07-06-10

De 1ste wandeling van het jaar.

"Hier is dat T-shirtje van Erik sè" zei Sindy glimlachend terwijl ze me in haar auto een plastiek zakje overhandigde. "Heb je dat echt bij?" vroeg ik haar verbaasd. "Doe het maar aan" vervolgde ze. Met het portier geopend deed ik mijn T-shirt uit, stopte het in dat zakje en liet ik vervolgens dat van Erik over mijn naakte bovenlijf glijden. "Het past!" Thuis had ik me al afgevraagd of het wel zou passen maar ik had Erik al naakt gezien; hij is magerder dan ik dus ik was er vrij gerust in. Het paste perfect. Toch wel even een raar gevoel, in een T-shirt van Sindy's man rondlopen.

Het was prachtig weer die dag. Lekker warm, geen wolkje aan de hemel en een staalblauwe lucht. We waren hier beiden nog nooit geweest. Het was een soort park dat ik toevallig ontdekt had op het internet. Ik vreesde voor drukte, zeker met dit weer maar niets daarvan. Toen we aan onze wandeling begonnen, viel me onmiddellijk de rust op die het domein uitstraalde. Hier en daar was een enkele wandelaar of zonnebader te zien maar er was vooral veel groen: uitgestrekte grasweiden, waterplassen en loofbomen en overal gezellige wandelpaadjes die ertussen liepen. Sindy en ik hebben al verscheidene keren op plaatsen in de natuur geweest waar het lastig en riskant was om even stiekem te vrijen maar hier had ik direkt het gevoel dat het wel zou lukken.

Hand in hand en soms arm in arm volgden we een paadje dat veelbelovend naar de rand van een vijver slingerde die volledig omzoomd was door een strook kleine dicht op elkaar staande loofboompjes. Al snel vonden we een plekje waar niemand ons kon zien; dat dacht ik toch. Een staande omhelsing en een passionele tongzoen volgden. Zonder dat ik iets vroeg, ritste Sindy mijn gulp open en trok ze mijn reeds gezwollen lid uit mijn onderbroek. Ze keek nog even rond om te zien of er echt wel niemand in de geburen was, bukte zich dan en nam vervolgens zonder dralen mijn eikel tussen haar lippen. Ik ken ze nu al zolang, mijn schatje, maar toch kan ik het maar niet gewoon worden dat ze zulke fantastische dingen doet. Hoe vaak heb ik vroeger niet hevig verlangd naar zulk een spontaan vrijpartijtje als ik met mijn lief, die nadien mijn 'vrouw' werd, aan het wandelen was. Hoeveel ontelbare keren heb ik niet vergeefs gehoopt dat Els me eens vastpakte en me intiem kuste wanneer we helemaal alleen waren in de vrije natuur. Ze hoefde me zelfs niet te pijpen. Ik was toen met veel minder kontent geweest. En nu, met Sindy, is het de vanzelfsprekendheid zelve. Het wordt me allemaal aangeboden op een presenteerblaadje. Wat een wereld van verschil!

Eerst likte ze wat aan het topje van mijn ondertussen keiharde knobbel maar al gauw zoog ze hem dieper in haar mond. Terwijl ze mijn paal met haar kleine handje verder aftrok en ondertussen met haar mond mijn eikel likkend en zuigend berwerkte, realiseerde ik me tenvolle de mooie en keiharde werkelijkheid van het moment. Nee, dit was geen droom, dit was echt. Als ik me niet vergis, was dit de eerste keer dat ik rechtstaand gepijpt werd in volle natuur. Gelijkaardige beelden  van andere koppels die ik op filmpjes op het internet had gezien, flitsten door mijn hoofd. Tot voor enige tijd waren zulke beelden slechts wilde fantasieën voor mij. Nu stond ik hier zelf zo met mijn penis in de mond van een vrouw die ik bovendien graag zie en die het zelf leuk vindt en het vol overgave doet! Moest ik het tegen Els vertellen, ze zou er geen bal van geloven. 

Sindy weet de laatste tijd als geen ander hoe ze me snel naar een orgasme kan leiden. Het duurde dan ook niet lang voor ik mijn hoogtepunt voelde naderen. Maar ik wou eigenlijk nog niet klaarkomen. We waren hier nog maar pas en ik weet hoe ik me meestal voel na een orgasme. Ik wou eerst Sindy doen genieten. "Stop schat!" fluisterde ik net vóór het 'point of no return' en ik trok snel mijn broek terug over mijn stijve piemel. "Ik kwam bijna klaar maar wil nog niet," zei ik al glimlachend, "ik zou graag eerst jouw kutje verwennen." ...

Commentaren

Lang heb je niet moeten wachten hè honeyponey ;-)

Gepost door: Ron | 07-06-10

idd Jaak, omdat ieder verhaal die hier wordt gepubliceerd echt is gebeurd kan het pas worden geschreven als we het hebben meegemaakt hé.....
En daar we elkaar ook niet iedere week kunnen zien gebeurt het wel eens dat een nieuw avontuurtje op zich laat wachten.

Gepost door: sindy | 07-06-10

Wauw..;wat een mooie belevenis! Ik (en mijn schatje) kennen soortgelijke ervaringen....spannend om het op een openbare plaats te doen...spannend om toch maar niet begluurt og gesnapt te worden...;en spannend door het moment zelf. Dus ja herkenbaar.
Sindy, wat ben jij een hete meid zeg!
Enne Ron, hoe voel jij je na een orgasme?????

Gepost door: honeyponey | 07-06-10

Ik heb iemand anders leren kennen , iemand met een iets andere visie op sexueel gebied, iemand die beter mss niet beter bij mij past maar iemand met wie ik kan praten over alles , ook over zijn wensen en dromen op sex gebied, die anders zijn dan , maar ook aanleunen bij mijn ideeen over sex , het is anders wat ik met hem heb dan een minnaar / minnaresrelatie, die gaat om expirementeren en nieuwe dingen ontdekken , een stap verder gaan dan gewone sex en zien hoe ver je hier in kunt gaan , bah zullen sommige denken maar trek mij hier lekker niks van aan. En dat expirimenteren kan verschillende kanten opgaan , zoiets als parenclub , meerdere partners , rollenspel , kinky lingerie (lak:leder),lichte sm , ben het ook nog maar aan het ontdekken , allemaal nieuw, en dit met wederzijds respect en last but not least , waar het voor mij allemaal omgaat is dat ik mijn gevoelens onder controle heb , wil niet meer afhankelijk voelen van een persoon , een persoon waar je zo naar hunkert dat het pijn doet , waar je bij wil zijn , we kennen het allemaal , ik wil dat ni meer , ik voel me hier goed bij , er gebeuren geen extreme dingen , stop is stop , ben altijd al open_minded geweest over sex. Maar altijd die verdomde gevoelens die erbij komen kijken he.
Ja natuurlijk zijn er mensen die denken ,waar is die mee bezig , gek aan het worden , neen ik vole me hier goed bij en heb de de controle , en wat jullie en de rest denken en vinden doet me ni veel , dit meisje is haar hart ligt nog ergens anders maar heeft plaatsgemaakt voo iets anders wat dat zalik in de toekomst ontdekken

ha ben ik blij dat ik even mijn hartje kon luchten en laat alle reacties maar komen

groetjes iedereen en geniet

Gepost door: boostie | 08-06-10

Boostie, zoiets zou niets voor mij zijn maar ik geef je wel gelijk. Het zijn die verdomde gevoelens die alles om zeep helpen!

Gepost door: Sheila | 08-06-10

Zal hier ook nooit niemand veroordelen hoor maar zou het zelf niet kunnen.
Al een geluk dat we allemaal verschillend zijn hé anders zag de wereld er maar saai uit!
Amuseer je maar nog!

Gepost door: sindy | 08-06-10

Boostie en Sheila :

Ik geloof er stellig in dat we niemand mogen nakijken omwille van wat zij of hij doet. Wat raar is in onze ogen, zal er heel anders uitzien als het met iemand anders haar/zijn ogen bekeken wordt.

Persoonlijk is het experimenteren zoals Boostie hier beschrijft echter iets wat mij absoluut niet aantrekt. Het uitschakelen van gevoelens zou bij mij de ziel en de drijfveer van een relatie wegnemen.

Ik denk, Sheila, dat de uitspraak over gevoelens die alles om zeep helpen, gebaseerd is op eigen negatieve ervaringen met op gevoelens gerichte relaties. Of misschien nog eerder : gebaseerd op de gevolgen van het krijgen van gevoelens. Vergeet echter niet, dat ook bij experimentele seks, zonder gevoelens, even goed een keerpunt in de beleving kan optreden, waarbij je ontdekt dat 'dit het toch ook niet is'. M.a.w. : het kan ook hier fout lopen in de perceptie, en een wrange nasmaak achterlaten. Ik denk ook : als jouw partner het niet zou kunnen verwerken dat je nog voor iemand anders gevoelens zou hebben ontwikkeld, dan zal zij/hij wellicht ook niet zo happy zijn als je zou komen vertellen dat je zonder gevoelens stoeit en experimenteert met een een sekspartner. Beide soorten 'zijsprongetjes' zullen dus geheim moeten blijven in de meeste gevallen.

Wie een tijd gelukkig is met een bepaalde vorm van relatie, moet er van genieten. Dat geldt voor elke relatie. Want rondom mij heb ik de afgelopen jaren al relaties zien stuk gaan tussen mensen waarvan je dacht dat het nooit stuk kon gaan, zoals die elkaar liefhadden. Elke relatie is risicodragend op termijn. Goeie seks is goede lijm, maar ook diepe gevoelens zijn een sterk bindmiddel.

Er kruisen hier twee trekkingen elkaars pad : enerzijds de mensen die heel verliefd zijn, hun hart volgen, hunkeren naar elkaar en vanuit die gevoelens ook seks hebben met elkaar en, anderzijds, de mensen die nood hebben aan seksueel genot, grenzen willen verleggen, al dan niet (maar meestal toch wel) omdat er thuis geen ruimte is voor dit soort belevingen.

Deze tweede soort zuiver seksueel geïnspireerde relaties is in hoofdzaak een kwestie van het zoeken van open minded partners die in dezelfde richting willen denken. Hun persoonlijkheid speelt daar minder een rol in, omdat er niet primaair op gevoelens gemikt wordt.

Zelf vind ik, dat je voor een sekspartner niet zo maar de term 'minnaar' mag gebruiken. Misschien sta ik daar wat alleen in? Reacties welkom! Seks speelt zeer zeker een rol, ook in een liefdesaffaire natuurlijk. Maar toch maak ik persoonlijk een onderscheid tussen "heerlijke seks met iemand waarvan je zielsveel houdt", en "iemand waarmee je spannende seks hebt best leuk vinden". Jullie begrijpen wel wat ik bedoel :-)

In welk hokje ikzelf zit, weet hier ondertussen iedereen. Voor mij zijn de gevoelens dus zeker niet de spelbreker, maar wel de kern van de hele zaak. De reden waarom, zoals Sheila zegt, gevoelens de zaak om zeep kunnen helpen, is heel simpel : onze opvoeding en onze cultuur indoctrineert ons met monogame relaties, en de meeste mensen krijgen gedurende hun leven gevoelens voor meer dan één persoon. Of we dat nu romantisch vinden of niet : het IS gewoon zo.

En die gevoelens worden dan als vijandig ervaren, omdat mensen een bestaande relatie niet willen stuk maken. De nieuwe gevoelens moeten dan maar stiekem beleefd worden, en dat is tegennatuurlijk. Een mens wil immers elke nieuwe liefde 'tonen' aan de omgeving, en in het geval van een verborgen relatie kan dit niet. Frustraties alom dus. Terwijl dit eigenlijk puur menselijk is. Kijk naar kinderen (zij denken nog niet na over hoe ze zich outen) : het nieuwe stuk speelgoed krijgt alle aandacht en wordt aan iedereen getoond, maar dat wil niet zeggen dat ze het oude speelgoed daarom steeds zomaar weggooien. Een ietwat rare vergelijking (en elke vergelijking klopt maar ten dele), maar misschien een doordenkertje als we over relaties en polyamore toestanden mijmeren.

Gepost door: jaak | 08-06-10

Als je wederzijdse gevoelens voor een ander hebt en de maatschappij en omgeving aanvaarden dit niet en je wil je huidige relatie ook niet opgeven, dan is dit heel frustrerend. Je wil zoveel bij die persoon zijn en dat gaat niet, vooral in ons geval niet. In het geval van Boostie, als het enkel om seks draait, zal je niet constant met die persoon in je gedachten zitten en hunker je niet constant naar zijn aanwezigheid. Eens thuisgekomen na het spannend avontuurtje, gaat het leven gewoon voort en kan je die gedachten gemakkelijk omschakelen. Deze seksrelatie moet even stiekem gebeuren maar de tijd dat je mekaar niet ziet, zal niet zo frustrerend zijn.
En ik noem dit, net als Jaak, ook geen 'minnaar' maar eerder een 'seksvriend, seksbuddy,...'
Ik heb het hier al eerder gezegd dat ik denk dat een relatie van 'minnaar-minnares' enkel op lange termijn vol te houden is als het in zo'n situatie zoals bij Jaak voorkomt.
Ofwel zoals bij Boostie, daar stopt men met de relatie als men er geen zin meer in heeft, zonder hartpijn. Maar dat is dan weer niets voor mij, seks zonder meer, daar haal ik te weinig voldoening uit.
Dus... als men gevoelens voor een ander begint te krijgen, bezint eer ge begint, denk ik nu...

Gepost door: Sheila | 08-06-10

[b]als men gevoelens voor een ander begint te krijgen, bezint eer ge begint, denk ik nu...[b]
Tja... Je hebt gelijk Sheila. Maar het probleem is meestal dat je pas begint te bezinnen als het al begonnen is zeker... Je kunt moeilijk eerst nadenken en dan beslissen om gevoelens te krijgen. En bezinnen over 'voortgaan' of 'niet voortgaan' als de gevoelens de kop opsteken, dat is o zo moeilijk, want die gevoelens ZIJN er dan al. En die voelen zo goed aan.

Gepost door: jaak | 08-06-10

begrijp me ni verkeerd , sex tussen twee mensen die elkaar graag zien is het mooiste wat er is , maar heb de laatste jaren de pijn ervaren die het met zich meebrengt , de frustratie, het gemis , de onzekerheid die steeds maar de kop op steekt , het in gedachten verzonken zijn , van hoe zou het zijn .... ik wil dit niet meer .
Mijn fuckbuddy is een knappe vent , amai , die weet waar hij mee bezig , die eerlijk alles zegt ,over zijn doen en laten ,en ja ik voel iets voor hem maar wat , ikwil me alleen niet meer mee laten slepen , het kan zijn dat dit iets is van enkele weken mss maanden , ik zie wel , alleen probeer ik me te focussen op momenten samen en genieten van de sex ,want die is top , hij geeft een boost die anders voelt dan bij flip , flip was mijn minnaar , mijn geliefde mijn alles , maar is nu een afgelopen hoofdstuk waar ik met heel warme gevoelens aan terug denk , een speciaal iemand die ik altijd graag zal zien.
maar wil geen pijn meer , mijn gezondheid leed eronder , mijn gemoedstoestand veranderde met een depressie tot gevolg , maar je kan het niet uitleggen he. En van deze man krijg ik meer terug

Gepost door: boostie | 08-06-10

VERVOLG dan sex , hij praat met me , over hoe en wat allemaal , zit ik in de knoop met mezelf praat hij met me , wij gaan met elkaar om al hele goede vrienden , dingen die inmijn hoofd malen kanik tegen hem zeggen , zelfs meest genante dingen , kriebels in mijn buik maar geen verliefde kriebels , genotskriebels die ik maar al te graag voel

xx

Gepost door: boostie | 08-06-10

Jaak,

stuur me de rekening maar op hé ;-)

Gepost door: Ron | 09-06-10

honeyponey,

Hoe ik me voel na een orgasme?
Bevredigd, voldaan, leeg, moe, EN ... meestal geen goesting meer om te vrijen ;-)

Gepost door: Ron | 09-06-10

...en dat na één orgasme

Gepost door: honeyponey | 09-06-10

Een goede minnares kan ervoor zorgen dat haar minnaar geen 2de orgasme nodig heeft om 'bevredigd' te zijn en 'tevreden' is met één orgasme ;-)
En niet alle mannen zijn zulke 'hete' schepsels zoals veel vrouwen hier hé! ;-)

Gepost door: Ron | 09-06-10

Honeyponey :
Eén orgasme, dat moet je voorzichtig interpreteren he.
Een orgasme is als een boek. Je hebt er dikke en dunne, oppervlakkige en diepgravende. Lees één serieus werk, en je bent meer uitgeput dan van 10 keer de Flair te lezen he (lol) :-)

Gepost door: jaak | 09-06-10

Ron : Je hebt gelijk. Als je uit een restaurant komt, en je zou al direct opnieuw kunnen gaan eten, dan was het restaurantje niet optimaal he. Trouwens, een orgasme = klaarkomen. Het woord zegt het zelf : klaar. :-)

Gepost door: jaak | 09-06-10

[b]EN ... meestal geen goesting meer om te vrijen ;-)[/b]
Hier verschillen we misschien wél van mening : wij blijven na een orgasme meestal nog voort knuffelen. Ik kan niet meteen stoppen. Misschien is 'knuffelen' iets anders dan 'vrijen' ; dat hangt van de interpretatie van het woord 'vrijen' af he.

Gepost door: jaak | 09-06-10

mss een héél klein bemerkingetje: 't hoeft niet je minnares te zijn hé ron die je een alles-gevend superheerlijk orgasme kan bezorgen, dat kan evenwel je vrouw zijn.
ok daarvoor zit ik hier dan wel niet op de juiste site; ik wou het gewoon even 'kwijt'...

knuffelen na een orgasme vind ik ook heel erg lekker: zachtjes teder en intens strelen, zoete zoentjes geven over gans zijn lijf, vingertoppen-massage... uitsoezen! zalig! en ofwel steken we een tandje bij en genieten we er nog eens van ofwel vallen we samen in slaap...

Gepost door: charlotte | 09-06-10

Wij kunnen ook heerlijk nagenieten na het klaarkomen hoor:)Meestal een heerlijke gezichtsmassage, lieve woordjes, gewoon in elkaars armen liggen en genieten van zijn lichaamswarmte.........
Meestal ben ik wel de eerste die terug actief word:)na het bijna indommelen.

Gepost door: sindy | 09-06-10

Jaak,

Misschien is 'knuffelen' iets anders dan 'vrijen', schrijf je.

Oké ik zal het anders verwoorden:

EN ... meestal geen goesting meer voor meer seks

Is dat beter? ;-)

Gepost door: Ron | 09-06-10

Charlotte,

Ik kan inderdaad bij mijn vrouw ook een heel intens orgasme beleven maar daar zorg ik dan wel meestal zelf voor.

P.S. Waarom zou je hier op de verkeerde site zitten?

Gepost door: Ron | 09-06-10

Ik heb al een tijdje niets meer gepost, maar ik blijf wel zo goed als dagelijks meelezen hoor! Sindy en Ron, altijd spannend en herkenbaar jullie verhalen... en Jaak, je bent echt the best... Genieten? Jaaa! De relatie met mijn minnaar is echt fantastisch, al zien we elkaar nog steeds erg weinig. Voor mij is de rust teruggekeerd nu ik “alleen” ben en het leven vol leugens en geheimen achter me heb kunnen laten. Alhoewel, rust? Tja, niet altijd hoor... ik blijf hem enorm veel missen, zeker als je leuke of soms zelfs minder leuke dingen wilt delen en dat op dat moment niet kan. Ik zie daarbij ook heel erg op tegen de komende vakantieperiode... Gelukkig laten de moderne technologieën ons op dit moment wel toe om dagelijks contact te hebben. Nu we het “pingen” en “skypen” hebben gevonden zijn we niet meer te stoppen! En allemaal gratis via wifi, niet onbelangrijk als je met zware internationale telefoonrekeningen wordt geconfronteerd ;-). Vorig weekend is hij voor het eerst in twee jaar een nachtje bij me thuis komen logeren... pffff... de flair hebben we niet gelezen hoor Jaak, eerder n hele bibliotheek vol dikke boeken!! Daarbij kwam ook nog het heerlijke weer, lekker eten, gezellig keuvelen en het voelde echt als vakantie! Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat je moet vertrouwen in de liefde die je voor elkaar voelt, ongeacht de praktische beperkingen die je moet trotseren als gevolg van keuzes die één of beide partners maken. Niet altijd gemakkelijk, maar wel de moeite waard!

Enne... blijf vooral schrijven allemaal! Ik geniet ook daar van ;-)

Kus x
Marie

Gepost door: Marie | 09-06-10

ik bedoelde gewoon dat hier de minnaarsbelevenissen geschreven worden en niet de echtelijke. wou zeggen dat een vrouw haar (eigen) man dat ook, natuurlijk in een goeie relatie of in het geval van jaak, kan bezorgen. maw dat dat niet enkel voor minnaars weggelegd is...

Gepost door: charlotte | 09-06-10

Sindy, Charlotte.. Zeg dames, jullie kunnen een mens serieus goesting doen krijgen door jullie schrijfsels over dat knuffelen hoor (lol) Om het nog maar eens met een vergelijking te zeggen : lezen over jullie knuffels, heeft op mij een zelfde effect als een lopende kraan op een vrouw die hoognodig moet :-) Dat zel wel iedereen kennen he, haha.

Marie : Sjonge, na twee jaar terug in jouw beddeke, dat is lang. Hoe overleef je dat... Ik kwijn al weg als ik voor mijn werk een korte periode weg moet.

Gepost door: jaak | 09-06-10

Jaak, niet na twee jaar, voor het EERST samen in mijn beddeke, ik wist niet eens meer dat het zo kraakte ;-)). Voor de rest slaap ik altijd in hetzelfde hotel, dus daar hebben we wel 'ons' beddeke (en dat kraakt niet ;-)). Het was echt fantastisch, niet alleen het vrijen, maar vooral het knuffelen, het terug in slaap vallen... en terug in slaap vallen... en terug in slaap vallen...

Gepost door: Marie | 09-06-10

Ja Marie, dat zal nogal een feest geweest zijn. Ik kan er mij iets bij voorstellen! Geniet er van, meid!

Gepost door: jaak | 09-06-10

Marie,

Mooi gezegd vertrouwen in de liefde die je voor elkaar voelt...
De laatste tijd heb ik dat ook geleerd, het is inderdaad niet gemakkelijk maar ik vind het ook zeker de moeite waard.

En wat de toekomst brengt dat zien we wel, niemand kan die voorspellen en het leven kan soms zo rare wendingen nemen...mijn vriendin zat nog zo vol levenslust en ineens was ze er niet meer, hersenbloeding.

Gepost door: fien | 11-06-10

oh fien dat is pas ellende hé!!!!
we zouden toch eens meer moeten kunnen stilstaan bij zo'n zaken en ons niet zo druk maken om al die onnozele futuliteiten...
mijn vriendin, zij is er nog, maar ze maakt het haarzelf zo verdomd moeilijk. en het grote probleem is: dat beseft ze niet eens. zelfs haar 2 schatten van kindjes lijken haar niet te kunnen 'helpen'. we krijgen precies haar ogen niet open. en het ergste is: zo houdt ze het niet lang meer vol...

Gepost door: charlotte | 11-06-10

Vreslijke dingen. Het zijn mede ook dit soort zaken die mij hebben geholpen in het ontwikkelen van mijn visie : iemand uit de familie die z'n hele leven dubbel gewerkt had en kort na zijn pensioen al overleed (al flink wat jaren geleden ondertussen).

Waarom niet genieten van alles waar we kunnen van genieten? Het leven gaat zo snel. Stel niet uit tot 'later' : later, dat is eigenlijk nu al bezig. Mijn enige regel is : zorg dat je niemand pijn doet. Hoe dan ook. Ga niet over lijken (sorry voor de uitdrukking in deze context) voor je eigen profijt of genot. Maar volg ook niet blindelings alle regels die ons ingepompt werden zoals bijvoorbeeld de obligatoire monogamie. Liefde is principe iets goeds.

Gepost door: jaak | 11-06-10

Inderdaad Jaak,
'Later' is een woord dat alleen door heel jonge mensen zou mogen gebruikt worden, en dan nog. Van jongs af aan heb ik mijn kinderen ingeprent dat ze in het 'nu' moeten proberen te leven omdat het leven sneller voorbij gaat dan ze nu denken en elke keer als ze dan het woord 'later' in de mond nemen, kriebelt het toch een beetje in mijn buik.

Gepost door: Ron | 12-06-10

Ron, dat is een visie die je nooit genoeg in het daglicht kan zetten. Zeker de vorige generaties werden in hun opvoeding maar al te vaak geconfronteerd met 'zorgen voor later' als een hoog waardevol goed. Nu beweer ik niet dat we van vandaag op morgen moeten leven, maar een gezond evenwicht is toch niet slecht.

Toen ik jong was, had ik bij wijze van spreken voor veel dingen 'tijd genoeg'. Vanalles werd gepland voor 'later'. En op een bepaald ogenblik ontwaak je, en stel je vast dat je vermoedelijk al X procent van je leven geconsumeerd hebt. En je overdenkt wat je nog allemaal ging doen. Die gedachtenconfrontatie kan echt beangstigend overkomen.

Het verband met de liefde? Wel, ook ik ben heel traditioneel opgevoed. Ik had als jonge gast ook nooit gedacht dat ik in een dubbele liefde ging terecht komen. Het ideaalbeeld was toch één vrouwtje voor het leven, en daar kindjes bij, en een huisje, enz.. Maar gaandeweg leer je en evolueer je in het leven. Het besef dat later 'nu' is, leerde me te durven genieten van de goede dingen die zich NU aanbieden. Als ik niemand kwets, wat is er dan mis? Niets toch. Later? Over enkele tientallen jaren weet gegarandeerd niemand meer wie ik was of hoe ik leefde. Waarom zou ik dan leven alsof ik een eervolle vermelding in de geschiedenisboekjes moet verdienen? En wat is trouwens eervol? Een liefde weggooien? Nee toch.

Ik denk hierover dikwijls (ook nu nog) na als ik weer maar eens mensen bezig hoor over relaties, over trouw, over 'vreemd gaan'. Hoe dikwijls wordt dit niet afgekeurd, gewoon gebaseerd op regeltjes die tijdens onze opvoeding erin gepompt werden, zoals in de oude tijd de cathechismus : geloof het maar, je moet er niet over nadenken. Wij mensen zijn daartoe niet in staat. Zo sprak mijnheer pastoor. En hij waste zelf zijn handen in onschuld (zo blijkt nu steeds maar meer) nadat hij aan de kindjes zat. Tot wat een onderdrukte nood aan affectie allemaal kan leiden, niet waar!

Nee, dan leef ik liever NU, met liefdes en lichamelijk genot waar ik durf voor uit te komen.

Hebben jullie er al eens over nagedacht hoe absurd de monogame gedachte wel is? Alleen mijn vaste partner is de enige die bij mij past. Toevallig woont die ook in dit land, deze streek en/of al even toevallig loop ik die op een gegeven moment op het lijf. Later leer ik nog wel honderduizend andere mensen kennen, maar niemand past zo goed bij mij als die ene van in mijn jeugd. Waarom gedragen we ons op ons veertigste dan voor de rest ook niet meer zoals toen we 16 waren??

Als we dan toch nieuwe gevoelens ontwikkelen, dan moeten we die 'bekoring' van ons afzetten, want anders komen we niet in de hemel. Sjonge toch... De hemel, de zorg voor 'later'. Het leven zou voor het gros van de mensen zoveel eenvoudiger worden, indien de opvoeding van kleins af aan de mensen zou leren dat je van verschillende mensen tegelijkertijd kan houden, zonder dat nieuwe gevoelens een bestaande relatie eerst moeten kapot maken. Twee ouders, verschillende kinderen, meer dan één partner. Hoeveel? Dat weet ik niet. Dat is voor iedereen verschillend. Je moet tijd investeren in een relatie. Ik leef met twee vrouwen, maar ik zie niet in hoe ik er nog meer zou kunnen hebben zonder voor elk van hen niet genoeg tijd meer te hebben.

Gepost door: jaak | 12-06-10

Ehhh, Jaak, gezien de lengte en toon van je betogen heb je toch wel iets van een dominee:) Laat ik voor mijzelf spreken, ik geloof in helemaal niets, nooit gedaan. En toch moet ik er niet aan denken dat mijn partner thuis zou komen met de woorden: Schat, net Els (ik noem maar even een naam) lekker verwend, dus nu ga ik het bij jou eens dubbel en dwars overdoen!
Nope, niet aan mijn lijf, die dubbele polonaise. Been there, maar ik houd t er toch liever bij een, spetterend en wel. Maar als alle dames en heren ermee kunnen leven (ik neem aan dat dames ook meerdere partners hebben), dan gun ik het jullie van harte.

Gepost door: Dyonne | 12-06-10

@ Dyonne :
Nee... geen dominee :-) Haha, mocht je me kennen, zou je er zelf om lachen :-) Ik ben zelfs geen vakman in psychologische toestanden. Gewoon een normale man, die aan een normale relatie begonnen is : gelukkig getrouwd, huisje tuintje, kindje. Je kent dat wel. Mijn vrouw was de enige voor mij. Mijn partner voor het leven. En dan is er een tweede liefde gegroeid. Paniek in mijn hart. Maar ik heb er over nagedacht, en er thuis over gepraat. En, uiteraard, geluk gehad.

Ik begrijp wel jouw bedenkingen, maar toch ben ik ervan overtuigd dat veel van wat jij gevoelsmatig ervaart, wortelt in visies die door de opvoeding ingelepeld zijn.

Bijvoorbeeld : de 'niet aan mijn lijf' uitspraak. Heel normaal, in onze cultuur. Maar heb jij (of anderen die het zo ervaren) er ook al eens echt over na gedacht? Onbevooroordeeld, een stap opzij zetten en van daar eens naar jouw leven en de wereld kijken.

Hebben alle mensen, die een soort afkeer krijgen voor lichamelijkheid als er voor hun partner nog iemand anders blijkt te zijn, dan echt in hun hele leven met maar één enkele partner seks gehad? Was er, voor de huidige relatie, niemand anders?

Het kan zijn he, en er zijn ongetwijfeld mensen in die situatie. Maar ik zie zoveel minnaressen/minnaars, zoveel nieuw-samendgestelde gezinnen ook (wat een mooie moderne naam, ikzelf heb dan toch gewoon een tandemgezin, lol) rondom mij... Moet er nu echt eerst een hel losbarsten in je gezin voor je ook iemand anders graag kan zien?

Ik moet dikwijls glimlachen, als ik sommige mensen uit mijn omgeving bezig hoor. Niet wetende dat er méér is tussen mijn vriendin en mij, doen ze soms uitspraken waaruit ik goed kan afleiden dat ze ons zouden veroordelen om onze levenswijze, mochten ze het weten. Maar zelf zitten ze dan in zo'n tweedehandsgezin (sorry voor de term), en dan maar blablabla over wie wanneer de kinderen heeft, enz enz. En DAT moet ik dan WEL normaal vinden?? Ah ja, sequentiële monogamie he. En het gaat toch zo goed met hun huidige partner! Rozengeur en maneschijn! En ik denk dan : wat is er dan vroeger misgelopen? Jouw vroegere partner was toch ook een toffe?

Ik druk me nu misschien wat te hard uit, maar het is toch niet slecht om ook eens in die richting te denken. En dan kom ikzelf steeds automatisch tot het besluit, dat liefdeszaken heel dikwijls niet bespreekbaar zijn, omdat we er gewoon niet DURVEN onbevooroordeeld over nadenken, want uit onze opvoeding onthielden we dat bepaalde dingen nu eenmaal niet netjes zijn en dus KAN het niet dat we bijvoorbeeld twee partners hebben.

De dingen die men ons in onze prille kinderjaren heeft aangeleerd, hebben een enorme impact op ons hoor. In ons diepste binnenste blijven we gemakkelijk een soort schuldgevoel meedragen als we ingaan tegen wat ons geleerd werd, ook al vinden we dat we het nu zelf beter weten.

Gepost door: jaak | 13-06-10

Jaak,
Nu vind ik dat je me toch echt een factuur moet opsturen zenne! ;-)

Gepost door: Ron | 14-06-10

Ik heb ook een vriend, die getrouwd is, al lang. Maar hij is verliefd geworden op mij, en we kennen elkaar ongeveer 2 jaar nu, maar helaas zien we elkaar niet veel, hij is enorm druk met werk (dit komt zeker op de eerste plaats), het initiatief moet eigenlijk voornamelijk van mij komen, maar ook wil hij het niet uitmaken. Zou dit misschien aan de leeftijd liggen? (hij is meer dan 2 keer zou oud dan ik)

Gepost door: anoniem | 14-06-10

@ anoniem: kun je er niet over praten met hem? 't is voor 'ons' niet zo evident om te 'oordelen' of raad te geven op basis van wat we van je lezen, mocht je graag wat raad hebben natuurlijk!! 't is niet duidelijk wat jij zelf wil: wil je verder met hem? wil je stoppen? wil je meer van/met hem?
ik vermoed dat jij een single jonge meid die het alvast wat anders is gaan zien dan hij...
mss praat je maar eens goed met je vriend over jouw gevoelens, over wat jij denkt en hoe je de zaken ziet. als 'de dingen' je lastig of zwaar beginnen te lijken mag je dit alvast niet uitstellen... vind ik. en al zie je mekaar dan niet zoveel: hiervoor moet tijd gemaakt worden!
succes...

Gepost door: charlotte | 14-06-10

@ Ron : Ik weet niet of een dominee een factuur mag opmaken? (lol) Weet je, kom eens af en trakteer ene. Veel leuker dan facturekes :-)

Gepost door: jaak | 14-06-10

@ Anoniem : Het is (zie Chralotte's tekstje) inderdaad moeilijk om raad te geven van op afstand aan iemand die we niet kennen. Liefde is altijd mooi, maar je moet erover praten met hem, over WAT hij precies als toekomst ziet.

Ik neem aan dat je zelf ongebonden bent (of heb iets overlezen?), en hij is dus getrouwd. Dat maakt het moeilijker, want jij gaat vroeg of laat meer verlangen en de vraag is of hij dat ook wil. Gaat het bijvoorbeeld nog goed in zijn huidige relatie of is die aan het uitdoven?

Een nevenrelatie (voor hem dan, met jou) is gemakkelijker indien beide partners in een vergelijkbare situatie zitten : beiden vrij of beiden gebonden, beiden in een slecht draaiende relatie, beiden in een goed draaiende relatie (zoals bij ons), enz. Alleen al wanneer de ene het thuis niet meer ziet zitten, en de andere nog wel, kan dat al tot spanningen leiden. Zeker over praten!

Gepost door: jaak | 14-06-10

Ik verschil daar misschien wat in, in mijn directe omgeving ken ik evenveel relatievormen als vingers aan mijn hand, lesbo's zonder/met kinderen, homo's. LAT relaties en ja, ZELFS een bevriend stel dat er openlijk voor uitkwam dat hij een vriendin had. Waarom zou ik het veroordelen? In de jaren '70 is er flink mee geexperimenteerd, niet altijd met succes... Alleen IK wil het niet. Heb het aan den lijve ondervonden en 't past niet bij me. Werd er dood- en doodongelukkig van en heel erg onrustig. Dat is heus niet alleen kwestie van opvoeding, maar ook van karakter en biologie. Ik vind t verder wel erg moedig als mensen durven uitkomen voor hun voorkeuren, al gaan ze dwars tegen de stroom in. Daar kan ik iets van leren.

Gepost door: Dyonne | 14-06-10

Ik weet niet of het allemaal met opvoeding te maken heeft hoor Jaak.
Ik zou er wel graag openlijk voor uitkomen en mijn man zeggen dat ik nog een vriend heb die ik ook graag zie. Het zou leuk zijn, moest hij dat kunnen aanvaarden.
Maar anderzijds, ik moet eerlijk toegeven, moest mijn vriend er nog een andere vriendin op nahouden waarmee hij even intense momenten kan beleven als met mij, zou mij dat wel erg kwetsen. Ik zie hem graag en ik zou het pijnlijk vinden als ik bedenk dat hij met iemand anders dezelfde intimiteit even intens kan beleven als met mij, ik wil dat het tussen ons enig en uniek blijft. Ik denk dat het dus eerder met egoïsme en bezitterigheid te maken heeft, dat ingebakken zit in de mens, dan met hetgeen men ons geleerd heeft in de kinderjaren. Iedereen is graag uniek voor zijn geliefde en staat dus ook liefst op de eerste en enige plaats.

Gepost door: Sheila | 14-06-10

Egoïsme en misschien nog meer een vorm van bezitterigheid spelen zeker een rol in de drang naar unieke relaties die bij mensen leeft. Ik heb het daar overigens eerder ook al over gehad.

Maar dat gevoel strookt natuurlijk niet met de intense genotsmomenten die we onszelf gunnen als we zelf wél een tweede partner erbij nemen. Ergens zet dat tot nadenken aan.

Ik heb die oefening al dikwijls voor onszelf gedaan. Ik zou, eerlijk gezegd, ook behoorlijk jaloers en gekwetst zijn, indien mijn vrouw of vriendin een relatie met iemand anders zou beginnen (maar nu komt een belangrijk element) waarbij ikzelf in schaduw of in de vergetelheid zou geraken. Wat me helemaal NIET stoort, is de goedlopende relatie van mijn vriendin met haar man of een eventuele relatie van mijn vrouw met iemand die haar liefde geeft, zolang de bestaande liefdes niet stuk gemaakt worden.

We zijn immers nooit een bezit van elkaar. Liefhebben betekent streven naar het grootste geluk voor onze partner, en dat geluk hoeft niet uitsluitend van mij te komen. Als zij maar gelukkig is, dan ben ik het ook. Het verandert in wezen bij mij ook niets of er al dan niet seksuele of andere intieme momenten gedeeld worden.

Ik voel het zo aan, dat ik enkel jaloers zou worden of mij gekwetst zou voelen, indien ik duidelijk zou merken dat zij kiest voor een ander en mij daardoor grotendeels laat vallen. Het vertrouwen in elkaar is hierbij uiterst belangrijk. Ik wéét gewoon dat mijn partners een stukje van mezelf geworden zijn en omgekeerd. Daarom hecht ik ook nogal veel belang aan dat evenwicht in de situaties. Zolang ik weet dat mijn vriendin haar man ook nog graag ziet, voel ik me geen indringer, geen misdadiger, maar een bondgenoot.

Ik besef dat lang niet iedereen op deze wijze zal denken. Maar toch vermoed ik dat een soort 'automatisch jaloezie gevoel' voor een stukje steunt op de opvoeding die ons een unieke relatie aanleerde, en het gevoel dat we zelf falen indien onze partner zich daaraan blijkbaar niet kan houden, omdat we nooit geleerd hebben dat het ook anders kan.

Gepost door: jaak | 15-06-10

Lieve Jaak en Charlotte, wat aardig dat jullie op m'n berichtje gereageerd hebben. Ik wou inderdaad een beetje raad, of gewoon even m'n hart luchten, en hier is 1 van de enige plaatsen waar het kan, en waar er niet geoordeeld wordt. Ik ben inderdaad nog een jong meisje(en dus officieel 'single', heb alleen mijn getrouwde vriend als vaste vriend). Nu ben ik een zeer intuitief persoon, ik ben er van overtuigd dat hij mij graag ziet, en werkelijk gevoelens voor mij heeft. Ik voel zijn oprechtheid heel sterk. Hij vindt ook gewoon dat hij helemaal niets verkeerd doet, hij deelt een beetje de visie van Jaak (ik mag toch een vriendin hebben?) maar houdt het wel goed verborgen, aangezien mijn ouders en zijn familie wel hun eigen bedenkingen zouden hebben ;)Het gaat bij hem thuis in mijn (bescheiden, 'detached" mening niet zo goed. Hij is soms dagenlang van huis, enzo...) We hebben nog NOOIT gesproken over zijn vrouw/kinderen. dat is een onderwerp waar ik van moet blijven, en hij spreekt er niet over omdat hij me niet wil kwetsen(zegt ie niet, dat weet ik). Alleen tijdens een ruzie heb ik dat eens in z'n gezicht gegooid met de reactie van hem: dat wist je toch allang? ik mag toch een vriendin hebben?
Hij is heel gesloten, toont moeilijk z'n gevoelens. Dit ligt deels aan z'n cultuur, maar ik ben heel anders...Als er iets gebeurt, slecht examen op school, een ruzie, wil ik gewoon naar m'n vriendje en erover praten. Van het onderwerp leeftijdsverschil blijf ik ook af, maar ik heb er soms toch wat last van. Zo gaat hij met de verkeerde vrienden om, 1 van z'n collega's krijg ik gewoon de kriebels van, is een slechte man...ik zou voor hem vechten, heb hem zelf al gezegd het contact met die man te verbreken(hij werkt voor hem), maar laat een volwassen man zich door z'n vriendin commanderen? hoe ver kan je gaan? We zijn geen gelijken, maar ik wil hem niet kwijt. Het is niet de ware, misschien niet de man waarmee ik later ga trouwen maar ik hou van hem. Ik wil gewoon de barrière die hij nog heeft verbreken, en dat hij wat meer van z'n gevoel toont. Misschien moeten we toch maar eens serieus praten, maar hoe pak ik dit aan? Warrig verhaal maar hopelijk ken je ons toch een klein beetje meer, en hebben deze moderne romeo en julia een kans om het nog een paar jaar uit te houden :)

Gepost door: anoniem(aili) | 15-06-10

Ik ben ook van mening dat het niet alleen opvoeding is. Ik durf te zeggen dat ik gewoon monogaam ben ingesteld.
Verliefd kan ik maar op 1 persoon tegelijk zijn. Verliefdheid gaat over maar in een minnaar/minnaressen verhouding hou je dat eigenlijk wel wat in stand omdat je geen dagdagelijkse zaken met elkaar moet regelen, elkaar nooit echt ziet in een slecht bui enz.

Ik kan de knop niet omdraaien als ik thuis kom en dan verlangen naar mijn man, niet meer denken aan mijn minnaar. Ik probeer maar het dringt meer en meer tot mij door dat mijn minnaar mijn geliefde is, de persoon waar ik diepe gevoelens voor heb en mijn man een vriend is waar ik nu mee samenwoon, wel de vader van mijn kind is maar waar ik geen diepe gevoelens voor heb, nooit heb gehad trouwens.

Mijn doel is ook om niemand te kwetsen maar je mag jezelf daarin niet vergeten, jezelf mag je ook niet kwetsen.

Gepost door: fien | 15-06-10

Fien,

Een erg interessante reactie! Niemand kwetsen, ook niet jezelf. Zo had ik er nog niet over nagedacht, omdat het item ‘mezelf kwetsen’ gelukkig nog niet aan bod kwam. Maar je heb natuurlijk gelijk hiermee.

Het kan ook best zijn dat jij wél monogaam bent, of je althans zo voelt. Maar in mijn ogen verschuif je eigenlijk gewoon het schuivertje van jouw relatie thuis in de richting van vriendschap. Want uiteindelijk HEB je wel die twee relaties. En thuis is het wellicht ooit wél begonnen met iets wat je toen liefde noemde, maar waar je nu anders over denkt. Maar ik leid uit jouw verhaal af, dat je dat schuivertje niet nog verder opzij wil schuiven dan goeie vriendschap. Je wil het niet stuk maken. Ook die situatie is toch niet de zuivere monogamie, want door jouw thuisleven is er ook daar nog een vorm van intimiteit die je met je man deelt.

Bij mijn visie staat het schuivertje waarschijnlijk in een andere positie, maar de verschillen tussen wat we beiden bedoelen zijn niet zo scherp als wanneer we de termen monogaam en niet-monogaam gewoon naast elkaar zetten.

Ik ken zelf ook wel het gevoel van maar op 1 persoon verliefd te kunnen zijn. Ik bedoel dan : op een bepaald moment, een dag, in een situatie. Maar bij mij kan het dan weer wisselen. Nu de ene alleen, dan weer de andere. Gek toch hoe we allemaal zo verschillend kunnen zijn he, terwijl we over veel dingen toch hetzelfde denken.

Gepost door: jaak | 15-06-10

Anoniem (aili) :

Jouw verhaal is niet zozeer warrig, maar wel speciaal in vergelijking tot de meeste story's hier op de blog.

Leeftijdsverschil op zichzelf hoeft geen rol te spelen. Het KAN een rol spelen, want jij hebt van veel dingen een andere perceptie dan hij, maar het HOEFT niet. Ik herinner me uit mijn kinderjaren de zeer steigerende reacties van een koppel, dat er achter gekomen was dat hun (toen) 17-jarige dochter 'het' heimelijk deed met een man van 33. En het was nog een lelijke ook, een rosse (die opmerking vond ik als kind als misplaatst). Die man was overigens vrijgezel, maar o wat een schandaal! Die lelijkaard was op hun dochtertje gekropen. Zelf ouder zijnde, begrijp ik die mensen van toen hun impulsieve reactie 100 procent. Maar toch was de veroordeling zeer voorbarig, want wie zei dat die twee geen oprechte gevoelens hadden voor elkaar? Het bewuste Romeo en julia koppeltje van toen is nu vandaag nog altijd samen en ze hebben ondertussen kleinkinderen.

Hetgeen mij echter opvalt aan jouw verhaal, is enerzijds jouw jeugdig enthousiasme waarmee je hem inschat, dat ik dan weer niet terug vind in wat je even verder zegt : hij is misschien niet de ware... Je geeft jouw eigen relatie geen vooruitzicht op de eeuwigheid. Allicht siert dat jou en is het een uitdrukking van een gezonde dosis realisme die het haalt op jouw jonge verliefdheid.

Ik ben helemaal geen professioneel helper bij relaties. Ik kan alleen maar mijn idee er over zeggen. Elke relatie waarin je je enigszins goed voelt, is het waard om er iets voor te doen en om er te durven van genieten. Maar je moet in dit geval erg realistisch proberen te blijven en het inzicht bewaren dat dit misschien maar een leerschool is voor jou. Ik heb de indruk dat je moet opboksen tegen zijn vrienden en zijn thuis. Jouw verlangens zijn wat anders georiënteerd dan wat hij blijkbaar momenteel geeft : je wil al duidelijk méér engagement en in jouw verhaal (in de vorm dat je het hier brengt) lees ik tussen de regels toch dat hij alles veel vrijblijvender interpreteert.

Veel power toegewenst, en kijken wat het wordt!

Gepost door: jaak | 16-06-10

hallo aili,
geen dank! 't is idd zo dat we hier vrij kunnen schrijven wat we niet overal en altijd luidop kunnen/mogen zeggen. en ik merk dat dat voor jou toch wel broodnodig is, dus: schrijf maar!
ik zie het ook een beetje zoals jaak het beschrijft: jij bent idd een jeugdige meid maar volgens mij met best al wat levenservaring. niet elk meisje van jouw leeftijd zal de dingen zien zoals jij ze ziet, laat staan ervaren. ik vind je best heel verstandig qua redeneren moet ik zeggen!
en ja, volgens mij ziet je vriend je/jou/jullie ook wel wat losser en soepeler als jij. ik oordeel hier nu niet hoor want ik ken zijn visie niet!
hoe praat je met hem vraag je? tja... niet makkelijk om te zeggen hé. je hebt mannen die geen enkel diepgaand en 'lastig' gesprek uit de weg gaan en je hebt er die het al van ver ruiken als het ware en hemel en aarde zouden verzetten om maar niet te hoeven praten. jou vriend is eerder nie zo spraakzaam qua zijn thuissituatie of zijn gevoelens dus zal het volgens mij wel niet zo evident zijn dergelijk gesprek met hem te voeren.
maar... daarom niet gelaten zou ik zeggen.
je kunt hem toch bellen en zeggen dat je verlangt om weer samen te zijn en dat je graag eens over je gevoel/zijn gevoel wil praten... dat jij met die dingen zit en er wat meer openheid en klaarheid in wil zien...
give it a go zou ik zeggen! en toi toi toi!!

ja jaak: power to the girls hé lol!

Gepost door: charlotte | 16-06-10

Hallo Aili,
je lijkt me idd vrij jong in vergelijking met de meeste andere lezers van deze blog maar daarom niet minder welkom hoor. Ik heb aandachtig eens je verhaal gelezen:) leeftijd doet er idd niet toe wanneer je elkaar graag ziet maar wat heel belangrijk is is wederzijds respect voor elkaar. Praten is nodig om te weten waar je staat.
Je zegt : het is waarschijnlijk niet de man van mijn leven! Dan besef je misschien wel al onbewust dat hij misschien niet hetzelfde voelt voor jou als jij voor hem....ik bedoel dat hij niet hetzelfde als jij zoekt in deze relatie. Ik wil hem ook niet beoordelen op grand van hetgeen ik maar weet!
Denk aan jezelf en stel jezelf de vraag wat je nu eigenlijk wil!
veel geluk verder in je zoektocht en geniet van het leven
groetjes sindy

Gepost door: Sindy | 16-06-10

Jaak, als ik de verhalen hier lees, ook van onze jeugdige schrijfster heb ik het gevoel dat de meeste schuldig zijn en zichzelf acheruit schuiven, toelaten om zichzelf te kwetsen. Ik pleit ook schuldig.

En waarom? Ik denk omdat hetgeen we echt willen in realiteit niet kan of de andere partij het anders ziet/wilt. We proberen tevreden te zijn met wat we hebben (= minder dan wat we willen) en soms lukt dat en soms doen we onzelf er veel pijn mee, kwetsen we ons zelf. Rijst bij mij de vraag of je "gelukkig" kunt zijn in zo'n situatie? Hetgeen je wilt is onbereikbaar, hetgeen je krijgt gaat van mooie momenten, echt genieten maar door de confrontatie met het onbereikbare wordt je gekwetst telkens opnieuw.

Gepost door: fien | 17-06-10

Daar zeg je het Fien. Volgens mij: neen, je kan niet gelukkig zijn in zo'n situatie.
Het verhaal van Jaak is totaal anders. Wij liegen en bedriegen onze partner. Jaak niet, die is tenminste eerlijk.
Op sommige momenten, zoals nu, heb ik daar echt genoeg van. Ik vrees dat het ons gewoon aan lef ontbreekt om een keuze te maken of dat we te egoïstisch zijn om een keuze te maken. Lief van jaak dat hij ons wil 'goedpraten' maar het valt gewoon niet goed te praten.

Gepost door: Sheila | 17-06-10

Net flip2 gezien , wat een vent is het toch , mooi , hele vlotte prater , lekkere sex gehad , wat ik voel voor hem kan ik niet thuis brengen , ik kan nu toch al moeilijk tegen hem gaan zeggen , denk dat ik verliefd aan het worden ben. ja jongens , hoe dikwijls hebben we ni tegen onszelf gezegd niet verliefd worden , maar zoiets gebeurd he. Ik probeer enkele dagen afstand te houden , ik ben ook ni de enige in zijn leven , daar is hij heel duidelijk over , maar toch doet da gek en zelfs een beetje pijn , eigenlijk willen we allemaal toch dat stukje exclusiviteit met iemand.
Hij kent deze blog dus de kans zit erin dat hij hij dit ooit leest , maar dat maakt me niks uit.
Eigenlijk zou ik er nu moeten uitstappen dan heb ik mooie herinneringen en hele fijne tijd samen gehad, maar ik kan en wil niet.
Hij boeit me , intrigeert me , hij geeft me zoveel , maar tegelijk voel ik me zo onzeker bij hem , dat komt ook omdat hij nog andere in zijn leven heeft , hoe zijn die , doen die het beter zijn die lekkerder , zijn ze mooier , allemaal dingen die in mijn hoofd ronddwarrelen, maar probeer da van me af te zetten, en da lukt me maar ni altijd.
Hij is een man die je ook in een minnaarsrelatie nooit voor jezelf zou hebben , er zouden altijd andere zijn vroeg of laat , en dat maakt je zo onzeker he .
Hij zegt wel dat hij dat kan maar willen is iets anders , denk ni dat hij enkel met mij en zijn vrouw genoeg kan hebben , maar aan de andee kant . Ikword telkens wel met twee voeten terug op de grond gezet als ik hoor met wie en wat , heb hem gevraagd me da wel te vertellen. Ben al eens blij dat ikmijn hart kan luchten , beste zou zijn als hij dit leest en eenreactie erbij voegt, nog zeven dagen zien we elkaar weer , een hele dag zelfs.

Weet je wat rot is , het gevoel hebben van te weinig tijd samen , niet uitgepraat geraken , het gevoel hebben dat je hem mee naar huis wilt nemen , het gevoel dat je hem ziet weg rijden in de auto met een smile op je gezicht maar je hart huilt , jongens jongens maar al bij al voelik me wel goed hoor

groetjes boostiexx

Gepost door: boostie | 17-06-10

Hey Boostie,
gevoelens heb je nu eenmaal niet in de hand hé. En wanneer er die zijn wordt alles veel complexer!
Je wilt hem idd niet delen met andere vrouwen!
Je geniet van de lekkere sex samen, de aandacht, de diepgaande gesprekken ....maar op andere momenten ben je dan teleurgesteld wanneer je beseft niet de enige te zijn met wie hij dit alles deelt!

Gepost door: sindy | 17-06-10

Ben ook wel benieuwd naar de reaktie van Flip 2:)

Gepost door: sindy | 17-06-10

Ja, dat van dat verliefd worden kennen we he. Ik ben er zelf van overtuigd dat het juist die gevoelens zijn die het allemaal zo leuk maken. Je hoeft niet verliefd te zijn om goede sex te hebben, maar dan is het maar sex he. Het is zoveel fijner als je iemand echt goed kent en je bij die persoon echt goed voelt.

Ja ook ik heb het terug vlaggen. Heb een ontzettend lieve kerel ontmoet op een chat (eindelijk eens eentje die niet al meteen na twee zinnen over sex begint). Heel wat 'afgebabbeld' de laatste week, elkaar een keertje ontmoet (heel braafjes en voorzichtig) en nu krijg ik hem al niet meer uit mijn hoofd. Is het dan tijd om op de rem te gaan staan? Eigenlijk wel he. Ik weet goed genoeg hoeveel pijn en ellende er gepaard kan gaan met deze situatie. Maar toch, ik kan en wil er niet mee stoppen. Hou gewoon van het gevoel van die vlinders in mijn buik. Hopelijk houden ze deze keer langer stand.

Gepost door: Ilse | 17-06-10

@Ilse: met de ervaring die ik heb: ja, het is tijd om op de rem te staan om erger te voorkomen.

Ik hoop ook dat Flip2 hier eens reageert. Het wordt tijd dat we hier weer eens vers mannenvlees in de kuip binnenhalen! ;-)

Gepost door: Sheila | 17-06-10

flip gaat zeker weleens een reactie geven hoor als ik dat vraag , heb ik net smsje gestuurd met een gewone simpele vraag over een kennis en krijg terug , "sssttt , inde shit hier ", dus nu gaat mijn tikker heel snel tekeer en ben zenuwachtig , hopelijk is het niets , alleen die filmkes van deze middag op zijn gsm doen me zweten.

Gepost door: boostie | 17-06-10

Ja Sheila, je hebt gelijk, waar zitten al die mannen hier!

Gepost door: sindy | 18-06-10

Ik citeer even een stukje van Sheila : [i]Het verhaal van Jaak is totaal anders. Wij liegen en bedriegen onze partner. Jaak niet, die is tenminste eerlijk [/i]
Daar wou ik toch graag iets aan toevoegen. Mijn verhaal is inderdaad, gelukkig, anders. Maar ik weet niet hoe ik precies zou reageren, mocht het zo geweest zijn dat er thuis geen openheid zou bestaan hebben voor een of andere vorm van relatie met mijn vriendin. Gezien de gevoelens die ik voor mijn vrouw heb, en het feit dat ik echt niet kan leven zonder mijn vriendin (ok, alles "kan", maar jullie kennen toch dat gevoel he), zou ik hoogstwaarschijnlijk ook met een geheime nevenrelatie bezig geweest zijn. Dat ik dus 'tenminste eerlijk ben', is niet alleen te danken aan mezelf. Ik geloof zeker, dat er hier verschillende lezers zijn die ook eerlijk zouden zijn indien in hun thuisomgeving een relatie met iemand anders bespreekbaar zou zijn.

Gepost door: jaak | 18-06-10

@ Sindy : Waar zitten al die mannen hier?

Tja, het lijkt er hier meer en meer op dat alleen de vrouwen over gevoelens kunnen praten :-) Dat ik hier nog blijf rondhangen, zal wellicht iets te maken hebben met fouten in mijn hormonenconstructie (lol)

Misschien zijn veel mannen die op deze blog aanbelanden vooral 'op zoek' en dan is het hier niet interessant he : iedere vrouw komt hier vertellen over het feit dat ze al iemand heeft, haha.

Gepost door: jaak | 18-06-10

Denk dat je daar wel degelijk een punt hebt Jaak! Dat de mannen vnl op zoek zijn:) maar wil toch ook iets over hun gevoelens te weten komen hoor!

Gepost door: sindy | 18-06-10

Ik wou net hetzelfde zeggen: dat Jaak een punt had en dat het waarschijnlijk vooral 'zoekende mannen' zijn die hier op deze blog eens komen piepen.
Allez Jaak, ze hebben aan ons niet genoeg meer, die vrouwen!
Zeg euh, Jaak ... jij behoort daar toch ook niet bij, bij die zoekende mannen? ;-)

Gepost door: Ron | 18-06-10

En wat die teller betreft Boostie ...
Ik zal er eens over nadenken sè. Maar voor jou persoonlijk heb ik al iets in petto: 20 zweepslagen op je blote kont voor jouw ondeugend gedrag! ;-)

Gepost door: Ron | 18-06-10

@ron
belofte maakt schuld he , kijk er al naar uit


ter info , flip2 zijn vrouw had een telefoonrekening gevonden ,maar verder weet ik iets , het gaat enkele dagen heel stil zijn

Vanmorgen halfacht zoiets , vertrek ik naar het werk , elke paar minuten kijkend op mijn telefoon of er geen berichtje zou komen van flip2 maar niks , maar nu ineens een voormij wel heel bekent nummer op mijn scherm.
Open het / mis je , flip 1 dus , wat moet ik hier nu mee dacht ik , volgende smsje / ben op weg naar werk , mijn antwoord /ik ook , ben op ring nu,flip antwoord / ik rij daar ook zie je niet , draai de hoek om en rij hem bijna van zijn sokken , hij per fiets ik met de wagen. Enkele weken geleden zou ik een gat in de lucht springen maar nu , vond het leuk hme te zien , we hebben gekust, Ik kan niet zeggen wat ik voelde , twas vertrouwd . Hebben 10minuten staan praten en zijn laatste woorden , "ik had bij jou moeten" he .
OOk heeft ie gezegd , zorg je voor een telefoon voor mij , wat moet ikhier nu weer mee.......
help help help

Gepost door: boostie | 18-06-10

amaai meiske, gij zijt uzelf in de patatten aan 't helpen hé!
bezint voor ge begint zou ik zeggen...
zet mss eerst eens op een rijtje wat / wie / hoe je het wil of ziet en neem daarna pas 'actie'!!
ps: en voorzichtig in de draai's hé (ocharme de flip, de sukkel was bijna van zijne fiets gesjareld door jou)!!
succes boostie,

Gepost door: charlotte | 18-06-10

We zijn zoekende hé Jaak!

Gepost door: Mark | 18-06-10

De vrouwen vertellen niet dat ze er één hebben maar twee!

Gepost door: Mark | 18-06-10

Hey Mark,
is lang geleden:)

Gepost door: sindy | 18-06-10

Hallo iedereen,

Het is niet omdat ik niet veel op deze blog schrijf dat ik hem niet volg.
Via mijn gsm lees ik alle berichten maar kan helaas niet reageren via mijn gsm.

Met mij gaat alles goed. Ik heb mijn ontslag gegeven op mijn werk en ben al een paar maand op een nieuwe plaats aan de slag. Daardoor heb ik andere uren en kan ik niet veel meer op deze blog schrijven. Het spannendste van alles is dat daar ook mijn minnares werkt. Nu zien wij elkaar elke dag, wij zijn directe collega's geworden tof hoor.
Hopelijk is dat een goede stap in de juiste richting voor onze relatie. Wij werkten elk voor een concurerende firma en ze had schrik dat één van ons zijn job zou verliezen als we ooit de stap zouden zetten om samen verder door het leven te gaan. Nu is het wat afwachten, mij eerst wat bewijzen wat ik waard ben op mijn nieuw werk en hopen dat onze baas het dan niet erg zal vinden dat we een koppel worden. De tijd zal het uitmaken zeker?

groetjes

Gepost door: Hans | 18-06-10

@boostie
Leest Flip 1 ook de blog misschien?
@Hans
Tof zo kan je mekaar wel elke dag kan zien. Ik wou dat Ron ook een collega was:)

Gepost door: sindy | 18-06-10

@ Ron en Mark :

Ik zit al iets verder in de spiraal : niet meer zoekende, maar al lang gevonden :-)

Maar van de zoekenden kan je soms leren hoor, bijvoorbeeld leren over hoe mensen in elkaar zitten. En voor het antwoord op dié vraag zijn we wellicht allemaal levenslang 'zoekende'.

Gepost door: jaak | 18-06-10

FLIP1 leestde blog niet , flip2zou wel eens kunnen maar zal niet voor de volgende dagen zijn , hij moet zich even koest houden , heb zijn nummer gewist van f2 , kan ik hem zeker niets meer sturen en wat f1 betreft , die mnummer kan ik uit mijn hoofd maar ga zeker niet zelf iets sturen. Maar met hem terug iets beginnen wil ik niet , ben nu over de grootste pijn heen , daar zit F2 ook wel voor iets tussen maar wil me daar ook ni teveel aan gaan hechten , ik vind het heel leuk met hem , voel me goed bij hem, de sex is super , maar ja voor hem betekent het ni veel(denk ik), hij houd zijn gevoelens onder controle , man hoe kan je dat dan vraag ik me af ,het leuke is dat ik met hem daar wel over kan babbelen, liefste van al zou ik natuurlijk hebben dat hij dat hij iets zou voelen dan een harde in zijn broek , haha, ben al gek van die man maar hij kan gerust zijn , zal hem nooit bewust in de problemen brengen , zo ben ik niet. Kijk er al naar uit hem terug te horen en te zien.

groetjes boostie

Gepost door: boostie | 19-06-10

halfacht , sebiet moet ik langs flip1 zijn werk , ben eens curieus of hij staat te wachten , zit er toch weer al mee in mijn hoofd, wat doet die man allemaal weer met me , hij weet dat ik een zwak voor hem heb , en speelt da uit in periodes dat he voor hem niet zo goe lukt allemaal , en vroeger was ik hier 'blij' mee , nu ni echt meer , als ik het gevoel krijg dat ze met mijn voeten spelen , ga ik voortaan direct de confrontatie aan en laat ik niet meer over me lopen.


@fil2 schat , je bent een verademing op het vlak van praten , echt (en op sexueel vlak ook hoor)

Gepost door: boostie | 21-06-10

De commentaren zijn gesloten.