10-05-10

Kiezen voor elkaar?

"Waarom kiezen jullie niet gewoon voor elkaar?"

Een heel eenvoudige vraag die door sommigen van jullie hier al is gesteld geweest en die anderen wellicht al gedacht hebben. Inderdaad, het is een simpele vraag maar het antwoord is ó zo gecompliceerd! Je kan het een beetje vergelijken met de vraag van een buitenlander aan een belg: "Waarom splitsen jullie niet gewoon BHV?" of "Waarom splitsen jullie niet gewoon België?" Net zoals deze vragen niet in vijf of tien regels kunnen beantwoord worden, zo kan ik ook niet "Waarom kiezen jij en Sindy niet gewoon voor elkaar?" op een eenvoudige en voor iedereen verstaanbare manier beantwoorden. Hoe dikwijls zouden Sindy en ik al niet alle voor- en nadelen naast mekaar gezet hebben. Hoe dikwijls zouden we al niet al hetgene wat we er bij te winnen hebben, afgewogen hebben tegen al hetgene wat we erbij te verliezen hebben. 'Het verhaal' is zo complex dat ik, in hetgeen volgt, enkel wat bedenkingen kan geven.

Wat mij betreft, zijn er vier mogelijkheden. Eén: We maken geen keuze en doen verder zoals we bezig zijn. Twee: We worden vroeg of laat betrapt. Drie: We kiezen voor elkaar. Vier: We kiezen voor onze partners en stoppen onze affaire.

De laatste optie is voor mij uitgesloten. Moesten wij een pure seksrelatie hebben dan behoorde dit wel tot de mogelijkheden maar ik zie Sindy ondertussen te graag om zomaar een eind te maken aan hetgeen wij hebben.

De eerste optie is natuurlijk de gemakkelijkste. Er moet niet echt een keuze gemaakt worden en we verliezen er niets bij. Het is niet gemakkelijk en heel dikwijls frustrerend om een dubbel leven te leiden maar al bij al voel ik me daar goed en gelukkig bij.

De 2de mogelijkheid dat we vroeg of laat betrapt worden, is iets waar ik niet zelf voor kies maar het zou een definitieve keuze misschien wel gemakkelijker kunnen maken. Als mijn vrouw me voor de keuze stelt, zij of Sindy, dan moet ik wel kiezen. Ik denk echter dat de kans reëel is dat Els het uiteindelijk wel zou dulden dat er een tweede vrouw is en blijft in mijn leven. Misschien dat ik op deze manier wel het liefst zou verder leven en ik denk dat ook Sindy het liefst zou hebben dat onze beide partners op de hoogte zouden zijn van onze relatie en het zouden accepteren.

En dan is er nog de derde mogelijkheid: we kiezen "gewoon" voor elkaar met alle gevolgen vandien. Mochten Sindy en ik twee naïeve ongeschoolde en onbezonnen mensen zijn die meer met hun hart denken dan met hun verstand, dan zou deze keuze misschien sneller gemaakt zijn. Maar we zijn allebei intelligent en niet naïef; we doen geen onbezonnen dingen en denken steeds heel goed na voor we iets ondernemen. Zijn we te materialistisch ingesteld? Hebben we schrik om teveel materiële zaken te verliezen? Vroeger was rijkdom en geld heel belangrijk voor mij maar naarmate ik ouder werd, werden materiële zaken steeds minder belangrijk. Ik zou niet in een hutje op een strand willen wonen met Sindy maar ik hoef ook zeker geen sjieke villa. Ik zou met veel minder tevreden kunnen zijn dan nu het geval is, daar ben ik zeker van. Maar het feit blijft echter dat zowel Sindy als ikzelf het eigenlijk zeer goed hebben thuis. De relatie tussen Sindy en Erik is niet zo goed als die tussen Els en mij maar al bij al leiden we beiden een aangenaam en rustig leventje met onze partners en onze kinderen.

Misschien zijn het de kinderen wel die deze keuze het allermoeilijkst maken. Mijn kinderen zijn bijna uit het huis maar bij Sindy gaat dat nog wel een tijdje duren. De relatie tussen Els en ik en onze kinderen is zó rimpelloos en harmonieus. We zijn zó trots op hen en op wat ze tot hiertoe gepresteerd en bereikt hebben. Hoe zouden zij reageren als ze het weten van hun papa? En erger nog, hoe gaan ze reageren als hun papa kiest voor een andere vrouw? Ik mag er niet aan denken. Hoe gaan de kinderen van Sindy reageren als hun mama kiest voor een andere man? Voor haar als moeder moet dit nog delicater liggen dan bij mij. En hoe gaan haar kinderen zich gedragen ten opzichte van mij?

En dan is er de familie. Ik heb eigenlijk nooit problemen gehad met mijn familie, niet met mijn eigen ouders en ook niet met mijn schoonouders. Bovendien komen mijn ouders heel goed overeen met mijn vrouw. Bij Sindy ligt het iets moeilijker, zij is niet zo opgezet met haar schoonouders en heeft af en toe wel eens problemen met haar vader en haar moeder. Hoe gaan al die mensen reageren als ze het te weten komen van hun 'brave' zoon en schoonzoon en hun stille en lieve dochter en schoondochter? 

Iets wat bij mij ook meespeelt in het maken van een keuze is dat mensen veranderen. Eens er knopen zijn doorgehakt, kan je nog moeilijk terug. Het is niet omdat je nú over iets of iemand zo denkt, dat dat zo binnen vijf jaar nog zal zijn. Ik zie het niet direkt gebeuren dat de liefde tussen Sindy en mij uitgeblust geraakt maar stel dat het toch zo is, wat dan? Stel dat ik verliefd word op een beeldschone vrouw, ga ik eraan kunnen weerstaan? Of omgekeerd, stel dat Sindy mij laat zitten na zoveel jaar, waar sta ik dan? Dan zou ik letterlijk alles kwijt kunnen zijn.   

Gewoon voor elkaar kiezen, dat gaat niet, dat is een illusie, er staat teveel op het spel, er is teveel te verliezen. We hebben het te goed en te gemakkelijk thuis en we zijn allebei niet goed in knopen doorhakken. We zijn te gemakzuchtig en te egoïstisch. We hebben het lef niet om ingrijpende beslissingen te nemen. Misschien zijn we zelfs te laf. Net zoals onze politici dat zo goed kunnen, schuiven we het probleem dan maar voor ons uit en hopen we dat het ooit gemakkelijker zal worden om een keuze te kunnen maken.

Commentaren

En stel dat optie 2 doorgaat, dat jullie betrapt worden maar jullie partners aanvaarden géén dubbele relatie en stellen jullie dus voor een definitieve keuze. Voor wie zouden jullie dan kiezen?
Ik stel mezelf ook soms die vraag. Wij zijn er vrij zeker van dat onze partners geen 2de partner zouden dulden.

Gepost door: Sheila | 10-05-10

Hey Sheila,
moeilijke vraag:) Nee verkeerd uitgedrukt eigenlijk. Ik zou kiezen voor Ron, maar ja dan is het natuurlijk de vraag of hij ook voor mij zou kiezen? ? ?
Want stel nu ik word betrapt ....dan betekent dit niet dat alles bij hem ook zou uitkomen hé.
Aan de ene kant zou ik hem zeker niet onder druk willen zetten om dan toch voor mij te kiezen maar ik zou het dan verdomd moeilijk hebben om steeds op hem te moeten wachten moest ik alleen wonen en hij niet.

Gepost door: sindy | 10-05-10

[b]Als mijn vrouw me voor de keuze stelt, zij of Sindy, dan moet ik wel kiezen. Ik denk echter dat de kans reëel is dat Els het uiteindelijk wel zou dulden dat er een tweede vrouw is en blijft in mijn leven. Misschien dat ik op deze manier wel het liefst zou verder leven en ik denk dat ook Sindy het liefst zou hebben dat onze beide partners op de hoogte zouden zijn van onze relatie en het zouden accepteren.[/b]
Ik kan alleen maar beamen dat dit de meest ideale optie zou zijn. Het is alleen niet zo zeker dat beide thuiskampen voor die optie zouden kiezen.
Kiezen is op zichzelf altijd moeilijk. Het is zoals winnen. Om te kunnen winnen moet er iemand anders verliezen. Als je gaat kiezen, maak je de ene liefde (of wat er nog van over is bij sommigen) kapot voor een nieuwe liefde. er hoort dus altijd pijn bij de vreugde. De keuze voor een dubbele relatie vermijdt die pijn, indien ze tot de mogelijkheden behoort. Jullie zitten nu wel in de gemakkelijkste situatie voor een dubbele relatie : je hebt ALLEBEI nog een aanvaarbare thuisrelatie. Als een van beiden allen zit en de ander zit knusjes thuis, dan is het inderdaad moeilijker.

Dit is een probleem dat altijd zal blijven bestaan, zolang mensen relaties aangaan en zolang ze niet 100% monogaam worden (en geloof me : dat gebeurt echt nooit hoor). Ik heb alle begrip voor de 'keuze om niet te kiezen' die Sindy en Ron hier verdedigen.

Gepost door: jaak | 10-05-10

Sheila,
Ik hoop dat het zo niet zal verlopen maar als ze me toch voor de keuze stelt, ga ik er om te beginnen als aan doen om ze van gedacht te doen veranderen en als dát nog niet lukt ... ja, dan moet ik toegeven dat ik het nú echt nog niet weet voor wie ik ga kiezen. Ik denk dat de 'impact' van het moment dan heel bepalend gaat zijn voor hoe ik ga reageren en die 'impact' kan ik nu moeilijk inschatten.

Gepost door: Ron | 11-05-10

Ik kan de keuze om niet te kiezen wel begrijpen en ik begrijp ook dat Ron nu niet kan zeggen voor wie het hij gaat kiezen, dat het moment bepalend is...
Alleen Sindy weet het nu wel wat haar keuze dan zal zijn en dat maakt het voor haar op sommige momenten verdomd lastig denk ik...
Ik ben er bijna zeker van dat mijn minnaar voor zijn vrouw zal kiezen. Ik ben er nu nog niet klaar voor maar ooit zal ik mijn minnaar zeggen dat ik niet meer kan, dat het mij te pijn doet, onze relatie...nu is de verliefdheid nog te groot...kan 5 jaar duren heb ik ergens gelezen...

Gepost door: fien | 11-05-10

Tja, als ne mens voor een keuze wordt gesteld is het altijd moeilijk.....maar idd de impact van het moment en de omstandigheden zullen hierbij doorslaggevend zijn. Desalniettemin zal er iemand wel bij varen en iemand zwaar gekwetst worden. Op dat moment zal het lot en het pad dat voor iedereen gespreid werd bij zijn geboorte wel een handje meehelpen.......

Gepost door: honeyponey | 11-05-10

Sindy ; Het is verschrikkellijk om te wachten op de ander... Ik heb het ondertussen meegemaakt.
Het is HEEEL moeilijk en lastig !

Gepost door: Brosske | 11-05-10

Ik vind het momenteel ook verschrikkelijk :-(
In het begin dat we mekaar kenden hadden wij afgesproken dat we allebei nooit ons gezin zouden opgeven, dat mocht en dat zou niet gebeuren. We zouden geen andere mensen kwetsen, vooral onze kinderen niet. En als het té intens zou worden tussen ons, zouden we weer meer afstand nemen van elkaar om ons huidig leven niet in gevaar te brengen. En zo doen we dat nu al 3 jaar: voortdurend naar elkaar toegroeien maar als we onbewust weer té dicht komen... weer afstand nemen van elkaar. Want we mogen niet te dicht komen, dat geeft problemen. En dat herhaalt zich voortdurend. Op sommige momenten is dit pure zelfmasochisme. Wij proberen ook veel te rationeel te denken en te handelen, het juiste te doen, nooit iets onbezonnen te doen of onomkeerbare drastische knopen door te hakken. Ik herken veel in dit laatste stukje van jullie blog. Maar kan dat zo blijven duren?

Gepost door: Sheila | 11-05-10

Ik weet het echt zelf niet Sheila, heb het er ook hoe langer hoe moeilijker mee.
Het ene moment zou ik er alles aan doen om hem maar eventjes te zien, ook soms risiko's te nemen....maar nadien denk ik dan waar ben ik godsnaam mee bezig!

Gepost door: sindy | 11-05-10

sindy, hoe ver gaan die risico's dan?
Ik neem ook vaak veel meer risico's dan hem.....en hij is zo bang om herkend te worden of op de één of andere manier door de mand te vallen.......

Gepost door: honeyponey | 12-05-10

ron, neem jij ook soms risico's of is alles berekend en beredeneerd.
Ik heb het gevoel dat de mannen rationeler denken en vaak "angstiger" zijn om toch maar niet herkend te worden......

Gepost door: honeyponey | 12-05-10

Honeyponey, (amai wat een nickname ;-))

Ik ben inderdaad een heel rationeel iemand en de risico's die ik neem zijn meestal klein en berekend.

Gepost door: Ron | 12-05-10

l eau pure , fantastische ervaring

Gepost door: boostie | 13-05-10

ja hé ron...mooie naam hé!! ooit heeft iemand me zo genoemd en dat vond ik toen zeer charmerend!

Gepost door: honeyponey | 15-05-10

heb een super super super leuke avond en nacht gehad met mijn schatje.......en ja heel veeel risico's genomen. Hij is smoorverliefd op mij en heeft me dat wel 1000 keer gezegd. wat moet ik nu doen mensen.....ik ben ook smoor op hem.

Gepost door: honeyponey | 15-05-10

Honeyponey : Wat je nu moet doen? Genieten! Gewoon genieten :-)

Gepost door: jaak | 15-05-10

Zal ik doen Jaak.
Nu @ron en sindy: hoe kunnen jullie dat 4 of is het al 5 jaar uithouden zonder dat jullie partners daar ooit één of ander vermoeden van krijgen......
wat ik ook niet begrijp is dat ron zegt op een gegeven ogenblik "Stel dat ik verliefd word op een beeldschone vrouw" Is Sindy dan geen beeldschone vrouw voor jou??
Je zegt ook we kunnen niet voor elkaar kiezen.....ik denk dat jullie 4 jaar geleden al voor elkaar hebben gekozen. En ja het is idd gemakkelijk om geen knopen door te hakken. Maar ik ken 3 koppels in onze kennissenkring die na 3/4 jaar aarzelen de knoop hebben doorgehakt en nog geenseconde spijt hebben gehad omdat ze uiteraard na een jaar vol aanpassingen en financiele inperkingen nu 1000 keer gelukkiger zijn.
Is dat niet wat telt! GELUKKIG zijn.

Gepost door: honeyponey | 16-05-10

Trouwens......ik denk dat ik ook een knoop zal doorhakken. Niet om met mijn vriend te gaan samenwonen, want hij zegt ook ik zal mijn vrouw nooit verlaten. Alhoewel....Maar gewoon omdat ik NIET gelukkig ben en ik het hoe langer hoe meer niet meer zie zitten om verder samen te leven met mijn man. Sindy als ik het goed begrepen heb, ben jij ook niet zo gelukkig in jouw huwelijk hé. Hoe hou jij dat uit?

Gepost door: honeyponey | 16-05-10

De commentaren zijn gesloten.