01-04-10

Wie is deze naakte man?

fotoR12b

Commentaren

Enkele dagen niet op de blog geweest, en oei, een hele leesboterham :-)

Wie er op de foto staat, kan ik moeilijk raden. Hij zou zich in alle geval eerst eens hebben mogen wassen, want nu zijn zo te zien alleen zijn billetjes proper wit :-)

Gepost door: jaak | 01-04-10

Wel wat aan de late kant, maar ik wou nog graag inpikken op enkele reacties bij de vorige stukjes.

@ Marie : jij schrijft :....[i]dat is wellicht ook waarom mijn opvattingen soms zo haaks staan op die van jou. Ik ben feitelijk een trouwe hond die nog altijd gelooft in de ware liefde, dat ene dekseltje... noem me naïef... [/i] Wel, ik weet niet of we meningen hebben die haaks op elkaar staan. Ik ben zelf ook erg trouw op langere termijn. Alleen zie ik blijkbaar twee dekseltjes i.p.v. een, en dat druist wat in tegen wat de meeste mensen 'trouw' noemen. Maar in mijn visie blijf ik dat zelf toch dapper 'trouw' noemen, want ik veranderde niet van partner. Dat zal in de ogen van heel wat mensen ook wel een ietwat naïeve uitspraak zijn, maar toch geloof ik daar zelf nog altijd in.

De animatie rond de schrijffouten is misschien wat scherp gesteld door Ron, maar ik ben daar zelf ook wel gevoelig voor. Het is een spijtige vaststelling dat vooral de jeugd zo enorm taal-slordig wordt. Dus Hans : zie het positief man, want Ron wilde misschien gewoon zeggen dat je een jonge schrijfstijl hebt (lol)

En dan de mannenhumor over te dikke vrouwen... Ik bezondig mij misschien soms ook wel eens aan mannenhumor, als ik er zo over nadenk. Ik vind het trouwens een bijzonder leuke uitdrukking die hier gelanceerd wordt. Zo is het ook he, de gemiddelde man heeft soms zo nogal stoere toogpraat bij. En vrouwen interpreteren dat op een andere manier. Is dat dan 'menens' of is het gewoon wat gebrek (door vrouwenogen bekeken) aan fijngevoeligheid? Het boeiende verschil tussen het mannetje en het vrouwtje.

Soms denk ik dat ELKE vrouw zich te dik voelt. En ik, die rondingen best heel mooi vind, ik probeer dan dikwijls om dat in alle eerlijkheid te vertellen als mijn vrouw of vriendin zelf kritiek op hun lichaam geven, maar dat baat niet altijd. Te veel zal inderdaad wel te veel zijn (ook dikwijls voor de gezondheid), maar ik heb nog nooit te kennen gegeven dat ik het zou appreciëren als ze zouden vermageren. Niet bij de ene, niet bij de andere.

Ik hecht eigenlijk echt niet veel belang aan het uitzicht, en regelmatig (meestal als ik foto's bekijk) overvalt mij plots het besef hoe mooi mijn vrouw en mijn vriendin wel zijn, en hoe dat nu kan, dat die zomaar op mij vallen. En wat een vrouw 'een veel te dikke buik' noemt, is bij mij meestal een knuffelbuik. Daar gaan we dus al zeker niet negatief over doen.

Dat neemt niet weg, dat ik vind dat een vrouw steun verdient als ze zich (soms heel) veel ontzegt om haar lijn binnen de proporties te houden waar ze zich zelf goed bij voelt. Steun kan ook humoristisch opgevat zijn, maar het is erg moeilijk in te schatten hoe je nu precies zo een wat rare opmerking moet gaan interpreteren als je de betrokken personen niet echt kent.

Gepost door: jaak | 01-04-10

jij zelf ron

Gepost door: boostie | 01-04-10

en het is 1 april , dus nen chippendale of zo dus

Gepost door: boostie | 01-04-10

Een blote man te zien en Boostie is er als de kippen bij sé.

Gepost door: sindy | 01-04-10

Hey Annick,

Welkom op de blog. Zie dat je tegen een stootje kunt want hier wordt geen blad voor de mond gehouden hé! ;-)

Je bent hier nog maar pas aan het lezen en toch denk je dat het een foto van mij is; waarom denk je dat?

Gepost door: Ron | 01-04-10

De mooie man op de foto is zeker (onze) Ron.
Strak kontje, helemaal in proportie ... de perfectie!
Sindy meisje, jij hebt geluk.

;-)

Gepost door: anneke | 01-04-10

Als je het maar weet Anneke:)

Gepost door: sindy | 01-04-10

Persoonlijk zouden de mooie, bevallige rondingen van Cindy me véél minder storen dan de witte billen van de man op de foto!
Dat is pas afzichtelijk en doet afbreuk aan de perfecte vormen van zijn lichaam!

Groetjes,

Gepost door: Mie | 01-04-10

:) Ik heb ook geen last van een wit poepje...op de zonnebank kleurt dat mee.

Gepost door: sindy | 01-04-10

Ron, mogen wij jouw andere kant ook eens bewonderen?

;-)

Gepost door: anneke | 01-04-10

Allez nu, zo'n wit poepeke dat is toch niet lelijk laat staan 'afzichtelijk' :-)

Niet teveel ineens willen gij hè Anneke! ;-)

Gepost door: Ron | 01-04-10

Ron, ben af en toe een beetje gulzig ;-)
Is je ander kantje ook zo bleekjes?

Gepost door: anneke | 01-04-10

Die andere kant ............is verborgen onder een bos:)

Gepost door: sindy | 01-04-10

een laatste vraagje voor het slapen gaan en dromend van mijne minnaar die ik zo verschrikkelijk mis......rond welk uur wordt er hier het meeste gechat?
Tot later allemaal

Gepost door: annick | 01-04-10

De naam van deze naakte man is ... De naam van deze man is niet ron maar 'inocentada' :-)

Gepost door: Ron | 02-04-10

Hey hey...ik had toch wel zo mijn twijfels en vermoedde dat het te mooi om waar te zijn was.......

Gepost door: annick | 02-04-10

Haha één april... ik had al zo'n vermoeden ;-)
Maar... ik hou persoonlijk wél van dat witte kontje :-)) En nu... de real Ron?

Gepost door: Marie | 02-04-10

Annick,
Hier kan niet echt gechat worden. Er is wel een 'mini chat' maar echt chatten kan je er niet omdat je minstens een minuut moet wachten tussen 2 berichtjes, dacht ik toch.

Gepost door: Ron | 02-04-10

Marie,
Hoe smaken kunnen verschillen hè! :-)
Nu moet ik zeggen dat ikzelf ook wel regelmatig met een wit kontje rondloop. ;-)

En nu ... de real Ron? ... Laat het me nog even spannend houden :-). Maar als jij me een foto van jezelf stuurt, bezorg ik jou persoonlijk al een voorsmaakje.
En vooraleer de anderen én Sindy al beginnen te panikeren, wees gerust, ik heb mijn lesje geleerd ;-).

Gepost door: Ron | 02-04-10

heeft verschrikkelijk veel last van haar hormaonen , geil , geil geil......

Gepost door: boostie | 02-04-10

mwa, ik vind het niet zo mooi een witte kont op een gebruind lichaam. Amai, t'zijn dan nog precies geen boxers dat hij draagt.
Welke sukkelaar gaat nu met zijn onderbroek (vs. zwembroek) de bank binnenstappen ?
Een man met dergelijk lichaam moet wel slechte smaak hebben....

enfin bon.

om nog even mijn miniverhaal te vervolgen : mijn vriendin heeft met te kennen gegeven dat ik niet lang meer vrijgezel zal zijn, ze heeft blijkbaar de knoop doorgehakt en kijkt uit naar het juiste moment om te springen....

heeft er iemand wettelijke info ivm legaal samenwonen (wat zij nu doet) en vooral omtrend het stopzetten van zo'n vorm ?

groeten :-)

ps : da's een foto geplukt van internet niet ?

Gepost door: Brosske | 02-04-10

@ ron okidoki...maar wel leuk om reacties te lezen
Enne ja...;wie is de "echte ron"

Gepost door: annick | 02-04-10

De moraal van het verhaal:

Aan iedereen: wees voorzichtig op het internet want je ziet hoe gemakkelijk een mens om de tuin kan geleid worden, zelfs op 1 april.
Maar aan diegenen die twijfelen aan de echtheid van wat hier in deze blog beschreven wordt: niets in deze blog is fake tenzij ik het zelf zeg dat het fake is.

Groetjes,
Ron

Gepost door: Ron | 03-04-10

ron : maja, daar kunnen we ook voorzichtig mee zijn hé ;-)
het is zoals een minnaar die zijn minnares "bedriegt"... wat blijft er dan nog over ??

(hola, als dat TE direct is dan neem ik het terug hé...)

Gepost door: Brosske | 05-04-10

Sauna Wij zijn dinsdag naar de sauna geweest, zalig en zo ontspannend... ook tijd gemaakt om te knuffelen...
Lekker in de zeteltjes, zijn handen tussen mijn benen, badjas over de benen.. beetje discreet toch he!
Maar 't ging aan geen kanten, was net of iedereen had door wat we aan het doen waren, of zijn het mijn gedachten, dat ik het iet weet!
Feit is dat dit zo niet werkt bij me..

Lig je daar, enorm veel zin, lekker nat.. zijn vingers dichtbij, idem als die ogen van de anderen... ook dichtbij

Hoe doen jullie dat toch?

Gepost door: sanne | 08-04-10

Sanne,

"Hoe doen jullie dat toch?" :-)

Ja, zoals jullie bezig waren met zijn hand tussen jouw benen onder een badjas, dat valt natuurlijk op hé, en nog geen klein beetje! :-)
Ik heb zelf ook ooit eens een koppel in een sauna zo bezig gezien en ik vond dat wel gênant. En de andere mensen in die ruimte hadden het blijkbaar ook in de gaten wat die twee aan het doen waren.
Om te weten hoe Sindy en ik het al gedaan hebben, verwijs ik u door naar eerder geschreven blogverhaaltjes.

Gepost door: Ron | 08-04-10

Een privesauna is misschien de gezochte oplossing?

Gepost door: jaak | 08-04-10

Ron, ik heb het gelezen... maar had het mss beter gelezen voor we naar de sauna gingen!

Gepost door: sanne | 09-04-10

Ze is hier geweest, mijn schatje. Het was maar heel even, nog geen kwartiertje denk ik maar ik ben toch heel blij dat ik ze even gezien heb. Wat zag ze er weer goed uit en wat kreeg ik weer kriebeltjes in mijn buik! Ondanks het feit dat het de slechtst mogelijke omstandigheden waren die zich hier afspeelden, heb ik haar toch even kunnen aanraken en hebben we mekaar toch heel kort maar heel intiem kunnen kussen.

Gepost door: Ron | 09-04-10

120 km voor een kusje:) Ik moest hem zien vandaag! Het was al veel te lang geleden. Met een smoesje ben ik deze morgen vertrokken, gelukkig weinig verkeer op de baan....
Daar aangekomen stapte ik met knikkende knieeën en een bonzend hart uit de auto...zou zijn vrouw thuis zijn , zijn kinderen? ...Ik wist het niet.
Toen hij me zag verschoot hij een beetje:) ik had immers niet verteld dat ik zou langskomen.
Zijn blik sprak boekdelen...zijn oogjes glinsterden. Meer dan mekaar ff aanraken en een intiem kusje konden we niet delen wegens te gevaarlijk om betrapt te worden:) maar ik wou dit absoluut niet missen. Het gevoel van verlangen naar elkaar ging in de lucht. Wat zie ik die man toch graag besefte ik. Nu, alleen thuis voor de pc, wil ik eigenlijk maar één ding...zo vlug mogelijk weer bij hem zijn:)

Gepost door: sindy | 09-04-10

Als dat Ron is zou ik me ook echt te dik voelen met mijn 72 kg bij 1.70 m groot.
Gewoon een knappe geile achterkant heeft die man.

Gepost door: mia | 10-04-10

Ik was bij het lezen van de laatste tekstjes van Sindy en Ron even aan het mijmeren geslagen.

120 km voor een ontmoeting, dan wonen Ron en Sindy dus 60 km van elkaar (neenee, ik ben geen hobby-Sherlock H., lol). Ik mag er niet aan denken dat ik zover van mijn schatje zou wonen. Van anderen weten we, uit hun tekstjes hier, dat ze nog veel verder van elkaar wonen. De liefde is een krachtig bindmiddel, dat mensen veel energie kan geven om door te zetten. Ik wens aan allen, die in zo'n afstandsrelatie zitten, tonnen vol 'drive' om er blijven voor te gaan. En wie zijn schatje dichtbij heeft : besef hoe gelukkig je bent dat het allemaal zo gemakkelijk kan. Soms is het geluk zo evident, dat je het nog niet eens zou merken :-)

Of zijn er onder de bloggers misschien ook wel mensen die een minnares/minnaar uit hun omgeving eerder als een nadeel beschouwen? Herkenbaarbaarheid, bang om op te vallen, ...?

Gepost door: jaak | 11-04-10

wees maar gerust Jaak dat het een nadeel is om in elkaars buurt te wonen. De mensen rondom ons kennen ons ook, dus veel kan je niet doen. Okee je ziet elkaar wat meer , maar dat is enkel zien, niets aanraken geen kus want de buurt kent jou wel hé en er wordt toch o zo snel geroddeld...

Gepost door: Mimi | 12-04-10

Ik ben het dus ook niet (hé anne)

Gepost door: Mark | 12-04-10

Mimi, daar zit natuurlijk een logica in. Het was een beetje dat, waar ik aan dacht toen ik mijn vorige reactie aan het schrijven was.

Maar anderzijds kom ik soms totaal onverwachts bekenden tegen op plaatsen, verder dan vlakbij, waar ik mij er niet aan verwacht. Zo zou je natuurlijk ook pech kunnen hebben, dat je je veilig voelt en toch onverhoopt door iemand gezien wordt. Ook een bezoekje aan populaiere steden zoals Antwerpen, Gent, Brugge of misschien een trip naar de kust : allemaal redelijk risicovol om iemand bekend tegen te komen.

Mijn vriendin en ik zijn zo al enkele keren iemand tegen gekomen die ons kent, op plaatsen waar dat helemaal niet evident is. Wij hebben dan telkens achteraf met onszelf wat gelachen, in de stijl van : je ziet het he, als ze 'het' thuis niet zouden weten, het zou rap bekend zijn.

Nu lopen wij niet opvallend verliefd te doen op straat. Wij zouden een 'gewoon' koppel kunnen zijn. En onze omgeving weet dat wij minstens 'close friends' zijn. Of ze daar over roddelen, weten we natuurlijk niet echt, maar so what : we geven geen aanstoot en thuis weten ze wel dat we samen weg zijn. En onze vriendenkring ziet ons ook dikwijls allemaal samen (met echtgenoot/echtgenote en kinderen). Ons risico is dus bijna 'nul'.

Zo denk ik dan dat een geheime relatie met iemand die verder weg woont, misschien soms nog een groter risico op betrapping inhoudt, omdat men zich veiliger voelt dan dat men is. Je gaat dan wellicht al sneller hand in hand of omarmd rondlopen, en dan is het natuurlijk voor vreemde ogen meteen duidelijk wat er aan de hand is. Het enige echt veilige plekje is waarschijnlijk een rustig motelletje :-)

Gepost door: jaak | 12-04-10

Jaak,

dat is nu iets wat ik niet begrijp: als jullie beide partners volledig op de hoogte zijn en daar bij nog eens volledig akkoord gaan , dan is er toch helemaal geen risico?
Waarom spreek je dan van een risico dat 'bijna nul ' is?
Als jullie partners het weten, dan mag toch de hele wereld het weten?
Waarom dan nog verbergen dat je van twee vrouwen houdt? Wie denk je daarbij nog te kwetsen? Toch niet de overbuurman?

Gepost door: Suzy | 12-04-10

Ja Jaak je hebt een punt, ik heb zelf ook al ondervonden dat de wereld zeer klein is. Je (of ik toch)zal idd wel voorzichtiger zijn in doen en laten als je dicht in elkaar buurt woont. Het lijkt zeer aannemelijk dat het feit dat je ontdekt kan worden kleiner is als je ver uit elkaar woont, maar dan kom je toevallig de ene vriend of collega tegen....
Ik wil het niet meemaken.
Ook ik vraag me af wat je met bijna "nul" risico bedoeld? Heeft dit misschien toch te maken met een beetje onderlinge jaloezie tssn vrouw en vriendin? En zijn er ondertussen mensen die zich vragen gesteld hebben bij jullie situatie omdat je jou en je vriendin samen hebben gezien?

Gepost door: Mimi | 12-04-10

Allez Jaak, leg het eens uit ;-)

Gepost door: Ron | 13-04-10

Wij wonen 100 km van elkaar en ik vind dat wel een groot nadeel. Om een uurtje van elkaar te kunnen genieten, moeten wij al een ganse namiddag kunnen vrijmaken. Voor een paar uurtjes, een ganse dag. En dat op zich houdt ook al een risico in want we hebben toch elk onze verplichtingen (drukke jobs, kinderen,...)
Hand in hand durven wij niet lopen op straat maar stel dat we zelfs maar gewoon gezien worden door iemand. Wat deden wij zo ver van ons huis? Opnieuw een risico dat je niet hebt als je in je eigen buurt 'rondhangt'.
Toch houdt het ons allemaal niet tegen hoor, alleen jammer dat we elkaar daardoor niet veel kunnen zien :-(

Ik denk dat Jaak 'risico bijna nul' voor de nieuwsgierige pottenkijkers bedoelt? De thuisomgeving is op de hoogte van de situatie maar ik kan me voorstellen dat het niet zo evident is om aan alle contacten die je hebt daar een gepaste uitleg voor te geven?

Gepost door: Sheila | 13-04-10

Met een getrouwde minnaar in het buitenland, kan ik niet anders dan reageren ;-).

Ik ben zelf sinds een paar maand "alleen" dus geen probleem (meer) voor mij mocht ik hier of daar samen met mijn vriendje gezien worden. Er zijn dan wel nog steeds weinig mensen in mijn omgeving die ervan op de hoogte zijn (ook mijn familie niet), er is geen kat die gelooft dat ik echt alleen ben... mensen zijn niet dom, geloof me. Ik zou het hun ook heel graag allemaal willen vertellen en ze stellen me ook heel veel vragen, maar het is nu eenmaal niet evident je ouders/familie te vertellen dat je al je liefde wil geven (en dat al geruime tijd doet, ook toen je nog getrouwd was) aan een man die niet vrij is... het blijft dubbel. Maar dat is een andere discussie ;-).

Meestal zoek ik hem op, vooral omdat ik daar zowel privé als professioneel meer gelegenheid toe heb. Maar het is gewoonweg fantastisch als hij naar België komt en ik hem in de armen kan vliegen als hij de wagen uitstapt zonder eerst om ons heen te moeten kijken of iemand ons ziet! Hij is dan ook veel meer ontspannen en dan zie ik pas echt helemaal hoe gek hij op me is.

Als ik bij hem ben, houden we (buiten de muren van mijn hotelkamer ;-)) wel iets meer afstand maar ik merk ook dat we (hij) daar steeds nonchalanter in worden. Of je probeert wel afstand te houden, maar iedereen merkt gewoon dat je stapelverliefd bent en je krijgt op zo'n moment zelfs de opmerking dat je een mooi koppel bent. Of je valt uit je rol zoals die keer toen we heel "afstandelijk" afscheid namen (ik met mijn Belgische nummerplaat) en een aantal mannen riepen "je laat haar toch niet zomaar gaan" en hij voor de hele parking zijn liefde aan me verklaarde... gevaarlijk maar oo zo leuk ja ;-).

Het is me eerder ook al overkomen dat je, nietsvermoedend, op een luchthaven plots aangesproken wordt door een bekende (toen was ik nog niet alleen). Schrikken is dat! We kregen er toen zelfs ruzie door. Voor hem zou dat het einde betekenen want hij is niet van plan zijn vrouw en dochter voor mij te verlaten. Ik heb dan zelf meer zoiets van “als het echt moet uitkomen, dan komt het ook uit, wat je ook doet”. Als hij op dat moment voor zijn vrouw kiest en haar aangeeft dat “ik niks te betekenen heb en zij zijn alles is”, dan mag ze hem gewoon hebben!

Maar laat ons hopen dat dat niet gebeurt ;-)

Soms wenste ik ook dat hij hier gewoon om de hoek woonde, dan konden we elkaar veel vaker zien... anderzijds laat deze situatie ook toe een "ruimer" leven te leiden en mn vrienden benijden me nog steeds als ik gewoon een dagje ga "shoppen" in het buitenland... zomaar... omdat ik er graag kom ;-).

Kus x
Marie

Gepost door: Marie | 13-04-10

tis lang geleden maar vrijdag afspraak in dreamotel ,luxe arrangement, kijk er naar uit

Gepost door: boostie | 14-04-10

Aan iedereen:

ik heb beslist: ik wil geen minnares meer zijn.

Mijn minnaar is op ' huwelijksreis' met zijn vrouw voor veertien dagen want ze zijn vijventwintig jaar samen.
Ik krijg elke dag een berichtje van hem hoe leuk het wel niet is en hoe mooi alles is en hoe goed hij zich met haar amuseert.Een reis van topklasse!Ik stuur elke dag een berichtje terug: leuk voor jou, amuseer je , geniet van jullie reisje, enz...

Ter contrast; een wereld van verschil:

Mijn minnaar en ik waren vorige week vijftien jaar samen en ik heb een smsje gehad met erop: 'proficiat schat! bedankt voor de super vijftien jaar!Ik hou van je! Alleen jammer dat ik vandaag niet weg kan '

En het is waar: hij houdt erg veel van me.
Ik ben de kers op zijn taart, het zonnetje in zijn leven, zijn meisje dat altijd vrolijk is,...
en steeds weer zegt hij me dat ik elke dag zijn huwelijk red.

Maar opeens is die reden voor mij niet meer voldoende....

Deze nacht is bij mij de 'finale huilbui' begonnen en is die is nog steeds bezig, stoppen met huilen zal er de eerste dagen niet inzitten.

Mijn vraag aan jullie:
hoe stop ik mijn vijtienjarige relatie met mijn minnaar zodat het voor beide partijen dragelijk is en zo min mogelijk pijn voor beiden?


Ter info: mijn minnaar is nog niet op de hoogte, hij is immers nog op reis met zijn vrouw maar mijn besluit staat echter vast.



De week nadien is hij met haar op reis vertrokken.

Gepost door: Suzy | 15-04-10

@Suzy

Ik wens je heel veel moed en sterkte. Het is geen gemakkelijk besluit en je minnaar zal nog moeilijk doen, proberen om je terug voor hem te winnen...zowel voor jou als voor hem is/was jullie relatie een vaste waarde in jullie leven.
Afscheid nemen doet altijd pijn maar als het je meer pijn doet om minnares te zijn blijf je best bij je beslissing.

Probeer je zinnen te verzetten, vanalles te plannen zodat je iets om handen te hebt.

Ik geloof dat het enkel kan lukken met nulcontact de eerste weken, maanden, zelfs jaren. Het is een soort rouwproces waar je door moet, waar ook je minnaar door zal moeten.
Zonder pijn zal het helaas niet gaan.

Gepost door: fien | 15-04-10

@ Suzy : veel sterkte! Ik zou het niet graag meemaken, noch als minnaar, noch in jouw schoenen. Maar als je echt de knoop doorgehakt hebt, moet je door de pijn heen om aan de andere kant te geraken. Ik zou het er moeilijk mee hebben. Ik zou er, in principe, niet mee ophouden. Maar alleen jij kent jullie situatie 100% en alleen jij kan inschatten wat voor jou het beste is.

Wat betreft het risico om samen gezien te worden, dat ik in mijn situatie 'bijna' nul noem : je weet nooit wie je tegenkomt die niet op de hoogte is en achteraf raar zou kunnen reageren. Het verhaal laten doorsijpelen naar het thuisfront, dat kan ons duidelijk niet deren. Het gebeurt trouwens wel eens dat we samen gespot worden, zonder dat ze er eigenlijk thuis op de hoogte van waren dat we samen weg waren. Hooguit horen we dan eens 'ah, waren jullie op pad?' of zoiets. Meer niet. Een uitvlucht hoeven we niet.

Maar er zijn hier en daar mensen die je gewoon op een andere manier gaan bekijken als ze weten dat je nog iemand anders hebt dan je vaste partner. Als je in je omgeving nogal actief en gekend bent in het sociale leven, kan dat soms vervelend zijn. Je moet met iedereen overeen proberen te komen, ook met mensen die soms totaal andere gedachten hebben dan jezelf. Daarom lopen wij er ook niet openlijk mee te koop.

Sheila spreekt van nieuwsgierige pottenkijkers. Die zijn er inderdaad soms, misschien een beetje uit ongeloof of weet ik veel. Maar eerder nog gaat het over hier of daar een individu dat nogal snel negatief oordeelt over dingen die je doet en die zij of hij zelf niet doet. Bijvoorbeeld : ergens iets gaan drinken en in het openbaar mekaar een nogal intieme knuffel geven. Dat shockeert misschien sommige mensen. Waarbij ik dan wel moet opmerken dat je die mensen soms een tijdje later ook tegenkomt... :-)

Gepost door: jaak | 16-04-10

Ik wens je veel sterkte Suzy. het zal zoals Jaak en Fien al zeiden zeker niet gemakkelijk zijn, voor beide partijen niet. Je hebt idd perioden dat je alles beter kan relativeren te weten dat je altijd op de tweede plaats zal komen, maar soms wordt het teveel!
Veel sterkte
groetjes sindy

Gepost door: sindy | 16-04-10

15 jaar al Suzy! Hoe heb je het al zolang kunnen volhouden en nu wil je er dan plots een punt achter zetten. Ik vind het straf maar ergens kan ik het ook wel begrijpen.
Ik kan je echter niet helpen. Ik hoop alleen maar dat er nooit een dag komt waarop Sindy me komt vertellen dat het over is. Ik zou het verschrikkelijk erg vinden.
Ik houd mijn hart vast voor jouw minnaar. Die man gaat me daar nogal eens een 'patat' krijgen als hij het verneemt.
Ik leef met jullie mee.

Gepost door: Ron | 16-04-10

Oei Suzy, je zal veel sterkte kunnen gebruiken.
Maar als ik je zo lees, zal het wel de juiste beslissing zijn. Een minnaarrelatie lukt alleen als beide personen kunnen leven met het idee dat ze nooit een vaste relatie kunnen hebben met elkaar. Indien je als enigste van de twee méér wil, word je ongelukkig en als je dat jaren laat aanmodderen, maak je jezelf helemaal kapot.
Het is een pijnlijke stap maar je slaat je er wel doorheen! Zoals ze hier ook zeiden, is het beter van contact te vermijden anders geraak je weer verloren. Veel succes

Gepost door: Sheila | 16-04-10

Aansluitend bij de reactie van Sheila :

Ik geloof zelf ook dat een minnares/minnaar relatie gemakkelijker vol te houden is op langere termijn, indien beide partners (zoals ik dat noem) "in evenwicht" zijn t.o.v. elkaar. Daarmee bedoel ik : in een vergelijkbare situatie zitten.

Als de ene het thuis nog vrij goed heeft en niet weg wil, maar de andere is bijvoorbeeld alleen, dan groeien er heel dikwijls verlangens bij die single, omdat die natuurlijk na elke ontmoeting weer thuiskomt bij zichzelf, tussen haar/zijn 4 muren. Er is veel sterkte nodig om zo'n situatie vol te kunnen houden. Die sterkte komt van de liefde, maar die liefde is ook precies de factor die leidt tot het verlangen naar meer.

Als je allebei nog in een min of meer normaal gezin leeft, is de kans veel groter dat je ten opzichte van elkaar gelijkaardige verlangens (maar ook gelijkaardige grenzen) gaat ontwikkelen.

Gepost door: jaak | 16-04-10

Hoi Suzy,

Ik heb begrepen dat ook jij getrouwd bent? Ik ben nog maar een paar jaar samen met mijn vriendje, intussen zelf wel weggegaan bij mijn man, en ook ik ken die ups en downs zo goed. Het geluk en het verdriet gaan nu eenmaal hand in hand in een dergelijke situatie. Mijn vriendje is ook "gelukkig" getrouwd, en wat je schrijft over jezelf, dat zijn ook de perfecte woorden voor de rol die ik in zijn leven speel.

Ik weet één ding, en dat is dat dit moment, je minnaar die zijn "hernieuwde huwelijksreis" maakt, niet anders kan dan voor een zeer zware crisis zorgen bij je. Zeker als hij dan ook nog de "happy story" brengt over hoe goed ze het daar samen hebben. Ik denk persoonlijk niet dat dit het einde van jullie relatie hoeft of zal betekenen, maar wel dat dit jullie zal verplichten om wat jullie delen terug onder de loep te nemen. Wellicht groeien jullie hierdoor nog dichter naar elkaar toe... (dat ben ik bijna zeker...). Maar... niemand kan in jouw plaats beslissen wat en hoe, daar moet jij voor jezelf de balans in opmaken. Weegt het moois wat jullie hebben op tegen de moeilijkheden en het verdriet dat er onlosmakelijk mee verbonden is? Kan ook hij uit het verdriet dat jij nu hebt bepaalde lessen trekken? Kan hij voor je vechten en alles op alles zetten om dit gevoel bij je weg te nemen? Vele zaken zullen bepalen hoe jullie hier uit komen. Wat volgens mij het belangrijkste is, is dat jij vooral trouw blijft aan jezelf, aan je hart en je gevoel. Niemand anders kan dat voor jou bepalen.

Ik wens je heel veel sterkte, wat je ook beslist en wat de toekomst ook brengt. Ik weet alleen dat een vrouw ontzettend veel van een man moet houden om dit al 15 jaar vol te houden.

Zorg goed voor jezelf en ik wens je/jullie het allerbeste.

Kus x
Marie

Gepost door: Marie | 16-04-10

Aan allen,

bedankt voor de steun want die kan ik nu echt gebruiken!

Voor mij is het voortzetten van de relatie met mijn minnaar nu harder dan het stoppen van de relatie.

Het feit dat hij zijn vijventwintig jaar huwelijk met zijn vrouw is gaan vieren op een tropisch eiland , terwijl hij al die jaren heeft beweerd dat ik zijn huwelijk elke dag heb gered , is voor mij over de grens. Over mijn grens.

De dagelijkse smsjes: 'schatje, ik hou van jou en zit hier met de verkeerde vrouw' komen mij de strot uit!

Het scheurt mijn hart in twee smsjes te lezen als: 'schatje , wij hebben het hier super, maar met jou was het nog beter geweest!!! '

Ja ...waarom zit hij er dan niet mij mij?

Ik hou ontzettend veel van hem, maar soms is liefde alleen niet de oplossing.

Dus... mijn besluit staat vast...ik heb nog een kleine week de tijd om mezelf sterk te maken.

Ik zie enorm op tegen het moment dat hij thuiskomt en ik het hem zal 'moeten' zeggen...
De pijn die hij zal hebben zal groot zijn, dat weet ik, maar hij heeft zijn vrouw waar hij troost zal kunnen vinden, daar houd ik mij aan vast. Dat is mij troost.
Gelukkig staat hij er niet alleen voor!






Gepost door: Suzy | 16-04-10

Suzy : lees toch nog eens eerst de vorige reactie, die van Marie. Zeer wijze overdenkingen, en erg realistisch denk ik.

Veel sterkte, maar probeer altijd eerst bij wijze van spreken tot tien te tellen voor dat je definitieve beslissingen neemt. Ik zei het al : wij weten te weinig, en jij voelt momenteel misschien te veel pijn.

Misschien moet je toch nog maar eens proberen om met hem gewoon te praten over zijn manier van communiceren. Wéét hij wel dat zijn berichtjes jou pijn doen? En zo ja, wéét hij dat dan alleen maar, of BESEFT hij dat ook ten volle? Dat is namelijk niet altijd helemaal het zelfde. Of wil hij je gerust stellen dat het met hem goed gaat?

15 jaar liefde uitvegen, is echt moeilijk hoor. Ik zou het niet meteen kunnen. Het lijkt me een beetje doodgaan.

Gepost door: jaak | 17-04-10

Suzy,

Als je echt wil stoppen, kap er dan ten volle mee. Niet half/half, maar een volle, nette, stop. Laat hem ook te weten wat er verkeerd is gelopen en waar hij over de grens is gegaan. en dan : basta. Je moet aan jezelf denken....en contact blijven houden als je beiden nog van elkaar houdt is geen oplossing, dat heb ik aan de lijven ondervonden met mijn laatste vriendin. Daar komt alleen maar herrie van omdat de één of ander, de partner zal verwijten met zijn gevoelens te spelen.

Enfin, het is maar mijn visie.

Persoonlijk komt het mss nog goed voor mij : de vrouw van wie ik minnaar ben staat op het punt haar vriend te verlaten om bij mij in te trekken.... amai - wat een kamikaze-avontuur!
Kamikaze is het juiste woord want voor haar is het erop of eronder, ze heeft geen eigendom om op terug te vallen...maar haar huidige relatie loopt op de klippen omdat ik haar volledig heb betoverd ;-). We houden heel erg hard van elkaar en hebben voor 90% dezelfde visie ivm opvoeden van de kinderen en levensfilosofie, maar zal dit voldoende zijn ?
Ik denk en hoop van wel - ben positief ingesteld.
Hopelijk wacht ze niet te lang.... ik ben vol ongeduld...ik schat nog enkele weken...

sterkte suzy !

Gepost door: Brosske | 17-04-10

Ik denk toch dat het voor een man een groot verschil is tussen zijn vrouw die hem verlaat en zijn minnares die hem verlaat.

Vijtien jaar geleden , toen wij onze relatie zijn gestart, liep ons beider relaties serieus op de klippen.
De relatie met zijn vrouw was enorm slecht , zo ook de relatie met mijn man.

Wij hebben tijdens die vijtien jaar veel en super gevrijd maar ook diepe en innige gesprekken met elkaar gehad. We waren elkaars soul-maatje, vier handen op één buik, elkaar helpen door dik en dun...
En we hadden vooral super veel fun en ongelofelijk veel gelachen.

De relatie met zijn vrouw is geleidelijkaan beter en beter geworden, de relatie met mijn man slechter en slechter.
In die vijtien jaar heb ik zijn vrouw altijd verdedigd en nooit één negatief woord over haar gezegd. Ik heb mijn minnaar steeds aangespoord om goed voor zijn vrouw en kinderen te zorgen.
Als hij ruzie met haar had, wat vroeger dagelijkse kost voor hem was, hielp ik hem een oplossing te bedenken. Vb ik zei dan: koop eens een bloemetje voor haar! Praat met haar, verwen haar!


Nu, na 25 jaar, vieren ze uitgebreid hun huwelijksverjaardag, ik heb het gevoel dat ik als verweesd achterblijf.

Ben ik te jaloers?
Waarschijnlijk wel.

Ik besef nu pas waar ik fout was: ik gaf hem te veel aandacht ten koste van mijn eigen relatie , hij was het centrum van mijn universum , de man der mannen , dit is de fout die vele minnaressen maken, een fout die ze jarenlang later moeten bekopen.

Na vijventwintig jaar heeft hij het eindelijk goed ( maar rustig) bij zijn vrouw en is hij gelukkig in zijn huwelijk.

Hoog tijd voor mij om een stapje achteruit te zetten, mijn wonden te likken en mijn leven met een positieve en hernieuwde blik verder te zetten.

'Als er een deur achter je sluit, opent zich voor je een venster!'



Gepost door: Suzy | 18-04-10

De commentaren zijn gesloten.