
Groetjes,
Ron.

Gepost door: Ron | 30-10-09

Tijdens één van mijn vorige vakanties had ik op dit zelfde strand een vrouw gezien die heel sterk op Sindy geleek. Vorige week toen ik op het zachte warme zand lag te genieten van dat heerlijke spaanse zonnetje, dook ze plots opnieuw op in mijn gezichtsveld. Terwijl ze in de zee stapte, zag ik enkel haar rug maar binnen een fractie van een seconde wist ik dat zij het was. Als twee druppels water geleek ze op mijn Sindy. Dat blonde bij mekaar gestoken haar, die vormen van haar hoofd, heupen, poep, billen, buik. Het was ze helemaal. Het werd heel warm vanbinnen in mij en ik genoot met volle teugen van elke beweging die ze maakte. Ze stond daar echt mijn schatje, althans zo voelde het aan. Normaal gezien is ze altijd ver weg als ik op vakantie ben maar nu was ze plots even heel tastbaar en dichtbij. Ongelooflijk dat je zulke warme gevoelens kunt krijgen bij het zien van een vreemde persoon. Maar het duurde niet lang. Even snel als ze in het koude water gegaan was, kwam ze er terug uit en verdween ze uit mijn gezichtsveld.
De dag nadien ben ik speciaal terug naar dat zelfde strand gegaan in de hoop dat ik ze terug zou zien maar het mocht niet zijn.

Gepost door: Ron | 01-11-09

Hoe is het met jou Anne, want je bent zo stillekes de laatste dagen?

Gepost door: Ron | 02-11-09

Serge, er zit zeker geen haar in de boter tussen ons:)
Ron zat gewoon in het buitenland en ik had wat probleempjes thuis.
Hij is nog steeds mijn allerliefste schat.

Gepost door: sindy | 02-11-09

Zeg, we zitten bijna aan de 100.000 hits en mss heb ik het niet helemaal mee gekregen, maar waar moet de beloofde foto naar toe? Ik ben benieuwd wie werkelijk het lef heeft.

Gepost door: Jeroen | 02-11-09

Ron,

lief dat je het me vraagt, ik zit er even helemaal doorheen. Ik weet dat dit niet eeuwig duurt, en dat maakt het verdomde moeilijk. Eigenlijk had ik al willen breken met hem, maar ik deed het niet. Stom? Tuurlijk, maar ook zo heerlijk, die verboden vrucht he...

En ik zie hem zo graag, ik kijk telkens weer uit of hij komt, niet goed, ik weet het, maar binnenkort zal ik werk hebben, dan kan ik me gedachten verzetten, en miss eindelijk die keuze maken.
Tis gewoon moeilijk allemaal, en me scheiding loopt ook niet als gepland, hoopte eigenlijk verder te zijn, maar schiet voor geen meter op zo.
Ik kijk ook uit naar die foto, alleen verwacht ik van jou ook wat lef he, kan niet zo zijn dat jij de dame voor je uit schuift op het moment supreme.......

Ik lees nog steeds mee hier, reageer ook, en als jullie willen zal ik een foto van mij sturen, verwacht er niet te veel van hoor, heb ze zelf gemaakt, als mijn vriend er is denk ik daar nooit aan, veel te gezellig met hem dan, nog steeds.

Liefst,

Gepost door: Anne | 02-11-09

De commentaren zijn gesloten.