11-01-10

Niet haar tarzan maar haar badeendje.

"Ik denk dat ik dan ga ontploffen" zei Sindy. "Ontploffen door klaar te komen met je vibrator!? Hoe bedoel je?" "Ja, ik kan dat eigenlijk niet goed uitleggen," antwoordde ze, "het voelt aan alsof ik dan niet genoeg lucht meer krijg als ik verder zou doen." Ik begreep er helemaal niks van en wou daar toch wel eens het fijne van weten. Ik vroeg haar om haar tarzan mee te brengen bij ons volgende rendez-vous-tje en dan zou ik haar wel eens laten voelen wat "trillend klaarkomen" is. Sindy ging direkt akkoord en zou haar drie-armige vibrator meebrengen. Maar wat ze bij had was niet haar tarzan maar haar badeendje! Omdat haar man nog thuis was toen ze naar ons liefdesnestje vertrok, vond ze het te riskant om die grote vibrator mee te smokkelen; en daar stond het dan plots, dat kleine badeendje, op het tafeltje naast het bed.

Onderaan het hebbeding zat een knopje om het toerental van het trilmotortje te regelen. Ik experimenteerde er even mee en vroeg haar hoe ze het het liefst had, hard of zacht. "Hard!" was het antwoord. Stomme vraag natuurlijk, ik had het kunnen weten. Mijn schatje is als een zacht gekookt eitje maar als het over seks gaat, houdt ze wel van de harde aanpak. Het was de eerste keer dat ik zo'n ding in mijn handen had -alhoewel me nu plots te binnen schiet dat ze het precies toch ooit al eens laten zien heeft, maar dan zonder batterijen- dus wist ik veel hoe ik dat ding moest gebruiken. Met de natte vinger dan maar, figuurlijk dan, en zien hoe ze reageert. Ik zette het ding op maximale snelheid, stak het harde plastieken hoofdje ervan in mijn mond om het wat gladder te maken en duwde het in haar kutje; enkel het hoofdje hé! ;-) Toen ik vervolgens het trillend lijfje van het diertje stevig tegen haar schaamheuvel drukte, lieten de licht schokkerige bewegingen van Sindy's lichaam en haar zacht gekreun me weten dat ik direkt goed bezig was. Af en toe wisselde ik de druk van het vibje op haar clit af met bewegingen van mijn vingers en likwerk van mijn tong. Maar hoe ze ook genoot, geleidelijk groeide bij mij het besef dat ze alleen door die trillingen niet zou kunnen klaarkomen. Hoe ik dat beestje ook draaide of keerde, het was hopeloos. De beelden van de allereerste keer dat ik mijn vrouw met een vibrator verwende, rolden me terug voor de ogen. Els zei toen dat het wel raar deed, die trillingen op haar clit maar toch duurde het niet lang voor ze erdoor klaarkwam. Het was dit keer bij Sindy wel maar een badeendje maar ik was er toch vrij zeker van dat Els ook met dit badeendje zou klaargekomen zijn. Vrouwen ... ze blijven me toch verbazen.

Enfin, hoe ik dus ook probeerde, het lukte me niet. Sindy pufte en kreunde en ik weigerde van de job af te werken met mijn mond of vingers, totdat ze er zelf om smeekte: "Schat, doe alstublieft verder met je tong!" Ik haalde promt die badeend uit haar kut, stak er twee vingers in en masseerde haar opgezwollen G-plek ermee terwijl ik gelijktijdig haar clit intens bewerkte met mijn tong. Ik wou dat ze nu zo snel mogelijk en zo hevig mogelijk klaarkwam en dat deed ze ook. In geen tijd beleefde ze luid gillend haar hoogtepunt. Het was alsof ze ontplofte. Inderdaad, ze ontplofte maar niet door haar badeendje. Ik had het nochtans zo graag gehad. Maar ik gaf de moed niet op. De volgende keer moest ze haar tarzan maar meebrengen, daar zou het wel mee lukken; althans, zo dacht ik toch ...  

Commentaren

Amai ik heb het plots zo warm

Gepost door: Stijn | 11-01-10

Dan ben je wel een softie hoor!

Gepost door: Julie | 11-01-10

Oh ja, absoluut, maar ben een watje, niet veel gewend.

Gepost door: Stijn | 11-01-10

mijn vib is toch mijn beste vriend, doet goed zijn werk , praat ni tegen en doet me telkens heeeeeeeeeeeel hard komen , mmmmmmmmm
lekker standje : sindy op haar buik , vibrator in haar kutje met daar onder een kussen , zodat haar kontje wat naar boven komt en dan jou lekker stijve in haar kontje , gegarandeerd dat ze heel hard komt en dan is het natuurlijk zalig als je het stuwende sperma in je kontje voelt komen terwijl je zelf ook klaarkomt. pfffffff heb het weer vlaggen....

Gepost door: boostie | 11-01-10

Hey Stijn,
dan hebben we je toch verkeerd ingeschat hoor! Dacht dat je wel meer aankon!!! Hoog tijd om daar aan te werken jongen! Maar met dit weer is het altijd fijn het warm te krijgen!

Gepost door: Isabelle | 11-01-10

Ja, Boostie, volgens mij ligt er rond jouw huis al lang geen sneeuw meer :-) Heet?

Gepost door: jaak | 11-01-10

idd , jaak , hel veel warmte geef ik af , de sneewut smelt waar ik passeer ,allemaaal opgeslagen liefde aangezien ik mij heb voorgenomen dit jaar geen sex te hebben met iemand anders buiten mijn man maar aangezien flip terug is weet ik niet hoelang da zou duren , maar zo makkelijk gaat hij het niet krijgen , hij zal het moeten verdienen, heb hem nu aleen keer of 6 terug gezien en nog steeds niet verder geweest dan wat kussen en praten, gaat de goede kant op , wil niet meer terug naar da gevoel da gevoel dat je niet zonder hem kan , ik wil er van geniet maar gelijk er ook controle over hebbe, , groetjes , en even naar mijn beste vriendje nu want heb net een telefoon gehad , rara wie , iedereen dikke kus

Gepost door: boostie | 12-01-10

Amai , zoveel schrijffoutn , mijn excuses

Gepost door: boostie | 12-01-10

Boostie, ik vind dat een heel goed voornemen van je. Maar ik vrees ervoor of dat gaat lukken. Eens je ervan geproefd hebt kan je nog moeilijk zonder he. Hoe pijnlijk het soms ook is, het wordt gewoon een verslaving en na een tijdje heb je het gevoel dat je inderdaad niet meer zonder kan.
Dat gevoel ken ik maar al te goed. En wil ook ik niet meer hebben.

De kunst is om te leren genieten van de dingen die wel kunnen en te beseffen dat je relatie gewoon is wat ze is; niet meer maar ook niet minder. Misschien is dat gemakkelijker met een man die je wel ontzettend leuk vindt, maar waarvan je weet dat dagelijks met hem samenleven niet beter zou zijn dan met je man. Want het is allemaal heel fijn en perfect zolang je de dagelijkse stress er niet bij moet nemen.

Wat niet wegneemt dat je ook in dan je geliefde mist als je een paar dagen niets van hem hoort hoor! Dat is nu eenmaal de tol die je moet betalen als je minnares bent. Je komt altijd op de tweede plaats (of misschien nog wel later) en moet altijd wachten tot hij voor jou beschikbaar is. Maar in ons geval is dat wederzijds; ook hij moet wel eens op mij wachten. Je kan je enkel maar optrekken aan het gevoel dat wat jij met hem hebt iets bijzonders is. Dat jij alleen zijn leuke kant krijgt!

Hopelijk lukt het je een beetje met je goede voornemen en als je dat dan toch niet kan volhouden; geniet er dan met volle teugen van!!! Maar blijf altijd met je twee voetjes op de grond!

Gepost door: Isabelle | 12-01-10

Boostie, ben echt benieuwd hoe lang je het zal volhouden :)
Ik heb idd ontzettend genoten toen.
Nu ga ik een filmpje maken voor mijn schatteke zodat hij wanneer ik er niet ben ook van mij kan genieten...lekker ondeugend en spannend.

Gepost door: sindy | 12-01-10

Hoi allemaal, ook ik volg al een lange tijd de ups en down hier op de blog. Vanop de achtergrond dan toch. Ook voor mij is alles nog zeer nieuw op minnaar vlak en nee ik heb er niet naar gezocht Het was onverwacht en van hem had ik echt nooit gedacht dat hij zelfs nog maar naar mij zou kijken en zie.
Mijn relatie op zich is goed en ik zie mijn man dolgraag, maar ik ben/was nieuwsgierig. Ik had tot voor kort nooit de stap durven zetten omdat het verkeerd is en ik was ook 1 van die mensen die met een beschuldigende vinger naar jullie zou wijzen... Misschien zijn we dan toch niet gemaakt om ons hele leven bij dezelfde persoon te blijven??? En mischien verwacht ik te veel maar op sexueel vlak blijft het in onze slaapkamer ééntonig.
Een paar jaar terug was voor mij het startschot denk ik. Ik kreeg kriebels in mijn buik bij een van mijn collega's. Ik heb met die gevoelens zeer lang geworsteld. Er werd eens gekust maar meer ook niet, maar dit heeft mij sindsdien niet meer losgelaten... En nu is "hij" komen opdagen, okee, het is moeilijk om alleen te zijn met elkaar, maar als het lukt, staat de tijd toch effe stil en is het genieten...

Gepost door: Mimi | 12-01-10

Amai het regent interessante nieuwkomers... Het kan leuk zijn he Mimi?

En Isabelle, dat van dat watje, dat was ironisch bedoeld hoor ;-). Ben wel wat gewend. 't Kan zo mooi (en lekker!) zijn

Gepost door: Stijn | 12-01-10

Inderdaad, interessante nieuwkomers. En het is verheugend om te lezen dat ze toch herkenbare ideeën neerschrijven. Onze dieper gravende tekstjes schrikken dus de bloglezers niet af, en dat vind ik tof. Mensen die een minnares/minnaar hebben, denken blijkbaar toch wel na over de dingen des levens.

Vooral die getuigenis van Mimi vind ik treffend : ze zou ons vroeger ook met de vinger gewezen hebben, zegt zij. Tot je zelf in zo'n situatie rolt, natuurlijk. Heel herkenbaar voor alle lezers met een klassieke Vlaamse opvoeding, denk ik.

Wat mij wel een beetje verwondert, is dat in verschillende reacties doorheen deze blog-stukjes regelmatig de gedachte opduikt, dat een minnaar/minnares 'altijd op de tweede plaats' komt. Ik weet niet echt of dat bij mij helemaal klopt. Je minnares is natuurlijk niet altijd bij jou aanwezog, dat is waar. Maar mijn vrouw ook niet (zij heeft ook drukke professionele bezigheden en hobbys). Ikzelf betrap mij er soms op dat ik soms voor mijn vriendin precies nog méér mijn best ga doen. Gelukkig put ik daar dan wel de energie uit om ook mijn vrouw iets te gunnen. Heel moeilijk voor mij om daar een 'klassement' in aan te brengen :-)

Gepost door: jaak | 13-01-10

Jaak

Jou verhaal ligt enigzins anders , jou vrouw is op de hoogte en geeft jou ook een kans om er meer te zijn voor je vriendin , bij ons is het altijd zo dat het tijdens gestolen momenten moet gebeuren. Spreek ik af met mijn minnaar en komt er plotseling iets tussen dan hebben wij soms zelfs de mogelijkheid niet meer om onze minnaar in te lichten , wat natuurlijk spanningen geeft omdat je zelf ergens anders wil zijn , omdat je minnaar daar waar je afgesproken hebt zit te wachten, en ook andersom natuurlijk , dat je minnaar niet komt opdagen en je niks hoort zeer frustrerend hoor. Tussen mij en flip is de afspraak is als een van de twee er niet is weten we gewoon dat er iets is tussen gekomen. Geen verwijten , wel lichte frusratie natuurlijk , word het volgende keer alleen maar beter.
Dus ja hoe anders we we het ook zouden willen , we komen idd op de tweede misschien wel derde plaats ook al zouden we het met ons hart anders willen alleen in de praktijk werkt het zo ni, maar het is al een geruststellende gedachte dat we op de eerste plaats komen in hun hart (hopelijk).

Gepost door: boostie | 13-01-10

Jaak, fijn te horen dat het misschien wel niet zo is dat we altijd op de tweede plaats komen! Een gedachte om je aan op te trekken.

Mijn eerste affaire was een echt aan/af-relatie. Ik ben toen meermaals gekwetst geweest, leefde vaak in hoop en evenvaak in rouw. Daardoor ben ik toch wel onzekerder geworden. Als ik nu langere tijd mijn minnaar niet hoor, dan weet ik wel dat hij me niet vergeten is, maar diep in mijn binnenste begint het dan toch te knagen. Vaak sluipt dan toch de gedachte binnen dat hij er na verloop van tijd misschien wel genoeg van krijgt, dat hij misschien wel van gedachte verandert. Heel frustrerend allemaal en soms heb ik het gevoel dat ik me daarom toch niet helemaal durf geven, gewoon uit zelfbescherming.

Maar mijn huidige relatie is nog niet zo lang aan de gang en ik denk dat dat vertrouwen nog wel zal groeien. Momenteel is het echt nog zoeken naar hoe alles gaat lopen, hoe vaak we kunnen afspreken enzo.

Maar als we samenzijn dan genieten we met volle teugen en voelen we wel dat het goed zit.

En als ik nu nog kan leven met de gedachte dat ik dan misschien toch niet helemaal op de tweede plaats kom, dan geeft dat me weer vleugels!

Gepost door: Isabelle | 13-01-10

Ik zie dat toch ook zo niet dat ik op de tweede plaats kom bij mijn vriend. Ik kom gewoon NAAST zijn gezin, niet ervoor of erna. Ik weet dat hij veel aan mij denkt en dat hij mij graag ziet, ook als hij fysiek aanwezig is bij zijn vrouw en kinderen. Maar dat is een idee dat inderdaad moet opgebouwd worden en moet groeien. Als het vertrouwen groot genoeg is, lukt dat wel met de jaren (maar je kan daarin natuurlijk ook pech hebben).

Gepost door: sheila | 13-01-10

Ja Stijn, Het is leuk. Die aandacht die je krijgt doet je een beetje zweven.
Maar zoals ik al zei, het is moeilijk op vooral een plaats te vinden om samen te zijn.
No offense Ron en Sindy maar een m(h)otel zie ik niet zitten, de blik van de persoon aan de balie die al lang weet waarvoor je komt, nee niet voor mij. Klinkt misschien preuts ik weet het.
Nee Jaak die dieper gravende tekstjes schrikken mij niet af, nu niet beginnen blozen, maar er zit veel levenswijsheid in, en ik ben zoals nog wel een aantal hier soms wel jaloers op jou situatie is alhoewel. Oh en ja hoor, een tijd terug zou ik je zo eens vies bekeken hebben en "schandalig" roepen. Raar hoe je je mening soms moet herzien.
Ja ik denk toch ook dat je op de 2de of 3de plaats kom, maar dat stoort mij niet echt of nog niet. Alleen dat ik het wel eens zou fijn vinden om naast hem wakker te worden.
En wat je best doen voor ... betreft Jaak, eigenlijk best grappig maar je slooft je echt wel een beetje meer uit om er toch dat ietsje beter uit te zien, voor het geval je hem toch maar zou kunnen zien.

Gepost door: Mimi | 13-01-10

Hey Mimi, je hebt ook motelletjes waar alles heel discreet gebeurt hoor. Niemand achter de balie die je met 'ik weet wel wat jullie komen doen'-ogen aankijkt:)
Gewoon een drukje op de knop en deur van je kamer gaat open. Heel gemakkelijk !
groetjes sindy

Gepost door: sindy | 13-01-10

Mimi, er zijn tegenwoordig echt wel heel nette hotelletjes. Sommige zelfs volautomatisch, je hoeft niet eens meer langs een receptie.

Momenteel is er geen minnares in mijn leven, maar mocht er een zijn dan komt die feitelijk op de tweede plaats. Vooralsnog zou ik er niet mee kunnen wakker worden, en gaan we steeds elk onze eigen weg. Maar qua gevoel en in gedachten komt ze eerder op de eerste plaats en geef je elkaar toch wel bijzondere aandacht.
Helaas hebben we niet allemaal de luxe van Jaak, wiens vrouw ervan weet, en dat evenwicht prima vindt. Maar voor degenen die het stiekem en occasioneel moeten doen zijn er zeker genoeg mogelijkheden.

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Sindy, je was me nèt voor ;-)
Al die ervaringsdeskundigen hier... :-))

Gepost door: Stijn | 13-01-10

ervaringsdeskundigen idd ja, ik moet hier nog veel leren zene ;-)))

Gepost door: Mimi | 13-01-10

Da komt wel Mimi, go with the flow girl... ;-))

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Da's waar ge doet inderdaad beter uw best om er goed uit te zien. En soms wring je je in allerlei bochten om elkaar toch te kunnen zien. Dus moeite doen we genoeg!

Gepost door: Isabelle | 13-01-10

't Is soms wat stress... maar de ontlading is dan des te groter ;-)

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Stijn, ik krijg zo stilaan het gevoel dat ge een affaire begint te missen!

Gepost door: Isabelle | 13-01-10

Lol, ge moogt gerust zijn, is een tijd geleden :-))

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Ja Isabelle, misschien is een affaire wel zoiets als een computer en een GSM : je vraagt je daarvan soms ook af hoe we vroeger konden leven he, toen dat er nog niet was :-)

Gepost door: jaak | 13-01-10

Ja, allemaal ervaringsdeskundigen :)
Ron en ik hebben ons in allerlei bochten gewrongen om een afspraakje te maken. Ik ga mijn best doen om er extra goed uit te zien.
Wees maar zeker dat de ontlading groot zal zijn na alle stress.

Gepost door: Sindy | 13-01-10

Jaak, het één heeft wel verband met het ander hé. Geen pc betekende ook geen minnaar voor mij. Want via dit prachtig medium heb ik wel mijn schatteke leren kennen :)

Gepost door: Sindy | 13-01-10

Inderdaad een goei medium he Ron , al twee minnaressen langs deze weg leren kennen op naar de volgende ....

Gepost door: IEMAND | 13-01-10

Van dit medium heb ik ook niet te klagen zelle, alhoewel het ook nog op de traditionele manier kan natuurlijk :-)

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Vraagje aan Ron en Jaak? Ron en Jaak, zoals jullie heb ik ook sinds lange tijd een man en een minnaar, meestal meer dan fantastisch, maar af en toe toch ongekende dieptepunten.
Mijn vraag aan jullie mannen is: hoe zit het met de intimiteit met jullie vrouw?
Daarmee bedoel ik knuffelen, zoenen, strelen...
Ikzelf heb het erg moeilijk om dit nog met mijn man te delen...en knuffel uitsluitend nog met mijn minnaar. Eigenlijk zou ik dit ook met mijn man willen delen, maar dit is voor mij erg moeilijk en dubbel. Komt dit doordat ik een vrouw ben, of hebben jullie mannen het daar ook moeilijk mee?
Suzy

Gepost door: Suzy | 13-01-10

Natuurlijk kan het ook op de 'oude' manier. Maar het probleem is dat het dan vaak gaat om iemand die je persoonlijk goed kent. Een affaire met een goede vriend of collega is echter nog moeilijker vind ik.
Want als het dan misloopt zit je nadien met de gevolgen. Je vriendschap of goede samenwerking is dan op zeep.

Trouwens het is ontzettend verwarrend om dat te verstoppen voor anderen uit je omgeving. En als je elkaars gezin kent, is het nog moeilijker.
Als je iemand leert kennen via internet en dat loopt mis, dan hoef je er ook niet meer mee geconfronteerd te worden. Bovendien is de kans op betrapping minder groot!

Wat ook een voordeel is is dat je dan geen dubbele rol moet spelen met je minnaar. Als je dan samenbent, kan je ook echt samenzijn. Anders krijg je van die verwrongen situaties dat je op het werk koel tegen elkaar moet doen om daarna dan ergens stiekem af te spreken. Denk dat ik daar heel moeilijk mee om zou kunnen gaan, zou me vaak geen houding weten te geven.

En geef toe mailen het kan er heel geil en opwindend aan toegaan!

Gepost door: Isabelle | 13-01-10

Advertentieke plaatsen hé Stijn, wie weet wie komt erop af!

Gepost door: Isabelle | 13-01-10

Ja Isabelle, klopt wat je zegt. Met dit nieuwe medium kan je de scheiding makkelijker maken, de afstand is groter, en je hoeft je niet lastig te voelen in dagelijkse situaties. En inderdaad, wat kan het opwindend zijn... in zo'n mails kan je je heerlijk laten gaan, op een super manier de spanning opbouwen.

Advertentie... bwa we zien wel wat er komt ;-).

Gepost door: Stijn | 13-01-10

Een vraagje aan de ervaringsdeskundigen: als jullie zoveel afspreken in die hotels, komt dat dan niet duur uit en valt dat niet op voor partner? Ik vind die afspreekplaatsen ook zo moeilijk.

Gepost door: anootje | 13-01-10

@Suzy :

Ik heb geen enkel probleem met knuffelen of intimiteiten met mijn vrouw. Het is zelfs zo, dat ik bij wijze van spreken, er dikwijls niet kan afblijven :-) Ik weet dat dit tussen mijn minnares en haar man net hetzelfde is. Wij hebben ook van in het begin van onze relatie altijd gesteld dat we absoluut niets willen kapot maken. Wij hebben gewoon gaandeweg ontdekt dat we elkaar zo graag zien, dat we er allebei echt beter uitkomen en ook onze partners profiteren mee van dat 'beter'-element.

Waarom ik dat niet als dubbel ervaar? Wel, het hoort er volgens mij ergens bij. De relaties met onze bestaande partners waren relaties die al bestonden toen het tussen ons begon. Ik ben ervan doordrongen, door mijn eigen ervaring, dat het best mogelijk is om twee partners graag te zien. De ene liefde hoeft de andere niet af te bouwen.

Mijn vrouw is lief en er is eigenlijk niets mis tussen ons. Intgendeel : zij is toch wel erg tolerant om mij gelukkig te laten zijn. Waarom zou zij dan geen knuffel van me krijgen? Ik voel mij ook seksueel nog altijd tot haar aangetrokken.

Ik begrijp het zo, dat je misschien een probleem hebt met het knuffelen van je partner omdat je met zo'n knuffel aan je man in feite duidelijk wil maken dat je iets voelt voor hem, terwijl het anderzijds in je hoofd zit dat je ook met je minnaar wat hebt. Ik denk dat je best die twee gevoelens probeert te scheiden van elkaar. Het is allicht in de beginfase van een nieuwe relatie moeilijk om de verse dolle verliefdheid te rijmen met een bestaand gevoel, maar gaandeweg leer je dat wel, denk ik. Ik heb alleszins het probleem niet gehad.

Als het eerder vanuit een schuldgevoel komt (ik knuffel hem en hij weet niet eens dat ik nog iemand anders heb), dan moet je proberen voor jezelf de zuiverheid van jouw eigen gevoelens te benadrukken. Als je echt nog wat voor je man voelt, bedrieg je hem met die knuffel helemààl niet. Die is dan gemeend. Dat je daarnaast ook iemand anders lief hebt, staat daar enigszins los van, net zoals je bijvoorbeeld ook je kinderen, je ouders, liefhebt. Zo is er dan bij jou 'toevallig' ook nog een andere man.

Bij veel mensen is het overigens niet dat 'liefhebben' op zichzelf dat het wat moeilijk maakt, maar eerder het feit dat men seks heeft met iemand anders. Daar is onze opvoeding dikwijls schuld aan. Hier moet je toch opnieuw proberen om seks niet als een grenswaarde voor het begrip 'relatie' te zien. Ik vind het feit of je ja dan nee seks hebt met iemand niet bepalend om te zeggen of je al dan niet een relatie hebt. Zou je het ook dubbel vinden als je een soort boezemvriend had, waar je met alles bij terecht zou kunnen, maar waarmee je geen seks had? Volgens mijn perceptie zou zo een vriend net zo goed een minnaar mogen genoemd worden hoor, maar ieder van ons heeft daar natuurlijk een persoonlijke visie op.

Het enige probleem dat zowel mijn minnares als ikzelf aanvankelijk had, was het aanvaarden van de vaststelling dat we anders waren dan het ideaal dat onze klassieke opvoeding ons ingeprent had. Wij kenden elkaar dus al een poos en gaandeweg voelden we aan dat er iets aan het groeien was tussen ons. Maar wij vonden allebei, zonder dat we hierover al gesproken hadden met elkaar, dat zoiets gewoon niet waar zou kunnen zijn, want wij hadden thuis toch een goeie relatie en dan kan je toch niets voor een ander voelen. Wij waren toch een gewone brave vrouw en een brave man. Tot we er dan toch over begonnen, en we tot het besluit kwamen dat we onszelf niet moesten wijsmaken dat gevoelens die we echt voelden, onmogelijk zouden zijn. We moesten gewoon van die realiteit uitgaan, en we zijn tot het besluit gekomen dat het maatschappelijke ideaalbeeld blijkbaar niet aan ons besteed was. Wij denken op onze manier daarover. Dat was een aanvaarding.

Toen die denk-klip genomen was, verkeerden we in de fase van de intieme zoenen en knuffels. Er was het intense verlangen naar elkaars zachte huid en warmte, maar nog geen echte seks. Maar voor ons was dit toen al wel een minnares/minnaar relatie. De stap naar seks heeft daar tussen ons of onze partners weinig of niets meer aan veranderd.

Het loont echt wel de moeite om hierover dieper na te denken, want het is heel bevrijdend als je twee relaties voluit kan beleven zonder dat er nog schuldgevoelens onderhuids blijven sluimeren.

Het probleem is dat het gros van de mensen dit denkpatroon niet kan of wil volgen, omdat de indoctrinatie van de opvoeding toch meestal wel erg diepgaande sporen maakte. Mijn ervaring leert dat je mensen, die zelf nog niet verliefd geworden zijn op een andere partner, erg moeilijk kan overtuigen van de realiteit. Zoals je de ware draagkracht van doodgaan pas beseft als er iemand sterft waarvan je houdt. Je wéét wel dat dat erg is, maar als je het meemaakt voelt het toch nog anders aan dan dat je dacht.

Zo is het ook met de liefde. Zij die bij hoog en bij laag beweren dat ze monogaam zijn, hebben het meestal nog niet meegemaakt.

Gepost door: jaak | 14-01-10

@ Anootje :
Zo duur valt een motel ook niet uit hoor. Wij doen het soms eens voor de fun (lekker avontuurlijk), en dat kost ons eigenlijk niet veel meer dan op een middag eens samen iets gaan drinken en een snack eten.

Gepost door: jaak | 14-01-10

@ Isabelle :

Je hebt hier inderdaad een punt, aangaande het internet en de 'oude manier'!

Ik denk dat er een onvermijdelijk verschil bestaat tussen beide manieren om tot een relatie te komen.

Bij mij was het op de oude manier : een groeiende verliefdheid die zich langzamerhand ontwikkelt tot een diepe liefde, waaruit verder een intens verlangen opborrelt. Dat kan volgens mij haast alleen met iemand die je inderdaad al goed kent. Iemand uit je omgeving dus (met de door jou genoemde risico's). Ik zie b.v. niet goed in hoe ik verliefd zou kunnen worden op jou of op iemand van deze blog, want we kennen elkaar niet echt.

Via het internet gaat het zowat zoals deze blog zich ontwikkeld heeft : onschuldig mailtje, spannend gevoel, nog spannender gevoel (dat is nog altijd geen echte verliefdheid he), fantasie, eerste ontmoeting, vlinders, en we zijn vertrokken :-)

Gepost door: jaak | 14-01-10

Jaak,
Het inderdaad zo dat er ook als je iemand via internet leert kennen, eerst gevoelens zijn voor je daadwerkelijk tot sex overgaat. Natuurlijk moet er eerst die 'klik' zijn voor je verder gaat.
Maar je kan die gevoelens toch wel krijgen via mailen en chatten hoor. Wat en hoe iemand schrijft, kan je een heel goed beeld geven van die persoon. Soms kan het serieus beginnen kriebelen voor iemand die je enkel via deze weg hebt leren kennen, vooral als je al langer aan het mailen bent!

Gepost door: Isabelle | 14-01-10

Stijn,
je bent zo ongeveer de enige die zijn hotmail adres telkens vermeldt. Wie weet welke interessante voorstellen krijg je daar allemaal te lezen ;-)
Want als er ergens vrouwen te vinden zijn die open staan voor een spannende, geile, opwindende, vurige tweede relatie dan is het wel hier

Gepost door: Isabelle | 14-01-10

Waar zou Mark ondertussen zitten? Die is zo stil de laatste tijd, volgens mij is die alle sauna's van het land aan het afzoeken naar een groepje mensen met gekleurde slippers!

Gepost door: Isabelle | 14-01-10

Isabelle,

Je hebt volkomen gelijk : deze blog vertelt precies hoe spannend het er kan aan toe gaan wanneer er iets tussen twee mensen begint "met een onschuldig mailtje". En het zal ook wel kloppen dat je hier vooral redelijk gelijkgestemde zielen aantreft. Dat lijkt me zelfs heel erg logisch.

Welk verschil bedoel ik dan eigenlijk? Wel, er was al een vriendschapsrelatie met mijn minnares voordat we 'iets hadden'. Het is dan niet alleen zo, zoals je zelf schreef, dat het moeilijke situaties kan opleveren als je met elkaar iets begint en dat zou ooit fout lopen. Er is namelijk nog veel meer : als je spontane gevoelens ontwikkelt voor iemand uit je directe omgeving en je zou NIETS beginnen met elkaar, blijf je makaar toch altijd maar tegenkomen, want de kennis-relatie is er al. Dat is ook raar hoor. Je kiest dat eigenlijk niet. De gevoelens groeien spontaan voor iemand die je helemaal niet bewust hebt uitgekozen om spannende dingen mee te gaan doen, en je ziet die persoon elke dag. En dan blijkt dat nog eens wederkerig te zijn.

Op het internet moet je daarvoor 'stout' genoeg zijn om pro-actief een eerste stap te zetten. Wij (ik bedoel dan jij en ik) hebben zo allebei op een of andere dag eens de prikkel gehad om op deze blog iets als reactie te schrijven. Zo leren we mekaar en de andere bloggers virtueel een beetje kennen, en het kan zijn dat hier iemand op de blog schrijft, waarbij we een kriebeltje beginnen te voelen. Willen we echter verder onderling contact, dan moeten we toch weer een stapje zetten : bijvoorbeeld ons email adres erbij zetten, enz. Ondernemen we geen actie, dan ontmoeten we mekaar nooit (of nooit bewust, want stel nu eens dat jij mijn buurvrouw bent, lol). Ik zie hier teksten verschijnen van mensen waarvan ik een sterk vermoeden heb dat ze leuk, spannend, interessant zijn. Maar het zijn vooralsnog geen mensen die ik elke dag ontmoet. Doen we niets, dan gebeurt er ook verder niets.

Ik heb overigens zelf nog nooit een liefdesaffaire of een seksavontuurtje via internet gehad, alhoewel ik me heel goed kan voorstellen dat zoiets echt wel spannend kan zijn. Ik heb zo echter wel een vriend leren kennen. Een man die toevallig op eenzelfde vakforum zat waarop ik ook wel kwam. Wij zijn elkaar beginnen mailen, en zo zijn we bevriend geraakt.

Gepost door: jaak | 14-01-10

Nee Isabelle, ik ben niet aan het rondrijden, gewoon een beetje drukker op het werk en in het lezen van de reakties kruipt tegenwoordig ook meer tijd. En daar ik weinig ervaring heb met het vullen van kontjes heb ik het bij lezen gehouden.
X

Gepost door: Mark | 14-01-10

Idd Mark er kruipt tegenwoordig veel tijd in het lezen van al die interessante verhalen en levenswijsheden :)

Gepost door: sindy | 14-01-10

Ik heb het moeilijk nu en wil het van mij afschrijven.
Bijna 2 jaar heb ik een affaire. We hebben zalige momenten, kunnen goed praten, hebben heerlijke stomende sex. De gevoelens zijn intenser geworden, we spreken zelfs van houden van. En ja dan begin je als vrouw te dromen van een leven samen. Hij heeft mij nooit iets beloofd of voorgelogen, de hoop putte ik uit zijn lieve woordjes, zijn enorme aandacht, zijn intense knuffels,...

Ik ben nooit verliefd geweest op mijn man, ik kan niet zeggen dat ik hem graag zie. Hij is er, is de vader van mijn kind, ziet mij graag. Ik tolereer hem gewoon.

Mijn minnaar ziet zijn vrouw wel graag, wilt haar niet kwijt. Als het erop aan komt zal hij voor haar kiezen, alle moeite doen om hun relatie te behouden.
Hij ziet mij ook graag en vindt het prima zoals het nu is, stiekem mailen, bellen en af en toe een paar gestolen momenten samen.
Het is aan mij om het te aanvaarden of ons relatie stop zetten, zoals mijn huwelijk aanvaarden of stop zetten, story of my life.

Het doet verdomd veel pijn iemand graag zien die jou niet alleen graag ziet, die je ooit ga moeten afgeven, waarmee je niet gewoon mee kunt afspreken, die er niet is als het echt nodig is...

Gepost door: fien | 14-01-10

@Jaak,
ik heb Ron ook eerder leren kennen via een 'vakforum' zoals jij het noemt en zoals jij bent bevriend geraakt met die man heb ik ook mijn schatteke leren kennen:)
Kan me best wel voorstellen dat mensen die deze blog lezen en elkaar beginnen mailen en chatten andere gedachten voor ogen hebben :)
Ik vind het wel fijn dat ik van ieder van jullie een beeld heb kunnen vormen zonder jullie persoonlijk te kennen.
Zoals een bloglezeres al eerder zei....jij komt over als een intelligente man met veel levenswijsheid.
En wat dat lontje en kontje betreft:) denk dat de explosie kilometers ver te horen was!
groetjes sindy

Gepost door: sindy | 14-01-10

Wel Ik ben blij te lezen dat Sindy eens verwend is. Het zal wel meer gebeuren, maar ik lees het niet vaak.
Ik kom ook erg lekker klaar van een vibrator, het is niet te vergelijken met een orgasme dat ik heb wanneer ik wel degelijk seks heb.
Nog lekkerder zowel mijn man als de vibrator op dezelfde moment.

Gepost door: Rose | 14-01-10

Wel Sindy, dat is goed nieuws dan, je kan je dagje maar gehad hebben! :-) Dat neemt niemand jullie nog af.

Ik vind het ook boeiend om van een aantal bloglezers zo beetje bij beetje hun verhaal te kunnen samenpuzzelen. En dan friemelt er zo een beetje stoute nieuwsgierigheid die je niet kan onderdrukken : wie zou dat zijn, waar, hoe, enz enz. Dat is toch al spannend op zich :-) Allez, stel je nu b.v. voor dat jij mijn eigen vrouw zou zijn die hier schrijft en Ron mijn buurman of zo :-) Sjonge, mijn fantasie, die heb ik echt niet onder controle he (lol)

Wel leuk om vast te stellen dat we, zoals Isabelle ergens schreef, dan toch niet zo 'abnormaal' zijn. Zoveel mensen, zoveel relatiesoorten. De ene smoorverliefd, de andere zoekt lekkere seks, of spanning, of afwisseling, of warmte of een geestesmaatje en misschien nog iemand anders wil dan weer graag de mix van dat alles. En jij, ik, wij allemaal, wij zijn een spelertje in dat geheel :-)

Bedankt trouwens om me intelligent te vinden, maar je moet dat zo niet in de verf zetten : straks gaan de bloglezers denken dat ik een vrouw ben (lol).

Gepost door: jaak | 14-01-10

Ja hallo Sindy ;-)
en wanneer volgt nu het verhaaltje? want ik denk dat Stijn en nog wel een paar andere wel een portie "warmte" kunnen gebruiken :-)

Jaak, het is idd zeker niet slecht om na te denken over hoe jullie de situatie vrouw/minnares aangepakt hebben. Maar ik vrees dat er maar weinig gelijkgestemde zielen zoals jullie. Ik heb het zo eens van de andere kant bekeken. Stel dat ik 's avonds gezellig voor de TV zit wetende dat mijn man ergens "hot en steamy" sex heeft met zijn minnares (onze vriendin) Ach ik weet het zo niet goed eigenlijk... of ben ik nu egoistisch als ik zeg dat ik het dan liever niet weet??

Gepost door: Mimi | 14-01-10

Dat kan je eens doen voor ieder van ons hé Sindy, het beeld geven dat je hebt van elke blog lezer. Ik ben eens curieus hoe er gedacht wordt over ieder van ons.

Gepost door: Mark | 14-01-10

Ja Jaak, je hebt gelijk, ik heb lange tijd zo op de achtergrond meegevolgd en dan probeer je adhv de verschillende opmerkingen een bepaald beeld te krijgen van bepaalde personen en van waar ze zouden kunnen zijn. Ken ik hem of haar of kent er hier iemand mij? Ik vind dat alleen al spannend in deze blog...
Stel dat die afspraak in de Sauna er zou komen en je komt je buurvrouw/man tegen met die (waren het rose?) slippers zoals er hier dan afgesproken is. Al aan gedacht hoe je zou reageren??

Gepost door: Mimi | 14-01-10

Hallo Jaak ( of is het toch Jacqueline :)
Mijn fantasie slaat soms ook op hol ja....stel je voor mijn buurman of buurvrouw.
Denk dat niemand in mijn vriendenkring of van mijn collegas nog maar zou vermoeden dat ik zoiets zou doen.

Gepost door: Sindy | 14-01-10

Mag ik een gokje wagen Mark?
Je zit niet in de bouw, want je zegt dat je het druk hebt en de bouw ligt stil met het vriesweer... Dus het zal wellicht een job achter een bureau zijn. IT of logistiek misschien. Leeftijd is moeilijk nog niet al te oud hmm eind de 30 (sorry als dat te oud is :-s )en ik plak er een donkere haarkleur op voila. ik heb eens geprobeerd.
Nu maar hopen dat ik niet de enige zotte doos ben en dat er nog andere eens een beeld vormen van iemand willekeurig ;-))))

Gepost door: Mimi | 14-01-10

@Mark
Zou ik dat wel durven :)?
Een korte beschrijving geven van de personen die dit lezen....stel je voor dat ik er helemaal naast zit?
Aan jullie dan om me bij te sturen:)

Gepost door: Sindy | 14-01-10

Mimi je was me voor!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: Sindy | 14-01-10

Mijn beschrijving zal ik voor morgen houden...heb ik wat meer tijd.

Gepost door: Sindy | 14-01-10

Dat is er net zo leuk aan, je kan er helemaal naast zitten, maar geen nood, we (allé ik voor mezelf) sturen je bij!

Gepost door: Mark | 14-01-10

Zeer moeilijke onderneming hoor. Er zijn weinig tot geen uiterlijke kenmerken bekend vanuit de blogstukjes. Dat vind ik nu juist zo grappig : de omgekeerde wereld. We leren elkaar een klein stukje karakterieel en/of emotioneel kennen en we fantaseren er een uiterlijk bij, terwijl je gewend bent om eerst iemand te zien en dan probeer je er achter te komen hoe die persoon innerlijk in elkaar zit.

Gepost door: jaak | 14-01-10

Ja Mimi, een boeiende maar moeilijke onderneming hoor. Ik ga er toch ook nog wat langer over nadenken. Want je kan er echt wel eens helemaal naast zitten. Trouwens dat fantaseren over wie de anderen op deze blog zijn, maakt het juist extra spannend! En ik hoop maar dat mijn buurman er zeker niet tussenzit!!!

Gepost door: Isabelle | 14-01-10

Fien, wat jij nu voelt en meemaakt is natuurlijk heel erg. Ik heb daar ook ooit gestaan en hoop het nooit meer mee te moeten maken.

Wat je moet doen, dat kan niemand je vertellen. Dat is een keuze die je helemaal zelf zal moeten maken. Maar misschien is het een kleine steun als je weet dat de meeste op deze blog je wel zullen begrijpen en je pijn (her)kennen.

Het is bovendien ook heel fair van je minnaar dat hij je nooit valse beloftes heeft gemaakt, nu weet je tenminste waar je aan toe bent. Ik zou de vrouwen de kost niet willen geven die hun man ooit hebben verlaten voor een minnaar die hen vanalles beloofd had.

Maar dat maakt het voor jou natuurlijk niet minder hard. Ikzelf had een tijd geleden ook totaal geen gevoelens meer voor mijn man, ik heb heel erg gespeeld met de gedachte om bij hem weg te gaan. Ik had het hem zelfs al gezegd. Toen heb ik een boek gelezen dat voor mij heel wat klaarheid in mijn situatie heeft gebracht. Het lijkt misschien stom, maar het heeft me echt aan het denken gezet. Het boek heet 'scheiden of blijven' en is van Mira Kirshenbaum. Misschien ben je iets met deze tip.

Verder wens ik je veel sterkte en de nodige rust om alles eens goed op een rijtje te zetten. Neem zeker geen overhaaste beslissingen!

x

Gepost door: Isabelle | 14-01-10

Dames en Heren

Wat vinden jullie sexy bij de dames en andersom, ik bedoel wat vinden jullie opwindend of echt afknappers, met haar haar zonder haar , geschoren ballen enz

Gepost door: boostie | 14-01-10

@Isabelle: bwa, mijn mailbox blijft toch kalm hoor :-). Ze staan echt niet aan te schuiven. Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk ;-). Ik zet die er ook niet bij om per se contacten te vinden, maar wel omdat ik hier niet alles vertel, en bepaalde dingen alleen via mail zeg.

@Fien: mijn bescheiden mening is dat je beslissingen moet nemen in functie van jezelf: ben je echt niet verliefd op je man, is het een pure routine geworden, dan hoop ik dat je de moed vindt bij hem weg te gaan. Gezien het feit dat je minnaar nog gelukkig is met zijn vrouw, koester je daar beter niet teveel hoop over, en neem je best beslissingen in functie van jezelf en niet in functie van je minnaar.

Verder fantaseer ik natuurlijk zelf ook over de verschillende bloglezeressen. Kan alleen maar gezond zijn;-)

Gepost door: Stijn | 14-01-10

Blijkbaar zijn er verschillende lezeressen die deze blog al een tijdje volgen en die er nu aan toe zijn ook eens hun verhaal te vertellen. Awel, ik ga dat ook eens doen.

Ik heb twee maal een affaire gehad. Twee keer totaal onverwacht en twee keer was ik tot over mijn oren verliefd. Beiden met heel veel moeie momenten, maar ook telkens heel veel pijn en schuldgevoelens. Het heeft toch wel heel wat tijd gevraagd om dat allemaal te verwerken. Vooral omdat je er met niemand over kan praten en dat verdriet alleen moet dragen.

Nu is dat al weer een tijdje geleden. Ikheb mijn leven thuis ondertussen weer opgenomen en de relatie met mijn man (die heel slecht is geweest) is eigenlijk ook terug goed. Maar toch blijf ik verlangen naar iemand die me terug dat speciale gevoel kan geven. Ik geloof niet meer dat je alles wet je nodig hebt in 1 persoon kan vinden. Of tenminste ik toch niet. Mijn man is een hele lieve man, maar toch zijn er heel wat dingen die ik mis.

Ik heb al overwogen om net als Isabelle iemand te zoeken die er hetzelfde over denkt en te kijken of dat iets kan worden. Eerst een tijdje heen en weer mailen en als het dan lijkt te klikken, misschien eens een keertje afspreken en zien wat dat wordt. Ik weet het niet zo goed, want eigenlijk vind ik dat zelf wel ver gaan. Als van het een het ander komt, ok. Maar om nu echt bewust op zoek te gaan, gaat dat niet net te ver? Via mail kunnen mensen zich toch heel anders voordoen dan ze zijn. Ik weet niet of ik dat allemaal zo maar zou vertrouwen.

Gepost door: Ilse | 15-01-10

hoi mimi de leeftijd is goed maar dan + een weinige jaartjes erbij en ik zit toch in de bouw, niet iedereen ligt stil hoor ( voorbereiding, aankoop, planning, afrekeningen,...)

Gepost door: mark | 15-01-10

Ise,
Je hebt blijkbaar alles al geruime tijd goed overdacht, en zo heb je duidelijk kunnen afbakenen waaraan je nood hebt. Uit jouw verleden heb je ook geleerd dat bij een relatie pijn kan komen kijken. Die pijn ontstaat dikwijls indien je als koppel de verwachtingen niet kan waarmaken, of indien je die verwachtingen niet wil inlossen om je bestaande gezin niet te schaden.

In jouw geval denk ik dat jij voor jeelf wel degelijk een meerwaarde aan jouw leven kan geven als je een partner zou kunnen vinden die open staat voor dezelfde denkpiste als de jouwe. Geen uitzichten beloven op een definitief paradijs samen, maar gewoon : we willen bewust een nevenrelatie opbouwen. Verschillende mensen hebben reeds mogen ondervinden dat zo een nevenrelatie je ook nieuwe energie geeft om het met jouw bestaande partner extra fijn te maken. Dat zal het best lukken als die andere ook in een werkende relatie zit, zodat hij niet heimelijk naar meer gaat verlangen als hij alleen thuis komt tussen zijn vier muren, terwijl jij in een gezin thuiskomt.

In de meeste gevallen zal dat er inderdaad op neerkomen dat alles geheim moet blijven, maar uit jouw bijdrage denk ik te kunnen opmaken dat die spannende situatie voor jouw eerder als een extra prikkel zal overkomen : een beetje avontuur kan zo goed doen.

Mensen kunnen zich inderdaad via mail anders voor doen dan ze zijn. Maar dat risico valt bij internet contacten heel moeilijk volledig uit te sluiten. Ik zou gewoon hopen op eerlijkheid, en voor je je 'laat gaan' in mails, kan je natuurlijk ook ergens een ontmoeting organiseren. Dat hoeft echt niet meteen bingo te zijn. Je kan beginnen met gewoon een babbel bij een drankje. Ik hoop dat je een geschikte lieverd vindt, en geniet er maar van.

Gepost door: jaak | 15-01-10

Awel ja wie weet, misschien moet ik het er toch maar eens op wagen hé. Alleen hoe begin je er aan? Om me nu zomaar op één of andere site te zetten, dat durf ik dan toch ook weer niet aan. Dat komt zo hopeloos en naïef over. Ik zal er nog wat nachtjes over slapen! En ondertussen zal ik blijven genieten van de tekstjes die hier verschijnen! Wie weet kom ik hier nog kandidaten tegen (lol) :-)

Gepost door: Ilse | 15-01-10

Vooreest aan iedereen mijn late nieuwjaarswensen! Laat, maar zeker zo goed gemeend.

Jaak,

Ik wil toch wel reageren op 't feit dat je opmerkt dat je je via mail (of internet) geheel anders kan voordoen. Dat "zou" inderdaad kunnen, maar volgens mij net zo zeer als dat in 't echte leven kan. Het levende voorbeeld daarvan hebben we de voorbije dagen genoeg op 't nieuws gezien. Volgens mij is er op dat vlak dus niet zoveel meer risico met daten via 't net dan wanneer je iemand letterlijk op 't lijf zou lopen. Uw vorige reactie is een stelling waar ik me eerder kan in vinden. Je spreekt van de omgekeerde wereld. Doordat we eerst iemand zijn innerlijke leren kennen en pas nadien (of toch meestal) het uiterlijk. Heel dikwijls is dat juist het positieve ervan.
En volgens mij valt iemand die zich blijvend anders voor doet via mail op den duur sowieso
ook door de mand. Veel hangt (volgens mij dan weer) af hoe je er zelf tegenover staat. Je laat in 't echte leven ook maar toe waar je je goed bij voelt en vertrouwen moet dan evenzeer groeien.
Niet dat ik hier een pleidooi van het internetdaten wil houden, maar het moest me toch even van 't hart dat niet alles via 't net "onecht" is. Volgens mij niet meer of minder dan het in "the real life" is.




Gepost door: leeanne | 15-01-10

Dank je voor jullie reactie, Isabelle en Stijn.

Het is inderdaad een beslissing die ik moet maken 'scheiden of blijven', ik had gedacht aan een relatietherapeute maar daar wilt mijn man niet van weten...ik ga zeker op zoek naar dat boek, bedankt voor de tip...

Gepost door: fien | 15-01-10

Leeanne,
Ik geef je volkomen gelijk hoor. Ik sta zeker niet negatief tegenover internetcontacten. Maar de anonimiteit brengt sommigen toch op rare ideeën. Om het heel extreem te stellen, kan ik mij op bepaalde sites voordoen als een tienermeisje, als je begrijpt wat ik bedoel.
Maar het klopt dat je vroeg of laat door de mand valt als je een onechte rol speelt in je mails. En ook, ja, in het echte leven slagen sommige mensen er blijkbaar in om eveneens een masker voor hun ware gelaat te zetten. Spijtig, erg spijtig, maar dat is nu eenmaal even goed een realiteit dan die andere realiteiten (over liefde en relaties) die we hier doorgaans bespreken...

Gepost door: jaak | 15-01-10

Ilse,
Om de kandidaten te helpen, ga je toch een mailadresje moeten vermelden hoor. Maar Stijn zegt dan weer in een reactie dat het vermelden van zijn mailadres niet veel beweging oplevert in zijn mailbox.

Spreek Ron er eens over aan ; het is hij die deze blog 'levert', en ik geloof dat leveranciers wettelijk verplicht zijn om garantie op hun producten te geven, is het niet ? (lol)

Gepost door: jaak | 15-01-10

awel Ilse, stuurt een mailke naar mij, en ik ben nog groen achter mijn oren ook.

Gepost door: mark | 15-01-10

@Mark
Je hebt natuurlijk al een aantal dingen verklapt nu!
Ik dacht dat je midden 40 bent.
Het uitzicht van een brave huisvader op zoek naar wat spanning in zijn leven.

Donker haar en wat grijs ertussen:),donkere ogen
Een bureaujob in de verkoop.
Al iets oudere,studerende kinderen misschien?

Gepost door: sindy | 15-01-10

@Jaak
In mijn gedachten ben jij een midden vijftiger.
Goed gesetteld in het leven en waarschijnlijk een zelfstandig beroep.
Kinderen het huis misschien al uit?
Een levensgenieter met veel levenervaring.

Gepost door: sindy | 15-01-10

oei de S vergeten :)
'experiencia de vida' dus

Gepost door: sindy | 15-01-10

De commentaren zijn gesloten.