22-02-10

Ik deed alsof ik sliep.

Volledig naakt had ik mij op mijn zij op het nog koude bed gelegd. Enkel het kille witte laken had ik tot over mijn oren over mij getrokken, zoals ik dat thuis met mijn donsdeken doe als ik ga slapen, maar het verschafte me maar weinig warmte. Sindy kwam recht van haar werk en was zich nog aan het douchen. Ik had mijn ogen bewust afzijdig gehouden toen ze zich uitkleedde want ik wou eerst al voelend van haar naakte lichaam genieten en pas nadien met mijn ogen. Terwijl ik het water over haar gladde ronde lichaam hoorde lopen, beelde ik mij in dat we samenwoonden en dat we zouden gaan slapen. Ik deed mijn ogen toe en deed alsof ik al sliep. Het bed was koud en ook mijn lichaam was koud maar de gedachte dat zo dadelijk Sindy's hete lijf het mijne zou verwarmen - iets wat mijn vrouw nooit doet - bezorgde me een heerlijk gevoel.

Het water stopte met lopen. Ik hield mijn ogen gesloten. Sindy kwam de kamer binnen, zei geen woord, kroop onder het laken en nestelde zich tegen mijn achterkant. Hmmmmmmm, wat een zalig gevoel! Haar borsten tegen mijn rug, haar schaamheuvel tegen mijn kont, haar billen tegen mijn billen, haar armen rond mijn armen ... Ik kon niet anders dan even aan thuis te denken, hoe ik deze eenvoudige maar o zo deugddoende aanrakingen miste. Hoe is het toch mogelijk dat Els daar geen behoefte aan heeft. En eigenlijk hebben die handelingen toch niks met seks te maken! Zucht ...

Sindy streelde me en gaf kusjes op mijn rug en in mijn nek. Ik bleef roerloos liggen maar genoot intens van die heerlijke aanrakingen ... Het bleef echter niet bij onschuldige strelingen en zoentjes. Al gauw veranderde Sindy van positie en liet ze verstaan dat het mijn piemel was die ze wilde. Ik kantelde een beetje zodat zij er gemakkelijker bij kon en voelde hoe haar lippen de kop van mijn zwellende lustorgaan zachtjes en plagerig omklemden. Hmmmmmm, heerlijk ... heel mijn lichaam schokte van genot.  Plagen, zoals ik háar kan plagen, is niet haar sterkste kant maar nu liet ze toch vrij snel mijn naar meer smachtende penis links liggen. Met mijn ogen nog steeds gesloten, draaide ik me op mijn andere zij. Onmiddellijk voelde ik haar lippen op de mijne. Ze likte me. Warme natte likjes waren het. Al plagend hield ik niet alleen mijn ogen toe maar ook mijn lippen op mekaar. Ik voelde hoe haar tong af en toe bij me naar binnen wilde maar ik bood weerstand, tijdelijk toch. Als je zo bewust je ogen toe houdt, krijgen al die aanrakingen toch wel een extra dimensie. Niet voor niks dat we onze ogen meestal automatisch sluiten als we tongzoenen.

Terwijl mijn handen over Sindy's rondingen gleden, voelde ik haar hand rond mijn penis. Blijkbaar was ik ondertussen toch in hoge staat van opwinding geraakt want mijn lid voelde hard en gespannen aan.  Maar ik wou eerst iets anders. Met een duwtje gaf ik Sindy te kennen dat ik ik graag had dat ze even op haar rug ging liggen. Ze had speciaal voor mij al weken haar oksels niet meer onthaard en het verlangen om met mijn neus in die fris gewassen haartjes te friemelen was danig groot. Enkel op het gevoel bewoog ik mijn neus voorzichtig richting Sindy's armholte. Niet normaal, hoe ik opgewonden kan geraken van die eerste oppervlakkige aanrakingen van dat 'onderarms schaamhaar'! Een heel bijzondere sensatie was het: met mijn ogen toe die kietelende kriebelende strelende haartjes aan mijn neus terwijl ik die heerlijke okselgeur opsnoof die een mengeling was van badschuim, Sindy's lichaamsgeur en de feromonen die ze uitscheidde. Deze laatste kan je zogezegd niet ruiken maar ik denk dat ik daar toch een speciale neus voor heb Knipogen ...    

13-02-10

Valentijn: Wat een circus! (herhaling)

Na de "warme truiendag" gisteren, morgen dus "Valentijnsdag". Ik wou er eerst niks over zeggen maar ik doe het dan toch maar. Deze keer maak ik het mezelf wel heel gemakkelijk door het blogstukje van 14 februari 2008 te herhalen omdat het weergeeft wat ik er ook dit jaar nog over denk. En zijn herhalingen niet in tegenwoordig? Knipogen

Jongens, wat een commercieel circus is me dat tegenwoordig, dat opgeblazen gedoe rond Valentijnsdag. Ik denk elk jaar, nu kan het niet erger meer maar zoals het er dit jaar aan toe gaat, zo heb ik het nog nooit meegemaakt. Het lijkt hier in Vlaanderen wel een soort "prinsjesdag", met dat verschil dat het geen oranje vlaggetjes zijn maar rode hartjes. Zelfs verkeerslichten worden niet meer gespaard. Niets is er nog van dat originele intieme feest van vroeger voor de "echt" verliefde koppeltjes overgebleven. Het lijkt wel of iedereen iets "moet" kopen voor zijn partner (en/of aanverwanten) of er nu liefde mee gepaard gaat of niet.  Ik heb medelijden met de mensen die in deze dagen en vooral dan vandaag lang in hun auto moeten zitten en niets anders kunnen doen dan naar de radio luisteren; echt om onozel van te worden.

Toen ik gisteren op het nieuws hoorde dat het vandaag superdruk zou worden in de "Rendez-vous" hotelletjes en dat ook de privé-detectives overuren zouden moeten kloppen, was ik al blij dat Sindy en ik vandaag geen kans hadden om naar ons motelletje te gaan.

Valentijn, valentijn, valentijn .... wat ben ik blij dat ik zeer spoedig dat woord weer een klein jaar niet meer te horen zal krijgen.  

09-02-10

Dagboek-minnaar versus porno.

Ik erger mij af en toe aan het feit dat deze blog bij de categorie "+18 jaar" staat. Diegenen onder jullie die hier al meelezen van in het begin herinneren zich wellicht nog wel dat ik deze blog eerst onder de categorie "dagboeken" geplaatst had. Na een tijdje bleek echter uit reacties van sommige lezers dat het expliciete taalgebruik in deze blog sommigen tegen de borst stuitte, wat uiteindelijk leidde tot het vriendelijke verzoek van Belgacom om deze blog te verplaatsen naar de +18 categorie.

Ik begrijp wel dat veel van de hier aanwezige lektuur niet geschikt is voor jongere lezertjes en dat deze site thuishoort in een rubriek voor volwassenen maar om nu te midden van al dat pornogeweld te staan, en dat is het toch, vind ik ook niet correct. Tenslotte gaat het hier over relaties en dingen die echt gebeuren en die zeer actueel zijn de laatste tijd.

Langs de andere kant vind ik het een beetje spijtig dat het bijna uitsluitend gelijkgestemde zielen zijn die hun weg naar deze blog vinden. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel leuk dat we hier onze ervaringen en ideeën kunnen uitwisselen maar toch had ik graag de discussie wat opengetrokken door het "andere kamp" erbij te betrekken.

Al verscheidene keren heb ik erover nagedacht hoe dit zou kunnen gebeuren, bijvoorbeeld door een tweede gelijkaardige maar "opgekuiste" blog te beginnen, maar ik geraak er toch niet uit. Mocht er iemand een lumineus idee hebben, tips zijn altijd welkom.

05-02-10

Zonder woorden.

stenen hart

 

 

 

 

02-02-10

Mark.

En om niet alleen klank maar ook beeld te hebben, hier is hij dan ... de Mark:

Mark