30-09-10

Een nare droom.

Ik heb vannacht een nare droom gehad. Samen met Sindy was ik ergens in een soort hotel ofzo ergens in de bergen. Er lag daar nog wel sneeuw maar die was hard aan het afsmelten zodat je niet overal meer op de ski's naar beneden kon. Het was avond en donker. Sindy had een cadeautje voor me gekocht. Het zag eruit als een groot plat boek, iets groter dan A4-formaat, en ze had het ingepakt in een hagelwit blinkend papiertje. Het was druk in dat hotel en ik had geen tijd om dat pakje open te maken omdat ik bezig was, ik weet niet meer met wat. Sindy zei: "Ik zal het hier op deze tafel leggen hè schat, dan kan je het seffens opendoen."

Maar ik had het blijkbaar zo druk dat ik het op den duur helemaal vergeten was en na verloop van tijd komt Sindy met dat pakje in haar handen woedend naar me toe gelopen en schreeuwde: "Nu ligt dat pakje hier nog en ge hebt het nog steeds niet opengedaan!" Ze klopte er hard mee op mijn hoofd en begon te huilen. Het was de eerste keer in die vijf jaar dat we mekaar kennen dat ik ze zo zag. We hadden nog nooit ruzie gemaakt maar nu was ze echt wel héél kwaad en ikzelf was ook boos omdat ze op deze manier reageerde.

Er gebeurde echter iets heel bijzonders, iets wat ik met Els nooit zou kunnen ervaren. Ik pakte haar in mijn armen en drukte haar stevig tegen me aan. Al wenend stribbelde ze eerst wat tegen maar heel snel gaf ze zich over aan mijn troostende woorden. De tranen werden vervangen door een stralende glimlach en hele warme gevoelens van liefde overspoelden ons beider lichamen. We konden geen ruzie maken en beseften hoe graag we elkaar wel zagen. En toen werd ik wakker.

Commentaren

Schat, het is soms beangstigend hoe goed jij mij wel kent:)
Eén ding zou ik echter nooit doen....fysiek geweld gebruiken en met dat pakje op je hoofd slaan. Ik zou wel heel teleurgesteld zijn dat je de moeite niet had gedaan het te openen maar echt kwaad zijn op jou............pfff kan het me niet voorstellen.

Gepost door: sindy | 30-09-10

wat zegt die droom nou eigenlijk........
een mooie weerspiegeling van jullie innerlijke ware gevoelens.
En ron, jij hebt nog teveel angsten.......en door jouw dromen begin je ze waarschijnlijk stuk voor stuk te verwerken en misschien deels op te lossen (alé denk ik toch) kweet niet goed het juist te verwoorden.....maar enfin ik doe mijn best. de meesten zullen wel begrijpen wat ik bedoel hé!
HP

Gepost door: honeyponey | 30-09-10

Honeyponey, we zullen het eens aan onze psycholoog vragen wat die denkt over deze droom :-)

Ron

Gepost door: Ron | 30-09-10

Ik heb er gisterenavond over nagedacht en had net hetzelfde idee als jou.......ben benieuwd wat ie ervan zegt.

Gepost door: honeyponey | 01-10-10

Nare dromen? Troost je Ron. t' Is maar een droom.
Ik beleef jammergenoeg echt iets naars. Mijn minnaar biechtte me op dat hij verliefd is op een andere vrouw. Tussen ons is er niets veranderd, zegt hij. Hoe ga ik daar mee om? Ik ben bang hem kwijt te zullen raken...

Gepost door: Ria | 01-10-10

Oei, zouden ze met 'onze psycholoog' mij bedoelen? Schrijf er dan maar vlug 'amateur' bij hoor :-) Ik zit echt wel in een heel andere branche :-)

Dromen... Ik droom niet zo vaak. In de letterlijke betekenis toch niet. Figuurlijk moét je volgens mij steeds ergens nog wat dromen hebben, want ik vrees als je niet meer droomt, dat je dan oud en uitgeblust bent. Het alpendecor van Ron zijn droom bevalt me overigens wel, maar dat is alleen even terzijde :-)

Bij mij is een echte droom meestal gelinkt aan een reële ervaring. Iets dat ik recent of soms zelfs vroeger beleefde, en waar mijn onderbewuste fantasie dan soms nog een staartje aan plakt. Een staartje met een knipoog naar misschien onderhuids verborgen verlangens die nog niet uitkwamen of die er staan aan te komen. En jaja, ik droom ook wel eens echt van mijn hartsvriendin of van mijn vrouw. Het volstaat bijvoorbeeld om (uit professionele noodzaak, of hoe noem je dat?) een aantal dagen noodgedwongen alleen en ver weg van huis te zitten.

Soms spelen in mijn droom ook verschillende elementen mee, die eigenlijk in de realiteit helemaal niets met elkaar te maken hebben. Of dat nu echt een betekenis heeft, zouden we aan échte psychologen moeten vragen. Ik denk dat je niet zozeer een directe betekenis moet zoeken achter een droom, maar dat alle elementen die in de droom voorkomen wél kunnen gezien worden als mensen en/of dingen die voor jou in het echte leven erg belangrijk zijn, dicht aan je hart liggen, je bezig houden.

In die zin denk ik uit Ron zijn droom te kunnen afleiden (hoor me nu bezig...:-) ) dat Sindy inderdaad overal in zijn hersencellen aanwezig is, maar de vergelijking met Els komt ook onmiddellijk ter sprake. De vergelijking waarvoor hij misschien angst heeft om ze in de realiteit te durven maken? Het immens genot om zijn minnares zo lief en goed te vinden, dat hij zichzelf in vergelijking daarmee 'slecht' vindt? Ik denk dan aan de zware fout om een geschenkje van zijn geliefde niet snel open te maken.

De gedachte van hoe slecht ben ik, dat ik mijn eigen drukte laat primeren op een liefdevol gegeven geschenk, en kijk, zij maakt zich wel kwaad maar om mezelf te proberen op hetzelfde niveau als mijn geliefde te tillen, draai ik de ontluikende ruzie meteen om in liefde en vergevingsgezindheid. Sindy, de goede engel, draait onmiddellijk bij natuurlijk. En Ron is met zichzelf in het reine, want HIJ kon Sindy ombuigen van woedend naar lief. Terwijl hij misschien weet dat het in realiteit wellicht Sindy zou zijn die het verzoeningsinitiatief zou nemen, of die (zoals ze zelf in haar reactie schrijft) gewoon helemaal NIET woedend op zijn hoofd zou slaan.

Daarbij komt dus die vergelijking met Els : "iets wat ik met Els nooit zou kunnen ervaren" Misschien een onbewuste angst dat hij met Sindy meer zijn best doet dan met Els? Een soort problematiek waar ik el eerder over schreef : het aanwenden van de energie die een minnares of minnaar je geeft om ook bij je vaste partner je beste best te doen. Niet je best doen om je dubbele relatie te verdoezelen of om met jezelf in het reine te staan en een eventueel schuldgevoel te temperen, maar gewoon omdat je fijne ervaring met de tweede partner je veel intenser doet inzien dat ook de eerste partner zoveel kwaliteiten heeft.

Ik weet dus niet of we het een 'nare' droom moeten noemen. Eerder een rare droom. Maar dromen zijn zo vaak raar. Ron, ik zou er zelf (als ik zoiets had gedroomd) gewoon een bevestiging in zien van de diepgang van je relatie met Sindy in een biotoop waar ook Els nog meespeelt.

Gepost door: Jaak | 02-10-10

@ Ria : Verliefd op een andere vrouw, dat hoeft niet per definitie te betekenen dat hij jou niet graag meer ziet. Dat ga je moeten trachten uit te vissen. Het kan ook zijn dat hij is zoals ik... Ik zie er ook twee graag. :-)

Maar ik begrijp je zorgen. De realiteit is nu eenmaal zo dat dikwijls de volgende liefde de vorige komt verdringen en/of dat de bestaande partner niet kan leven met een nieuwe bijkomende liefde. Ik zeg dus uit ervaring : het kan WEL, leven met twee partners. Alles hangt van jullie af, en daar heb ik natuurlijk geen zicht op.

Ik kan je alleen maar goede moed wensen, en de raad geven om niet direct te wanhopen.

Gepost door: Jaak | 02-10-10

Amai Jaak,
wat analyseren betreft kan dit wel tellen hoor:)
Een 'engel' zou ik mezelf niet willen noemen maar op sommige gebieden een beetje te soft misschien:)
Ik zie meestal alleen maar het goede in mensen en word zelden kwaad....mag alleen maar hopen dat er op deze manier geen misbruik wordt van gemaakt.

Gepost door: sindy | 02-10-10

Wat een analyse van mijn droom Jaak! :-)
Ik vond het wel grappig toen ik het aan het lezen was en ik moest wel eens goed nadenken wat je juist allemaal bedoelde maar maar wie weet zit er wel een grond van waarheid in. ;-)
Bedankt voor de moeite Jaak!

Ron.

Gepost door: Ron | 02-10-10

Ria,
Ik vind dat Jaak er dit keer nogal licht overgaat.
Verliefd worden op iemand anders terwijl je een minnaar of minnares hebt ... ik vind het iets heel gevaarlijks; ik kan ervan meespreken want ik heb het ook meegemaakt. Ik hoop voor jou dat je vriend er niet aan toegeeft zoals ik dat gedaan heb. Bij mij is het gelukkig terug goedgekomen maar voor hetzelfde geld was ik Sindy kwijtgeweest.

Ron.

Gepost door: Ron | 02-10-10

Jacques en Ron, bedankt voor jullie reacties. Het doet deugd om met "lotgenoten" te converseren.
Ik ben ervan overtuigd dat een man van twee vrouwen kan houden. We houden toch ook van al onze kinderen.
Toch is het moeilijk en heel pijnlijk nu ik te horen kreeg dat ik niet meer die éne ben die zijn hart sneller doet slaan. Ik wil zo graag "alles" voor hem betekenen.
Ik voel me diep verscheurd. Ik wil hem dat extra geluk wel gunnen, maar aan de andere kant wil ik hem voor mij alleen.
Verdriet is wat ik voel, geen boosheid.
Jacques, ik probeer niet te wanhopen. Wat mijn minnaar en ik samen hebben, is heel bijzonder. Ook probeert hij me te troosten en benadrukt hij dat ik niet bang hoef te zijn en zegt hij dat er tussen ons niets is veranderd. Ik vertrouw er op dat hij eerlijk is, dat is hij altijd al geweest tegenover mij.

Hij heeft in het verleden vele jaren te weinig liefde gekregen. Ik vermoed dat hij de geleden pijn wil compenseren door extra liefde te geven en te ontvangen. Wie ben ik om hem zijn geluk te ontzeggen?

Maar t' is verdomd moeilijk.

Jacques, hoe ging jouw vrouw daar mee om toen ze vernam dat ze niet meer de enige was?

Eigenlijk zou ik moeten kunnen wat mijn man kan: zijn geliefde ( ik dus) uit liefde delen met iemand anders. Hij doet dat al vier jaar en dat heeft mijn liefde voor hem versterkt. Waarom heb ik er dan zo'n moeite mee om mijn minnaar te delen? Is dit niet een kans om hem nog meer van mij te laten houden? "Ja", zegt mijn verstand. Maar mijn hart schreeuwt en bloedt...

Ria

Gepost door: Ria | 02-10-10

@ Ron : ik ga niet zo licht over het verliefd worden op nog iemand anders hoor Ron, maar ik had al zo'n lange reactie op jouw droom gepost...

@ Ria :De vraag hoe mijn vrouw reageerde 'toen ze ontdekte dat ze niet meer de enige was' : dat is een verhaal van een situatie die langzaam aan gegroeid is.

Ik ga niet elk detail er bij vermelden omwille van de anonimiteit op deze blog, maar wij kennen elkaar al heel lang. Met 'wij' bedoel ik mijn vriendin en ik, maar ook mijn vrouw en mijn vriendin en bovendien kenden onze beide gezinnen elkaar al goed. Mijn vriendin en mijn vrouw schoten en schieten nog altijd enorm goed met elkaar op.

De oorspronkelijke vriendschapsrelatie met mijn vriendin had altijd al wel iets diepers in zich en dat groeide langzaam maar zeker in de richting van liefde, maar ik heb er zelf wel een hele tijd over gedaan om tegenover mezelf toe te geven dat ik mèèr dan vriendschap voelde. Bovendien ontbrak het mij aan durf om haar dat op een of andere wijze duidelijk te maken.

Mijn vrouw had dat al veel eerder in de gaten (daarin kan je als man nooit een vrouw evenaren :-) ) en we hebben er over gepraat. Ook over mijn gevoelens. Mijn vrouw reageerde daar niet negatief op. Er waren andere vrouwen in onze gemeenschappelijke vriendenkring waarvan ze minder goed zou kunnen verdragen hebben (zo zei ze me) dat ik er iets voor voelde, omdat zij ergens merkte dat die anderen misschien toch wel eerder op seks en avontuur uit waren, terwijl X (mijn vriendin dus) echt wel heel tof, heel eerlijk, en door en door goed was. Daarmee zou ik zeker niet in mijn ongeluk lopen volgens mijn vrouw. X was ook wel echt de enige waar ik iets diepers voor voelde.

Toen ik dan een poos later alleen met mijn vriendin op stap was (dat deden we voorheen dus ook al wel eens) werd er toch maar steeds dieper in elkaars ogen gekeken, en plots liepen we hand in hand over de straat. Bij een volgend uitje raakten we 'toevallig' mekaar vluchtig aan op plaatsjes waar je dat normaal niet doet, en toen bleven ineens ook onze lippen aan elkaar plakken. Ik wist niet wat me overkwam. Een hemels gevoel in elk geval. Wat bleek? Zij worstelde met dezelfde gevoelens en dezelfde vrees om het mij te zeggen.

Vermits mijn vrouw en ik nogal over alles vrijuit kunnen praten, vertelde ik haar van het wederzijds karakter van de gevoelens, en dat was voor haar simpelweg een bevestiging van wat ze intuïtief wist. Zij heeft daar eigenlijk nooit moeilijk over gedaan, maar zoals gezegd : wij praten heel veel met elkaar.

Het was ook van in het begin duidelijk voor zowel mijn vriendin als voor mij dat onze liefde nooit onze gezinnen mocht verstoren. Het geluk ging er alleen maar bovenop bij komen. Dat weet mijn vrouw. Zij kent mijn dubbele keuze en zij weet wat elk van de twee voor mij betekent en omgekeerd. Ze is mij ook niet 'kwijt' en ze weet dat ik 'in goede handen' ben. Het is ook enorm rustgevend als je van twee vrouwen houdt, en als die close friends zijn met elkaar (voor de nieuwste bloglezers wel even bij vermelden dat er tussen mijn vrouw en mijn vriendin geen andere band bestaat dan de beste vriendinnen, voor alle duidelijkheid :-) )

Een verhaal dat niet binnen elke relatie of met elke partner zal 'lukken', dat weet ik maar al te best. Wat er zou gebeurd zijn, mocht mijn vrouw 'klassiek' gereageerd hebben en mij voor de keuze gesteld zou hebben tussen mijn vriendin en mijn haarzelf, dat weet ik eerlijk gezegd niet. Of toch : ik denk dat alles zo gelopen is omdat we op deze manier met elkaar kunnen omgaan en praten. Omdat ik dat ook wel wist, heb ik allicht zo'n open kaart gespeeld. Ieder kent toch zijn partner. Had ik geweten dat ze hiervoor totaal niet open zou staan, dan hed ik waarschijnlijk nu ook in een 'geheime' nevenrelatie gezeten, zoals zovelen hier.

Gepost door: Jaak | 04-10-10

Eigenlijk is het wel tegenstrijdig hé. Een minnaar zou niet mogen verliefd worden op een andere vrouw maar een partner (jijzelf) mag wel verliefd worden op iemand anders. Iedereen pleit hier voor polygamie maar blijkt toch dat niemand daar consequent kan in zijn. De meesten keuren éénzijdige polygamie goed, waarin je zelf wel van 2 personen mag houden maar waarbij je niet kan verdragen en het pijn doet dat je geliefde nog van iemand anders houdt.
Ik moet toegeven, ik zou het zelf ook niet kunnen verdragen, dus kan ik de vrouw van Jaak niet zo goed begrijpen.
Jaak, ben je wel zeker dat ze hierin niet enkel toestemt uit angst om je anders helemaal kwijt spelen? Of stemt ze toe omdat ze dan voor zichzelf ook andere perspectieven kan openen? Ik kan me dus niet voorstellen dat ze jou niet liever voor haar alleen zou hebben. Ik stel me ook dikwijls vragen bij de praktische kant van de zaak. Als je zin hebt om met jouw vriendin te vrijen, zeg je dat dan tegen je vrouw vooraleer je ernaartoe vertrekt? Raakt haar dat dan niet? Of als je vrouw zin heeft om met je te vrijen en ze weet dat je net van bij je vriendin komt waar je net hetzelfde gedaan hebt? Is de zin dan niet over? Of je zit met een probleem en ze weet dat je bij je vriendin gaan uithuilen bent en niet bij haar.
Hoe zou jij je voelen als je vrouw ook verliefd wordt op een andere man?
Ik geloof je wel maar het lijkt me toch wel zeer exceptioneel dat elke partij zich hier perfect gelukkig in voelt.

Gepost door: Sheila | 04-10-10

Pfff, wil wat kwijt.
Gisteren toevallig mijn minnaar met zijn gezin, ik was op stap met mijn gezin, tegengekomen.
Wat was dat moeilijk en wat zag zijn vrouw er goed uit. Het is niet de eerste keer dat ik haar zie maar toen was ik voorbereid, nu was het zo plotseling.
Ik heb het moeilijk om dat te plaatsen, ik wil hem nu liever niet zien of horen, ik heb hem wel een mailtje gestuurd dat ik het moeilijk heb. Hij heeft al gebeld maar ik heb niet opgenomen, mijn hartje bloedt.
Mijn verstand gunt hem die tijd wel maar ik word er liever niet mee geconfronteerd.

Gepost door: Fien | 04-10-10

En Jaak ... zijt ge al naar den bloemist geweest want het begint af te korten nu hé! ;-)
Het zal voor morgen zijn denk ik, die verrassing ...... spannend !!! :-)

Ron

Gepost door: Ron | 04-10-10

Morgen is het zover 200000 bezoekers!
Toen Ron en ik een viertal jaar geleden aan deze blog begonnen hadden wij dit nooit durven dromen.
Het is een uitlaatklep geworden niet alleen voor ons beiden maar voor velen onder jullie.
Bedankt voor alle leuke berichtjes en het doet echt deugd om jullie mening af en toe eens te horen.
Op naar de 300000:)

Gepost door: sindy | 04-10-10

@Jacques
Bedankt voor je reactie en je openheid.
Ik ken de vrouw waar mijn minnaar verliefd op geworden is niet. Misschien moet ik haar maar eens ontmoeten. Wie weet klikt het tussen ons. Ik heb wel schrik voor de confrontatie. Hoe zal ik me voelen?
Ik wil in ieder geval mijn beste vriend niet kwijt. Ik zal er met hem eens over praten.

Ria

Gepost door: Ria | 04-10-10

Ondanks de nieuwe blog, hier nog snel een reactie @ Sheila :
Ik begrijp jouw vraagtekens bij een dubbele relatie, vraagtekens die uiteindelijk vanuit jouw beleving komen.

Zelf stel ik de poly(nu ja, duo)gamie niet zo eenzijdig voor. Ik zou het inderdaad kunnen verdragen dat mijn vrouw iemand had naast mij, uiteraard dan 'naast' mij en niet 'in vervanging van mij'. Ze heeft ook haar vriendenkring. Geen relatie in de zin zoals we dat hier bedoelen, maar ook wel een luisterend oor waar ze al eens problemen kan deponeren :-) Het is op dat gebied misschien wel een beetje zoals een tekst nakijken : vreemde ogen zien dingen waar je zelf over heen kijkt.

Angst om elkaar kwijt te spelen is er niet omdat we elkaar niet kwijt WILLEN. Ik ben immers ook niet begonnen vanuit een probleemsituatie die ik via 'iemand anders' wou oplossen. Dat houdt meteen een antwoord in op de bedenking over 'uithuilen bij iemand anders in geval van problemen'. Ik kan gewoon bij allebei terecht.

Over het vrijen : dat is bij ons/mij nooit zo strict gepland, in de zin van 'nu gaan we even vrijen, tot straks he schat' :-) Om te beginnen doen we in de tijd dat we samen zijn talloze andere dingen. Wij zien mekaar zo dikwijls, soms erg kort, dan weer erg lang, dat we niet elke keer aan vrijen denken. Dat doet een 'normaal' koppel thuis toch ook zo. Je lééft samen, en er wordt al eens 'iets' gedaan, jawel, maar je bent niet de hele tijd met elkaar bezig als je samen bent.

Ik schreef het al eens : met je 'lief' ben je niet constant samen, en de kans dat er bij elke ontmoeting seks van komt is dan ook vrij groot. Eens dat je samenwoont, deint dat bij de meeste koppels uit. je kan tenslotte niet de hele tijd door jeweetwelwat :-) Maar dat betekent helemaal niet dat je mekaar niet meer graag ziet of dat je 'het' niet meer doet.

Net zo is het in mijn relatie met mijn vriendin. Het is volstrect niet zo dat ik dus, bij wijze van spreken, thuis vertrek met de boodschap dat ik bij mijn vriendin seks ga hebben. De meeste ontmoetingen verlopen zonder seks. Mijn vrouw weet dat we regelmatig 'wat' doen, maar wanneer precies, en hoe, en wat, dat blijft binnen elk koppel. Ik hoef ook niet te weten wanneer mijn vriendin iets met haar man doet, en ik zet evenmin in de krant wat ik waar en wanneer met mijn vrouw doe.

Dat zou geen enkele meerwaarde brengen. Behalve als er iets speciaals aan is. Iets grappigs bijvoorbeeld. Of iets speciaals. Waarvan degene waarmee je het beleefde, wéét dat je het aan de andere partner vertelt. Op een rare locatie, of als er iets gebeurde waar je niet op gerekend had, enz.

Knuffelen, dat is heel iets anders. Dat gebeurt altijd en bijna overal, tussen de plooien door. Maar ik kan eigenlijk van geen een van de twee afblijven als het over knuffelen gaat. Ook als ik van bij de ene kom, en bij de andere aankom. Mijn vriendin en ik praten ook heel veel over ons gezin, onze partner. En met mijn vrouw wordt er eveneens veel over mijn vriendin en haar gezin gepraat.

Het zal inderdaad eerder uitzonderlijk zijn, exceptioneel zoals je zelf schrijft, en dat besef ik ook. Ik weet dat het grootste geluk van elk geluk erin bestaat dat je weet dat je geluk hebt :-) Sommige mensen beseffen dat te weinig.

Gepost door: Jaak | 05-10-10

Ik heb een heel lief briefje van mijn vriend gekregen...
Ik voel me opgelucht.

Gepost door: Ria | 05-10-10

goed verhaal. en die droom viel toch wel mee?

Gepost door: Escort Amsterdam | 20-10-14

De commentaren zijn gesloten.