27-09-10

Kan dit nog toeval zijn?

Beste lezers,

Sorry voor mijn laattijdig vervolg van het vorige stukje maar ik heb er dit keer heel veel tijd voor nodig gehad, ook al lijkt het misschien een relatief eenvoudig te schrijven verhaaltje. De reden is echter dat ik de laatste dagen in een rollercoaster van gevoelens en emoties terecht gekomen ben. Er is vanalles gebeurd en eigenlijk is dit al een paar maanden bezig. Euforie, teleurstelling, hoop, wanhoop, geluk, tegenslag, drama, verdriet ... het passeerde allemaal op een paar dagen tijd de revue en het einde ervan lijkt nog niet in zicht. Het lijkt wel of de gelukkige onbezorgde jaartjes definitief tot het verleden behoren. Wat ik in hetgeen volgt beschreven heb, is een 'opgekuiste' versie van wat er allemaal gebeurd is ...   

 


Uitgeput was ik gisterenavond toen ik het Koning Boudewijn stadion verliet en nog een flinke wandeling naar parking C voor de boeg had. De adrenaline die tijdens het concert van U2 voor een grenzeloze energie had gezorgd, verdween zeer snel uit mijn lichaam toen we opnieuw moesten aanschuiven, dit keer echter om buiten het stadion te geraken. Al een geluk dat onze auto dicht bij de uitgang stond zodat we daar ook nog niet eens meer dan een uur moesten aanschuiven om op de autostrade te geraken, zoals bij velen het geval was.

Toen ik me aan het ergeren was dat we zolang moesten aanschuiven om via twee nauwe poortjes tot aan de hoofdingang van het middenplein te geraken, vroeg ik me af of het dit allemaal wel waard was. Maar tijdens het optreden van Bono en zijn companen was ik toch zo blij dat ik gekomen was. Een uitgebreid verslag van het concert zelf ga ik niet geven omdat er in de media al genoeg over geschreven is geweest. Samenvatten in een paar woorden is echter ook niet gemakkelijk. Oké, laat het me houden bij 'geweldig' en 'indrukwekkend'. Bono was duidelijk in vorm en de ene klassieker na de andere, gecombineerd met een spetterende lichtshow op het reusachtige podium, deden me van het begin tot het einde genieten. Het weer was niet zo zomers als de dag ervoor maar in de gietende regen samen met Bono en het hele stadion "I'm singing in the rain" zingen, had toch wel iets speciaals.

Sindy heb ik tijdens het concert niet gezien ook al stond ze blijkbaar maar een twintigtal meter van mij. Maar er is vóór het concert begon wel een mirakel gebeurd; eigenlijk twee maar over het 2de kan ik spijtig genoeg niks vertellen omdat anders mijn anonimiteit in gevaar zou kunnen komen. We, Sindy en ik, zouden allebei met onze eigen auto op dezelfde parking gaan staan, namelijk parking C waar er plaats is voor 10000 auto's. Maar toen ik uitstapte gebeurde het onwezenlijke en totaal onverwachte: plots stond ik oog in oog met Sindy! Ik was zelfs niet naar haar op zoek. Ze stond daar gewoon op een paar meters van mij! Het onwaarschijnlijke toeval wilde dat ik mijn auto parkeerde net naast de hare met nog juist één andere auto ertussen! Kunnen jullie je dat voorstellen dat op een parking waar 10000 auto's kunnen staan, wij net toevallig naast mekaar parkeren en dan nog op hetzelfde moment!? De auto's die net voor mij aankwamen werden door een parkeerwachter een andere richting uitgestuurd en net op het moment dat ik eraan kwam, stuurde die zelfde parkeerwachter mij naar een andere rij, dé rij waar Sindy stond geparkeerd, alsof het zo moest zijn. Kan dit nog toeval zijn?

 

 

Commentaren

als ik dit lees denk ik ... en ? Wat wil je nu eigenlijk vertellen ? Ik lees niks over die emotionele rollercoaster of lees ik daar nu over ? Komt er nog meer dan ?

Gepost door: Bart | 27-09-10

als ik dit lees denk ik ... en ? Wat wil je nu eigenlijk vertellen ? Ik lees niks over die emotionele rollercoaster of lees ik daar nu over ? Komt er nog meer dan ?

Gepost door: Bart | 27-09-10

dit is pas bizar, ik geef een commentaar en ineens is die weg ???

Gepost door: Bart | 27-09-10

Waar is mijn reactie van deze namiddag naartoe?????????

Ik herhaal dus:
Hoe komt het dat jullie gelukkige en onbezorgde jaartjes nu definitief voorbij zijn??
Komt er hier nog een stuk achter misschien? Of wil je bedoelen dat jullie naar aanleiding van dit 'toeval' een beslissing genomen hebben?

Gepost door: sheila | 27-09-10

Bart en Sheila,

Wat het verdwijnen van die reacties betreft, ik zit daar voor niks tussen. Er loopt de laatste tijd heel wat mis bij skynet en ik weet ook niet hoe dat komt. Wat ik wel weet is dat het soms wat duurt eer een reactie effectief zichtbaar wordt dus ik zou zeggen gelieve een beetje geduld te hebben bij het reageren.

Ron.

Gepost door: Ron | 28-09-10

Wat die rollercoaster betreft, hoe graag ik het ook zou willen, ik kan jullie er niet meer over vertellen omdat de kans vrij reëel is dat mijn anonimiteit erdoor in gevaar komt.

Wat het einde van die gelukkige en onbezorgde jaartjes betreft, dat slaat enkel op mij en mijn familie en heeft niks met Sindy te maken.

Ron.

Gepost door: Ron | 28-09-10

Als het met jou en jouw familie te maken heeft, dan hoop ik maar dat het niet over een ziekte van iemand of over een andere tegenslag gaat.

Gepost door: Jaak | 28-09-10

Een rollercoaster van gevoelens noemt hij het! Het ene moment niks dan vreugde en het andere moment slecht nieuws te verwerken....het overkomt wel eens iedereen. Ik voel me een beetje buitengesloten...wil hem steunen en helpen maar kan het niet.
pfffffffff

Gepost door: sindy | 28-09-10

Spijtig dat je Ron niet kan steunen en dat je je wat buitengesloten voelt Sindy. Roodkapje en ik delen alles met elkaar en willen er ook altijd zijn voor elkaar. Misschien moet Ron toch proberen om zich ook privé meer voor je open te stellen.

Gepost door: Wolf en Roodkapje | 28-09-10

Ik blijf het raar vinden beste Ron. Aan de ene kant een blog, aan de andere kant een gesloten boek en dat blijkbaar ook voor de liefde van je leven, of vergis ik me daar ?

Gepost door: Bart | 28-09-10

Toeval bestaat niet......maar wat ga je ermee doen ron.

Hou sindy niet langer buiten die gevoelens....ofwel betrek je haar in de ganse affaire ofwel niet. maar dan moet jij sindy je daar toch ook vragen over beginnen te stellen nietwaar?
Het gevoel buitengesloten worden is niet erg hoffelijk....van ron.
Hoe kan jouw anonimiteit nu in gevaar komen.......
Komaan ron, laat ons meedenken met jouw gevoelens of belevenissen zoals je altijd al gedaan hebt...

Gepost door: honeyponey | 28-09-10

Misschien heb ik het wat slecht geformuleerd:) Ik heb niet de indruk dat Ron mij 'bewust buitensluit. Binnen zijn familie zijn er gewoon wat problemen 'opgedoken waar hij nu zijn aandacht en steun moet aan geven....wat ik ook begrijp!
Maar dit betekent natuurlijk ook wel dat hij mede hierdoor wat minder tijd voor mij heeft. Er altijd voor elkaar zijn zoals 'Roodkapje' in een vorig berichtje aankaart....ja in een minnaarsrelatie is dat niet altijd evident.

Gepost door: sindy | 28-09-10

@ Sindy,

soms kan elkaar steunen ook gewoon zijn: een stapje opzij zetten , even rustig afwachten, de ander de tijd geven om zijn thuisproblemen op te lossen.

Doe ondertussen iets leuks, meid, maak je niet druk en denk er niet te veel aan, ....

veel liefs van Suzy
XXX

Gepost door: SUZY | 28-09-10

ik heb idd ook wat te heftig gereageerd sorry daarvoor (heb het zo druk op het werk) maar het is idd zo zoals suzy zegt dat we een stapje opzij moeten kunnen zetten en respect tonen voor bepaalde situaties en vooral in familiekwesties. De tijd geven om gevoelens te verwerken en situaties op te lossen. Mekaar graag zien is ook begrip tonen voor ongewone situaties in alle stilte op de achtergrond blijven want na de feiten zal er toch over gepraat worden nietwaar.
En ja sindy in een minnaarsrelatie kan men niet altijd bij elkaar zijn. Maar het idee alleen al dat ron weet dat ie op jou kan rekenen is voor hem al genoeg om sterk te zijn.......
Liefs
HP

Gepost door: honeyponey | 29-09-10

Suzy en honeyponey,

Ik voelde me gisteren niet begrepen maar nu wel.
Bedankt voor jullie reactie!

Ron.

Gepost door: Ron | 29-09-10

Graag gedaan ron....
gisteren geleerd in de cursus dat het de kunst is om te achterhalen wat de ander voelt en graag heeft.....en jij hebt nu tijd nodig om zaken te verwerken......
neem je tijd ron!
Sindy probeer de dode momenten op te vullen met een heerlijk sauna of een schoonheidsinstituut...ik weet dat je dat graag doet!
Liefs
HP

Gepost door: honeyponey | 30-09-10

De commentaren zijn gesloten.